jovial

แม่ด่ายืนเถียง หวานใจขึ้นเสียงบอก เธอจ๋าอย่าดุเค้า

[🎆 mamon18717 🎇 @mamon18717]

เรียนพิเศษที่เดียวกับน้อง น้องเลิกก่อนเรา1ชม. พ่อแม่มารับน้องกลับแล้วให้เรานั่งรถกลับบ้านเอง แต่วันที่เราเลิกเรียนก่อนครึ่งวัน น้องเลิกเย็น ให้เรานั่งรอพ่อแม่มารับตอนเย็นที่น้องเลิกเรียน คือน้องรอ1ชม.ไม่ได้ แต่ให้เรารอ3-4ชม.ได้ แล้วเป็นแบบนี้เป็นหลายเดือน

[ตะโนวว 🦊🐾 @slowft9aa]

ชั้นอยู่ห้องท้อป ๆ มาตลอดจนมีปีนึงเด้งไปห้องท้ายสุดทั้ง ๆ ที่คะแนนชั้นมากกว่าคนที่อยู่ห้องท้อปบางคนอีก ไปตามที่ทะเบียนก็ไม่ได้คำตอบจนพ่อไปวีนเค้าถึงยอมบอกว่า “อยากเอาคนเก่งไปช่วยคนไม่เก่ง” ตอนนั้นหายโมโหละ ก็ปล่อย ๆ ไป ให้ช่วยช่วยได้แต่บอกกันก่อนสิ 😩 แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือโดนครูแทบทุกวิชามองเหยียดใส่ (พอรู้ว่ามาจากห้องท้อป) คิดว่าใจแตกเลยเกรดตกมาอยู่ห้องนี้ ตอนนั้นคืออึดอัดกับสายตามากกกแต่ก็ปล่อย ๆ ไป จนผ่านไป 5 ปีนั่งคุยกับเพื่อนสมัยประถมถึงได้รู้ความจริงว่าหนังคนละม้วนเลย เรื่องของชั้นที่ถูกเด้งไปห้องโหล่เป็นขี้ปากครู ครูเอาไปเล่าให้เด็กห้องอื่นฟังหมด ท้อกออฟเดอะทาวน์ และความจริงที่ปิดมาตลอด 5 ปีก็คือ ทะเบียนคีย์รายชื่อผิด ชื่อชั้นเลยเด้งไปห้องท้าย แล้วไม่แก้ ปล่อยเบลอ…. อุบาดดด แล้วจะรับผิดชอบครส.ชั้นยังไง โดนสายตาเหยียดตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเท้าเข้าห้อง แถมไม่รู้จักใครสักคนอีก คนที่สนับสนุนการแบ่งชนชั้นก็คือพวกครูที่มองเหยียดกรุปร้ะ ห้องท้ายแล้วมันทำไม เออมันก็ไม่ค่อยเรียนจริงแต่จากการที่อยู่ด้วยมา 1 ปี ความรับผิดชอบมันมีทุกคนแค่เพี้ยนๆ ขาดๆ เกินๆ ต้องตบๆ ให้มันเข้าที่ ชั้นทำได้แล้วทำไมครูทำไม่ได้??????????? แปล

[น้องจ๋อง =( ⓛ ω ⓛ = @lilillass01]

ญปเกลียด ผุ้หญิงsexy กล้าแสดงออก
เกาหรีเกลียดทอมบอย เฟมินิสหัวขบถ
ส่วนไทยเกลียดสาวแบ๊ว แปะป้ายสวยแต่โง่ ฟีลๆนั้น

[ส้มติ่งอยากเลี้ยงคาปิบาร่า🇹🇼 @somthinglin]

แม่แฟนเคยชวนไปบ้านแล้วพราวทูพรีเซ้นมากว่าซื้อกุ้งมาเต็มเลยเตรียมต้อนรับเธอ เดาว่าตอนนั้นภาพคนไทยในจินตนาการคือยากจนไม่ค่อยได้กินกุ้ง พอมาเมืองไทยช๊อคตาตั้งเพราะมีเมนูกุ้งทุกมื้อ ล้มไปที่ไหนก็มีกระเพรากุ้งขาย

[mary @marstomary]

เอาล่ะ ชั้นชอบยุคนี้ขึ้นมานิดนึงตรงที่ ใครใช้ เไ โดนแบน ใครเสพสื่อ เไ โดนล้อ 55253553533553535355333 สมน้ำหน้า

[non @demurenon]

