ég er raunverulega forvitinn, hvers vegna er fréttamat morgunblaðsins svona? eru þetta allt bara einhverjir libbar sem stýra öllu í hádegismóum að hægrimennirnir svokölluðu þarna beygja sig bara endalaust undir þetta eins og einhverjar tuskur án sjálfsvirðingar eða eru þeir bara svo illa að sér í heimsmálunum, þe ekki starfi sínu vaxnir, hvað gengur eiginlega að þeim? @andres_m, af hverju er ástandið svona hjá ykkur? eruð þið kannski bara að reyna að gera kollegum ykkar í efstaleitinu til geðs? eða eruð þið hræddir um að þið hættið að fá ríkisstyrki ef þið haldið ekki uppi skítlibba narratívunni? þið eruð svo sannarlega verri en engir á þessum tímum, það er synd að íhaldsmenn og aðrir hægrimenn haldi að þeir eigi miðil sem þeir geti treyst á í morgunblaðinu, þó þeim fari eðli málsins samkvæmt fækkandi. endalaust reynandi að gera libbunum til geðs
Kynjakvótar afmennska konur, það skiptir kerfið engu máli hver konan er sem gegnir embætti biskups, það eina sem skiptir máli er að embættinu sé gegnt af konu (sem er reyndar sérfræðingur í vinnupöllum)
„Réttindi eru ekki æðsti mælikvarði siðmenningar. Þau eru vinnupallarnir; dómkirkjan er afrekið.“
Kynjakerfið býr fyrst og fremst til konur sem eru sérfræðingar í vinnupöllum, þ.e. góðir femínistar sem staðfesta nauðsyn kerfisins.
Afburðavandi íslenskra kvenna
Nútíminn, 2. júní 2026
eftir Rajan Parrikar
https://t.co/CGoZIs6b4W
"Hálfum deginum verja þeir í að fordæma feðraveldið og hálfum í að flytja inn meira af því."
Í desember 2024 framdi ég alvarlegt afbrot með því að skrifa pistil þar sem ég benti á að tiltekinn hópur íslenskra kvenna ætti þátt í að leiða landið í skaðlega átt. Viðbrögðin minntu á eldgos: barnalegar skammir og einlægar ábendingar um að ég ætti að fara aftur til Indlands, en ekki einn tók efnislega á því sem ég hafði skrifað.
Bertrand Russell sagði eitt sinn að reiði í rökræðu væri merki um að menn hefðu ekki góð rök fyrir máli sínu. Síðustu átján mánuðir hafa staðfest það. Landið hefur verið leitt á dapran stað af ríkisstjórn kvenna. Efnahagurinn riðar, húsnæðismál eru í ólestri, heilbrigðiskerfið undir álagi, innflytjendamál áfram í óreiðu, og herferðin til að smeygja Íslandi inn í Evrópusambandið heldur áfram á fölskum forsendum.
Að þessu sinni er sjónarsviðið þrengra.
Af íslenskri kynjaumræðu mætti ætla að meginviðburður mannkynssögunnar væri það eitt að konur hefðu öðlast réttindi. En réttindi eru ekki æðsti mælikvarði siðmenningar. Þau eru vinnupallarnir; afrekið er dómkirkjan. Markmiðið var aldrei aðeins að tryggja frelsi, heldur að reisa siðmenningu sem vert væri að afhenda næstu kynslóð.
Íslendingar segja sjálfum sér og umheiminum stöðugt að land þeirra standi á hátindi valdeflingar kvenna. En hvar eru hinar miklu konur — ekki þær frægu eða þær sem eru í stjórnmálum, heldur konur sem hafa með afrekum sínum umbreytt eða víkkað mörk síns sviðs?
Íslenskt þjóðlíf er gegnsýrt af tali um jafnrétti, fulltrúa kvenna og valdeflingu. En þegar spurt er um dæmi um konur sem hafa með afrekum sínum vakið aðdáun heimsbyggðarinnar heyrist hvorki hósti né stuna.
Vörnin er venjulega sú að Ísland sé örlítið land. Það er líka land sem ól af sér stórbrotna menn á borð við Halldór Laxness og Sigurð Helgason. Sú skýring heldur ekki vatni og nær aldrei úr höfn.
Björk er fræg. Hér er ekki verið að ræða frægð, heldur afburði. Vigdís Finnbogadóttir hafði táknræna þýðingu. Hún sýndi að kona gæti gegnt æðsta embætti Íslands. En hún er ekki af sömu stærðargráðu og Marie Curie, Emmy Noether, Virginia Woolf, Maria Callas eða Kesarbai Kerkar.
Kesarbai hver?
Að henni komum við eftir andartak.
