Size siz gibi davranınca, sizin gibi cevap verince, sizin gibi olunca nasıl da kuduruyorsunuz. Alışmışsınız hep alttan alanlara, susanlara, görmezden gelenlere, ses çıkarmayanlara. Aynı üslubu size gösterince birden saygıyı, birden edebi hatırlıyorsunuz. Oysa ben değişmedim; sadece aynayı tuttum yüzünüze. Sertseniz sert, kırıcıysanız kırıcı... Ne eksik ne fazla. Hoşunuza gitmiyorsa sorun benim tavrımda değil, kendi yansımanızda. Çünkü insan en çok, kendine benzeyen gerçeklerle karşılaşınca rahatsız olur.
Zeka ve kurnazlık başka şeyler ama kurnazların kendini çok zeki sanması ve karşıdaki insanın iyi niyetini kullanmaya çalışması onları o kadar aşağlık ve aptal gösteriyorki .
bir insan, kendisine gösterilen samimiyetten cesaret bulup sınırlarını aşmıyorsa, orada sağlam bir karakter vardır. çünkü samimiyet, haddini bilenin elinde zarafete, bilmeyenin elinde taşkınlığa dönüşür. ve bunu ayırt edebilen insanın kalitesi de başkadır.