ตอนดูเรื่อง Season change ชอบประโยคที่ดาวพูดว่า “ไม่ชอบกินผัก ทำไมไม่บอก”

โตมาเข้าใจเลยว่าความรักที่ดีไม่จำเป็นต้องพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเอาใจคนอื่นขนาดนั้น ทำในสิ่งที้ตนเองมีความสุขที่สุดโดยไม่ต้องปิดบังดีกว่า

[มัม 198X /ทำไมอ๋ออร์ @Be_yourFan]

น้องสาวเพื่อน เรียกกุมารทองไปสอบด้วย ขากลับลืมเรียกกลับบ้าน น้องกุมารไปเข้าฝันบอกพ่อ น้องร้องไห้อยู่ที่โรงเรียน กลับบ้านไม่ได้ เอ็นดูมาก 😂

[PD. — 🐺🌕 @PanKatze]

ลอจิคผชคือโคตรโบ๋ คิดว่าเท่มั้ง

[𝓶𝓲𝓷𝓳𝓾(みんみん) @m_moxo819]

タイ人にもわかりやすいようにAIで翻訳させたけど合ってるかな🥹？

[Trey the Explainer @Trey_Explainer]

Ngl this is what Taylor Swift’s music sounds like to me

[ไอไอ้ ⭐️⭐️ @merrymidnightty]

ทำไมไม่มีใครห้ามชั้นเรยวะ

[P'HOME @homelander168]

ร้านผมเพิ่งเปิดได้ 12 วัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ

ผมเปิดร้านกาแฟได้แค่สิบสองวัน ก็โดนรีวิวหนึ่งดาวแล้วครับ

ลูกค้าคนนั้นเขียนว่า “ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น”

ผมนั่งอ่านอยู่หลังเคาน์เตอร์ตั้งนาน ตอนนั้นในร้านก็ไม่มีลูกค้าสักคน เลยยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่

ก่อนเปิดร้านผมคิดภาพไว้หมดแล้วนะ ว่าตอนเย็นจะมีคนมานั่งคุยกัน มีเสียงหัวเราะ มีคนมาประจำจนจำเมนูกันได้ สุดท้ายเปิดมาครึ่งเดือน เสียงที่ได้ยินบ่อยสุดคือเสียงตู้เย็นตัด

แม่โทรมาถามว่าวันนี้ขายดีไหม ผมบอกยังไม่ค่อยดี

แกถามอีกว่า “เปิดเพลงบ้างหรือเปล่า ร้านกาแฟเขาต้องมีเพลงสิ”

ผมบอกเปิดแล้วแม่ แต่ลำโพงมันเสีย เปิดดังหน่อยเสียงแตก แกก็เลยบอกเอาของที่บ้านมาใช้ก่อน

ผมลากลำโพงเก่าไปตั้งวันรุ่งขึ้น เปิดเพลงยุคเก้าศูนย์ตามที่แม่ชอบ ตอนสายมีลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา สั่งอเมริกาโนแล้วเปิดคอมทำงาน

ไม่ถึงสิบนาทีแกเดินมาถามว่า “พี่คะ ลดเสียงได้ไหม หนูต้องอ่านงาน”

ผมก็ลด

อีกพักหนึ่งแกมาอีก “ขอเบากว่านี้นิดหนึ่งได้ไหมคะ”

สุดท้ายผมปิดเลยครับ

แกยิ้ม บอก “ขอบคุณมากค่ะ” แล้วนั่งต่ออีกสามชั่วโมง

ตอนแกกลับผมยังนึกเลยว่า อย่างน้อยวันนี้มีลูกค้าคนหนึ่งที่ชอบร้านเงียบ ๆ ของผม

สองวันต่อมาอยู่ ๆ มีนักศึกษามาสี่คน สั่งน้ำคนละแก้วแล้วแยกย้ายไปนั่งคนละมุม ทุกคนมีคอมกับหูฟัง ไม่มีใครคุยกันเลย

วันถัดมามาอีกหกคน

พอวันเสาร์ เก้าอี้แทบไม่พอ

ผมงงมากว่ารู้จักร้านจากไหน เพราะไม่ได้ซื้อโฆษณา ไม่ได้ทำโปรโมชันอะไรด้วยซ้ำ

เลยลองถามน้องคนหนึ่ง เขาหยิบโทรศัพท์ให้ดู เป็นรูปรีวิวหนึ่งดาวของผมนั่นแหละครับ มีคนแคปไปลงกลุ่มนักศึกษา แล้วเขียนแคปชันว่า

“เจอแล้ว ร้านที่ไม่ต้องคุยกับใคร”

