Küçükken yolda yürürken canım sıkıldığında terliğimi ayağımla ileriye fırlatır geri giyer yine firlatırdm tekrarlardım. Zaten belliymiş o zmndan ilerde ne olacağım.
“O elbiseyi sonra değil, şimdi giy
O gezintiye sonra değil, şimdi çık
O kitabı sonra değil, şimdi oku
Onu özlediysen sonra değil, şimdi ara
Çünkü hayat sonraya kalmaz, hayat planları beklemez
Ve hayat sonraları hiç sevmez.”
Neden diye sorup kafa patlatmaya hiç gerek yokmuş ya. Öyle yaptı çünkü onu yapmayı tercih etti, yanlış yapmaktan çekinmedi çünkü önemsemedi. Bazı şeyler sadece tercih ve değer verme meselesi, hepsi bu.