I’m running on memory, emotion, hormones, weather, music, tone of voice, dreams, the way some people look at me and that weird feeling I get when I pass a place that reminds me of something sad but I can’t name it.
Bugün Tıkıntı’da Portekiz yemeğe geldim. Hayatımın en güzel döneminde buraya irili ufaklı bir sürü arkadaş grubu ile gelirdim. Şimdi hayatımda hiçbiri yok, ne garip.
Ayrıca madem MCR krizim tuttu, cucuk kadar şarkı alan MP3 çalarımda sadece belli bir açıda tutunca çalan kulaklıkla dinlediğim canım The Ghost of You #thesongoftheday
https://t.co/wuYPJxUIjt
Bugün hiç tanımadığım iki kız konuşurken aeo’lu, sen başkasına gidip ondan yüz bulamayınca döndün’lü falan ayrılık hikayelerini dinledim. Etrafimda herkes ya uzun ilişkide ya da müzmin bekar olduğu için bu bana bir iyi geldi bir iyi geldiiii djdjdj
I remember her. I look at my hands. They look older. I keep getting older, and it kills me that she is not. I am getting older, and I look like her. Her hands are my hands. A part of her lives in me forever. We are bound beyond time.