@rosetailbetta Üzerine iki saat konustuktan sonra bütün düsünceler yargılar bi manasız geliyo insanız sonucta ya diyip sonunda salmaya karar vermek 😂😂 öfkeli bir hümanist olmak çok yorucu..
Her şeyden önce yalnızsın bu hayatta. Var olmaya ihtiyacın var. Kendi tohumunla kök salmaya, kendi toprağını sevgiyle biçip, çiçek açmaya ihtiyacın var.
önceden ne kadar radikal yazılar yazıyormuşum şimdi yazarken "ya ama aslında" demekten cümlemi bitiremiyorum, öğrendiklerim hazımsızlığa neden oluyor zihnimde, "ya kendi inandığım şeyler inanmayı istediğim şeylerse", bu düşünce fikrimi beyan etme durumunu tatsızlaştırıyor
Kardeşim yaşında bir arkadaşımın vefat haberini aldım onkoloji kolidorunda.Herkes dayanamadı, gücü yetmedi bilmem ne. Sanki kanserin ne olduğundan, çektiği acıdan haberleri varmış gibi. Mücadelesi çok güzeldi diyeceksiniz dayanamadı değil! Güzel uyu Taner’im mücadelen çok güzeldi
"bu kadar insan böyle yapıyorsa/düşünüyorsa bir mantığı vardır" düşüncesi realitede cehaleti, sosyal medyada ise abartı ve linci besleyen tuzak bir düşünce , "kim ne diyor" ile o kadar meşguluz ki sorgulamaksızın savunduğumuz fikirlere sahip oluyoruz
başkasına dair en çok şikayet ettiğiniz şey en büyük özelliğiniz olabilir, bi dönüp bakmak ve özeleştiri yapmak zor geldiğinden kendimizden izler taşıyan herkesi ''çok tanıyormuşcasına'' eleştirmeye bayılırız, yüzleşemediklerimizi başkasında görünce rahatsız olmamak elde mi?
@anadoluajansi erkek arkadaşımla parkta otururken bir tanesi yanımıza gelip ''dostum, yalnız burası aile parkı'' diye kaba bir üslupla bizi uyarmıştı (!), çoçukların oynadığı parkta birkaç bank ötemizde alkol alan amcaya ise kimlik sorup gittiler, amca da içmeye devam etti, sad but true ..
Bu yila kadar eski takim ilkokul lise arkadaslarimi soyadlariyla birlikte kolayca hatirliyodum bu yil hippocampuscum eskiye dair bir format girisiminde bulunmus sanirsam
" O hoyratligindan, kirilir miyim diye dusunmeden kaba saba konusmasindan " ya ne güzel özetlemiş, üslubunun farkinda olmadan konuşan insanlarin savunma cümlesidir şu da hep " ben ne dedim ki? "
Bir grup insan cirkefliklerini rahatsiz olmadan surekli sergilerken ayni sekilde karsilik vermememi söyleyen humanistik ic sesimi bicaklamak istiyorum bu sen değilsin
ne tuhaf korkularımız var, sadece bir çerçeve içindeyken korkuya sebebiyet veren cinsten, tuhaf ki tuhaf çerçeveyi kıramayınca resmi yırtmak zorunda kalıyorsun