از یه جایی به بعد آدمیزاد دید که کم اورده ،یکی به مقدسات پناه اورد و شد دیندار، یکی به دراگ پناه اورد و شد ادیکت یکی هم به هم نوع خودش پناه اورد و شد سابمیسیو
@drshafieeaghdam سلام خانم دکتر برای من اون کرشی که اتفاق میفته گاهی فراتر از یک حس مختصر دل تنگیه .تقریبا هر بار بعد ۸-۱۰ ساعت یه افت مود و حس بد خیلی شد��د رو تجربه میکنم. میشه کاریش کرد؟
@Ameliinthesky این روزا واسه هممون سخته هممون غمگینیم همه یه جاهایی حس میکنیم دیگه نمیتونیم اگه جز این بود انسان نبودیم.این نشونه ضعیف بودنت نیس آملی .نشونه ی انسان بودنته.کم اوردن هم بخشی از انسان بودنه
@PersianDomme کاملا واضح بود منظورم.به چی رسیده؟ به چیزی که به زعم شما کماله.همون شف ۳ ستاره شدن یا بردن جایزه نوبل.در هر نقطه ای نتونی بپذیری هنوز کامل نیستی ، پیشرفت متوقف میشه.پیشرفت و حرکت رو به جلو ماهیتا از یه نیاز شروع میشه ، نیاز برای رفع نقایص فعلی.
@PersianDomme مثال هایی که گفتین هیچ کدوم " ��امل" نیستن.اگر فردی که بهشون رسیده نتونه قبول کنه ضعف هایی رو که تو وضعیت فعلیش داره هیچ وقت نمیتونه یه مرحله جلوتر بره.در مورد انتقادی که به سایکوآنالیست ها به طور کلی دارید کاملا موافقم باهاتون
@PersianDomme دقیقا مساله همینه که قطب نما جهت یا مسیر رو نشون میده.شمال یا جنوب هیچ موقع "هدف" نیست بلکه جهت حرکته .حرکت در جهت بهتر شدن صد البته که درسته ولی اصرار به رسیدن به رسیدن به مفهوم "کمال" که از موهومات ساخت ذهن بشره مردوده.
@PersianDomme نه من تعریف نکردم .اولین بار شاید کارن هورنای به طور جدی مطرح کرده باشه.ولی ببینید مقصود اینه که "کمال" دست نیافتنیه پس نباید هدف باشه ،، همین
@PersianDomme قطعا تا فانکشن مختل نشه ، اختلال روانی شکل نگرفته .کمال گرایی به خودی خود اختلال روان نیس اما زیربنای خیلی از اختلالات روانه و اصولا جایی به این میل انسان "کمال گرایی" اطلاق میشه که در نهایت فانکشنی رو مختل کنه
@PersianDomme چون اصولا رسیدن به کمال برای انسان انتزاعیه و در زندگی ممکن نیست..کسی هم که جایزه نوبل میبره اگر دچار کمال گرایی باشه حتی بعد رسیدن به هدفش احساس رضایت نداره و لزوما روان سالمی هم نداره.این "تلاش برای بهتر شدن هر روز با پذیرش محدودیت ها " ست که درسته نه کمال
@safrwjt جماعتی که هیچ آگاهی ای از تاریخ پر از خون بشر ندارن با احکام احمقانه و قضاوت های سطحی و افراطی خودشون ، جمهوری اسلامی رو بابت داشتن همچین مخالفان ناآگاهی خوشحال میکنن
«میدونی آقای جمهوری اسلامی شروین رو بگیر، دختری که املت خورده بود رو بگیر، این شاعر و اون نقاش و اون خبرنگار و اون دختری که جلوت واساد و اون پسری که توی صورتت تف انداخت رو بگیر، بیا اصلا منو بگیر. ولی میدونی کی رو نمیتونی بگیری؟ یکی مثل حامد اسماعیلیون که توی نوزده ثانیه/۱