Ein af minniháttar dægrastyttingum samtímans er að hlýða á sjálfumglaðar vestrænar athugasemdir um Indland, sem jafnan er kynnt sem feðraveldislegt, afturhaldssamt, kúgandi og í stöðugri þörf fyrir tilsögn frá upplýstum Vesturlandabúum. Hin ósagða forsenda er sú að ef Indland lærði aðeins af Norðurlöndum gætu indverskar konur loks farið að blómstra.
Annmarkar Indlands eru hvorki faldir né virtir að vettugi. Indverjar sjálfir ræða þá linnulaust. En hrokafullan yfirlætistón Vesturlanda er erfitt að verja þegar horft er til þeirra kvenna sem landið hefur alið af sér.
Ef þú hefur aldrei heyrt um Kesarbai Kerkar ættirðu ekki að vera að predika yfir Indlandi um konur.
Kesarbai fæddist í Goa. Árið 1977 valdi NASA tónlist hennar á gullnu hljómplötuna sem send var með Voyager út í geim, meðal verka eftir Bach og Beethoven, í því úrvali sem ætlað var að tákna hið besta sem mannleg siðmenning hefur fram að færa. Í dag berst rödd hennar um myrkrið milli stjarnanna og mun að öllum líkindum lifa lengur en nokkur þjóð, stofnun eða tunga okkar tíma. Rabindranath Tagore lýsti henni sem „listrænu fyrirbæri af fágætri fullkomnun“.
Hún er ekki undantekning. Hún er aðeins primus inter pares - fremst meðal jafningja. Á sviði tónlistar einni saman má finna fjölmörg dæmi um konur sem náðu tindum sem jafna má við Everest. Og tónlistin stendur þar ekki ein. Indland hefur alið af sér konur sem hafa náð undraverðum árangri í vísindum, bókmenntum, viðskiptum, stjórnmálum og listum. Ófullkomleiki Indlands reyndist engin fyrirstaða því að fram kæmu einstakar konur. Þær eyddu heldur ekki löngum stundum í að tala um valdeflingu.
Og þar með erum við komin aftur til Íslands.
Landið hefur lagt gífurlega orku í kynjahugmyndafræði. En uppskeran sem lofað var lætur enn á sér standa. Við heyrum endalaust státað af valdeflingu kvenna en furðu lítið um mikilleika þeirra.
Verkefnið hefur heldur ekki verið án kostnaðar.
Aktívistarnir og afskræmd jafnréttishugsjón þeirra hafa veikt fjölskyldur, torveldað stofnun nýrra heimila og hraðað lýðfræðilegri hnignun. Um leið hafa þeir hvatt til innflutnings fólks úr samfélögum sem líta á konur og samkynhneigð með hætti sem stangast í grundvallaratriðum á við þau gildi sem þeir segjast sjálfir verja. Hálfum deginum verja þeir í að fordæma feðraveldið og hálfum í að flytja inn meira af því.
Mikilvægi sterkrar karllægrar nærveru í uppvexti stúlkna þótti eitt sinn augljóst. Í dag hefur því verið skipt út fyrir tal um „toxíska karlmennsku“ og þráláta tortryggni í garð karllægra dygða. Það sem Ísland kallar framfarir hefur í reynd falist í því að rífa niður þær varnargirðingar sem mótaðar voru af harðfenginni reynslu aldanna.
Siðmenning getur ekki lifað á réttindum einum saman. Eftir áratugi af því að vera sagt að Ísland sé hátindur valdeflingar kvenna hangir spurning enn í loftinu, ósvöruð: hvar, nákvæmlega, eru hinar miklu íslensku konur?
Það er alltaf gott að fá Moggann á pappír heim en ég sakna enn frétta af Henry Nowak. Leit á https://t.co/jvXLF0oXLC sýnir núll fréttir um mál hans en ótal fréttir um George Floyd. Það er ótrúlegt. Hvað segja blaðamenn eins og @andres_m, @blaaondin?
Þetta er mikilvægt mál og bara eitt mikils fjölda mála sem sýna áhrif nýmarxískra fórnarlambskenninga á vestræn samfélög. Sama hugmyndafræði hefur komist í margar ef ekki allar stofnanir íslensks samfélags. Þar tekur fólk ekki eftir því, fremur en fiskurinn tekur eftir vatninu. Því síður þekkir fólk ættfræði og sögu þessara hugmynda.
Mér finnst vera kominn tími til að Morgunblaðið geri þessu duglega skil, bæði einstökum málum og stóra samhenginu. Morgunblaðið er sá miðill sem ætti að fjalla um róttækar vinstri kenningar og afleiðingar þeirra, sérstaklega þegar þær eru komnar svona nálægt okkur. Annars verð ég að hrósa miðlinum @nutiminn fyrir að fjalla um þessi mál betur en flestir, þ.m.t. morðið á Nowak.
