#AylinSözer bazı kalplerin bu kadar sancıları nasıl öğüttüğünü anlamıyorum, nasıl bir güç, nasıl bir inanç. Kimi kalplerin de hiçbir şey hissetmeden hayata devam edebilmesini... anlamıyorum...
“Artık ne sevmek istiyorum ne de sevilmek istiyorum. Eskiden çabalardım, birisi beni sevsin, aşık olayım isterdim. Artık gücüm yok savaşmaya; zaten benim için birisi savaşacak ihtimalini de çıkardım, attım bir köşeye…”
“Onu ilk görüşümde, henüz hiç tanımıyorken ve bir gün seveceğimden habersiz, gayriihtiyarı dönüp ikinci kez bakmışım. Aklın öngöremediğini kalp öngörüyor. Ne acayip.”
Yeni bir bahar başlıyordu bende. Önüme koyulan engelleri aşmanın sevinci vardı. Yıllardır kilitli kaldığım sandığın anahtarıydınız. Sonra bir şey oldu. Tüm verdiklerinizi aldınız benden. Şiddetli bir deprem gördü bedenim. Küçüktüm, sarsılmıştım. Büyüdüm, kalkamadım.