@Sverrirhelga95 Narsissisti Schrödingers, elskar að dygðaflagga en um leið og það kostar hann eitthvað kannast hann ekkert við alla þessa forljótu fána sem hann hengdi sjálfur upp, þetta er reyndar allt þér að kenna, þú ert með fánaþráhyggju í miðjum náttúruhamförum, er ekki allt í lagi???
@00qq22 Götz Aly segir góða fólkið óviljandi hafa valdið dauða fjölda gyðinga með því að sýna þeim svo mikla vinsemd að þeir vanmátu hættuna og lentu í útrýmingarbúðum í stað þess að flýja land, þeir voru eiginlega gaslýstir
Neytandi sem lætur kínverskan skransala plata sig er draumafórnarlamb skrifræðisins, hann réttlætir stærra bákn 👍
Borgari sem er limlestur af gerviflóttamanni og kvartar yfir því á X er martröð fyrir kerfið, það neitar að viðurkenna raunveruleg fórnarlömb af því að þau afhjúpa getuleysi þess, siðleysi, kúgun og eitraða fjölmenningarhugmyndafræði
Evrópusambandið vill að þú sért neytandi (fórnarlamb tómatsósubréfa og kínverskra skransala) en ekki virkur borgari sem ógnar skrifræðinu og afhjúpar esb sem ólýðræðislegt batterí
ESB þolir ekki borgara, þeir kjósa vitlaust og hafa „skoðanir“ á því hvernig þeir vilja lifa lífinu, þannig að þeir eru stimplaðir popúlistar, ógn við evrópsk gildi eða heilaþvegnir af amerískri eða rússneskri upplýsingaóreiðu
Evrópusambandið vill að þú sért neytandi (fórnarlamb tómatsósubréfa og kínverskra skransala) en ekki virkur borgari sem ógnar skrifræðinu og afhjúpar esb sem ólýðræðislegt batterí
Íslenskir neytendur eru sjálfráðar vitsmunaverur sem eiga rétt á upplýsingum um magn eiturefna í innflutningsvöru í milligrömmum
íslenskir kjósendur eru hins vegar óvitar sem gætu breyst í hægriöfgamenn ef þeir fengju of miklar upplýsingar um innflutt nauðgunargengi
Flokkurinn sem vill ekki tala um arabíska nauðgunarhópinn sem sækir í 13/14 ára stelpur því það gæti haft neikvæð áhrif á ESB-kosningarnar segir að það „verði að tryggja öryggi“ gagnvart kínverskum skransölum.
Sjúkt. Hel- hel- helsjúkt.
Sagan mun dæma þetta fólk helsjúkt.
PARIS BRÆNDER. REMIGRATION ER ENESTE LØSNING 🔥!
Hvis du masseimporterer mennesker fra mellemøsten og afrika, opfostret i klankulturer, sekteriske konflikter, svage retsstater og fundamentalt anderledes normer for autoritet, vold, religion og samfund, så importerer du ikke blot mennesker.
Du importerer også kultur, adfærdsmønstre og konflikter til Europas gader. Du importerer den sociale dysfunktion, som har gjort store dele af Mellemøsten og Afrika ude af stand til at skabe stabile og fredelige samfund
Hvis du importerer millioner af unge våbenføre mænd fra ustabile regioner, skal du ikke blive overrasket, når ustabiliteten følger med.
Paris burde fejre fodbold. I stedet er byen præget af krigslignende tilstande med brand, hærværk og angreb på politiet.
Der er over 780 anholdt, 57 betjente er såret, butikker er blevet smadret, biler sat i brand, og en gruppe har ifølge franske myndigheder forsøgt at storme en politistation.
Det er ikke længere “enkelte uromagere”. Det er et mønster.
Europa har importeret voldsparathed og foragt for myndighederne.
Selvfølgelig er det ikke alle fra disse regioner, der skaber problemer. Men politik handler ikke om alle de positive solstrålehistorier. Politik handler om konsekvenser på samfundsniveau. Om strukturelle og kulturelle forskydninger.
Frankrig viser, hvad der sker, når staten mister grebet om sine egne gader. Danmark skal lære af Paris - ikke kopiere Paris.
Den eneste langsigtede løsning er remigration. Vi er nødt til at vende udviklingen og starte oprydningen, før det er for sent.
Den islamiske og afrikanske indvandring skal ikke bare bremses - den skal vendes. De, der ikke vil leve efter europæiske love, normer og værdier, skal hjem.
Kriminelle udlændinge skal udvises konsekvent, og udvandringen fra de problematiske miljøer skal være større end indvandringen fra dem. Europa skal ikke lære at leve med parallelsamfund, vold og islamisk særkultur. Europa skal rulle udviklingen tilbage.
Europa kan kun overleve, hvis Europa begynder at forsvare sig selv.
Dansk Folkeparti går forrest i det forsvar 🇩🇰!