ใต้โพสต์มีคนตอบกันเต็มเลย บางคนบอกจะมาทำรายงาน บางคนบอกจะมานั่งอ่านหนังสือ มีคนหนึ่งพิมพ์ว่า “ขอให้เจ้าของร้านรักษาความเงียบนี้ไว้ด้วย”

ผมอ่านแล้วก็ขำ คือผมไม่ได้ตั้งใจจะทำร้านแนวนี้เลย ลำโพงมันเสียเฉย ๆ

แต่ลูกค้าเริ่มมาจริง ๆ ผมก็เลยลองจัดโต๊ะใหม่ เอาปลั๊กพ่วงไปไว้ตรงผนัง ซื้อโคมไฟมาเพิ่มสองดวง แล้วเขียนป้ายตัวเล็ก ๆ ว่า “คุยกันได้ครับ แต่อย่าเพิ่งตะโกน”

ถึงตอนนี้ร้านผมเริ่มมีลูกค้าประจำ บางคนเจอกันแทบทุกวันแต่ไม่เคยคุยกัน จนวันหนึ่งฝนตกหนัก น้ำไหลเข้าตรงประตู น้องที่นั่งทำงานอยู่ลุกมาช่วยผมยกพรม อีกโต๊ะช่วยขยับเก้าอี้ มีคนเอาทิชชูมาเช็ดพื้น

วันนั้นผมเพิ่งได้ยินเสียงทุกคนในร้านพร้อมกันเป็นครั้งแรก

อาทิตย์ก่อนมีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา มองรอบร้านแล้วหัวเราะ บอกว่า “โห คนเยอะกว่าเดิมมากเลยนะพี่”

ผมจำหน้าไม่ได้ เขาเลยบอกว่าเคยมาช่วงร้านเปิดใหม่ วันที่ทั้งร้านมีแค่เขากับผม

ผมเริ่มคุ้น ๆ

เขาพูดต่อ “รีวิวหนึ่งดาวนั่นผมเขียนเองครับ”

ผมนี่วางผ้าเช็ดแก้วเลย

เขาบอกว่าวันนั้นพาเพื่อนมาคุยงาน แล้วพอร้านเงียบมาก ทุกคำที่พูดเหมือนดังไปทั้งร้าน เขาเกร็งจนคุยไม่ออก เลยหงุดหงิดไปหน่อย

เขาขอโทษแล้วบอกว่าจะกลับไปแก้คะแนนให้

ผมบอก “แก้เถอะพี่ หนึ่งดาวมันดูไม่ค่อยดี”

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้ารีวิว แล้วนิ่งไปพักหนึ่ง

ก่อนจะถามว่า “ถ้าผมแก้เป็นห้าดาว คนจะยิ่งมาเยอะไหม”

ผมบอกไม่รู้เหมือนกัน

เขามองโต๊ะที่แน่นเกือบทั้งร้าน แล้วพูดว่า

“งั้นพี่ช่วยหาที่นั่งให้ผมก่อน เดี๋ยวผมค่อยแก้”

ตอนนี้รีวิวเขาเป็นห้าดาวแล้วครับ แต่ข้อความยังเหมือนเดิมทุกคำ

“ร้านนี้เงียบมาก เงียบจนไม่กล้าจาม ถ้าจะมานั่งคุยกับเพื่อน แนะนำไปร้านอื่น”

แค่เติมท้ายไปว่า “แต่ถ้าอยากนั่งเงียบ ๆ ร้านนี้ดีจริง”

ส่วนลำโพงเก่าที่แม่ให้มา ผมยังวางไว้หลังเคาน์เตอร์เหมือนเดิม

ไม่ได้เปิดหรอกครับ

เมื่อวานแม่แวะมาเห็นคนเต็มร้าน แกดีใจใหญ่ ถามว่าทำไมทุกคนนั่งเงียบกันหมด

ผมบอกไม่รู้เหมือนกันแม่ แต่วันนี้กาแฟหมดตั้งแต่บ่ายสามแล้ว

แม่เลยยิ้มแล้วกระซิบว่า “งั้นเอาลำโพงกลับบ้านก็ได้เนอะ”

ผมบอก “พูดปกติก็ได้แม่ ไม่มีใครห้าม”

ปรากฏว่าทุกโต๊ะหันมามองพร้อมกันอีกแล้วครับ

ถ้ามีคนรีวิวร้านกาแฟว่า ‘เงียบเกินไป’ สำหรับคุณนี่คือข้อเสียหรือข้อดีครับ? ☕

เรื่องมันมีอยู่ว่า...

เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกับเรื่องเล่าใหม่ ๆ กันทุกวัน ประมาณหนึ่งทุ่มนะครับ

[November21 @AGiggle]

คอนเท้นกากมาก มารยาทไม่มีเลยจริง ๆ ไปรบกวนลูกค้าที่เขานั่งกินอยู่ในร้านแบบนี้ได้ไง ใช้มือไปหยิบอาหารในจาน จนเขาจะแจ้งความ
อยู่แล้วอ่ะ แล้วเหมือนตบหัวแล้วลูบหลัง ทำมาเลี้ยงเขาตอนเฉลย ตลก!🙄

[แฮปปี้คนเลี้ยงหมี @bbbahbah]

เดินแมนมาก555 แต่ปฏิเสธได้หรอถ้าเขาเลือก

[Семененко 🏸🏸 @plmmms_42]

แบ่งเหอะ เด็กไปไม่ทันกันมันก็เสียเวลาทั้งคนเก่ง ส่วนคนไม่เก่งก็กดดัน

[ฟ้า ||| ☕️ ⛅️ @Fah_31lightside]

สมมติว่า เป็นคนทำงานเว็บตูน เป็นคนวาดโดจิน เป็นคนทำอนิเมชั่น ทำงานสแปลชอาร์ตในเกม หรือเป็นคนทำงานโปรดักชั่นอื่นๆ มันก็จำเป็นต้องมีสกิลในการวาดลายเส้นของคนอื่นด้วย

เข้าใจประเด็นของต้นโพส แต่มันก็มีมุมที่จำเป็นต้องมีสกิลลอกลากเส้นคนอื่นเพื่อทำงานจริงๆนะ

[© Rynn🦋린 @rynn0915]

มันดีคนละแบบ ญป เน้นแฟนตาซี ส่วนเกาหลีเน้นเชื่อมโยงง่าย ส่วนนึงเพราะเกาหลี progressive กว่าญปด้วย ไปไกลกว่าแค่แต่งตัวแซ่บออกขนบแล้ว กับอีกอย่างคือ Dr.X ต้นฉบับมันปีไหนแล้วอะ ยุคก็ต่างแล้ว 😂

[gopo ♡༷ @aplileenbunny]

กุจะตรายย55555555555

[✨🎨𝙎𝙬𝙖𝙜𝙜𝙮 𝘽𝙖𝙜𝙜𝙮🧸✨ @jsj0831]

เนเน่จ้างแต่งป้ะ555555555555

[july @moonchildandsun]

สิ่งที่เปิดโลกอย่างนึงคือ ถ้าคิดว่าตัวเองชอบอ่านหนังสือ/อ่านหนังสือเยอะแล้ว ลองเข้ากลุ่มแนะนำหนังสือ+รีวิวหนังสือในเฟซดู คือ เหนือฟ้ายังมีฟ้าสุดๆ

อีกอย่างคือ นิยายบางเล่ม ดูปก ดูเรื่องย่อ ดูแนวทาง ยังไงก็รู้สึกว่าเป็นแนวที่ผู้หญิงอ่าน แต่เวลาเสิชหารีวิว จะเจอคนรีวิวเป็นนักอ่านผู้ชายเยอะมากกกกก (ซึ่งรีวิวกันแบบสาระ จริงจังด้วย)

ไม่ต้องไกล เรารู้จักเพื่อนคนนึงเพราะเล่นเกมออนไลน์ คือเป็นชายแทร้ นิสัยดีคนนึง เล่นเกมคือซื้อของครบ เติมเกมแบบสะใจ ท็อปเซิฟตลอด ไม่ว่าจะไปเล่นเกมอะไร เจอตัวจริงก็คือตามที่จินตนาการไว้ แบบตัวใหญ่ หุ่นหมี เสียงโหด พูดจาโหดๆ เล่นเกมอะไรคือต้องเป็นแนวโหดๆ แมนๆ ลุยๆ หล่อเท่ตลอด แต่นิสัยดีมาก

รู้จักกันมา 2-3 ปี อยู่มาวันนึงบังเอิญเขารู้ว่าเราชอบอ่านนิยายจีน เขาเซอร์ไพรซ์มาก เพราะเขาก็ชอบอ่านเหมือนกัน

แต่บอกตรงๆเราก็แอบ stereotype ว่าผู้ชายอ่านนิยายจีน = แนวจอมยุทธ์ ไซไฟ 🤣 เราเลยคิดว่าอาจจะชอบอ่านนิยายเหมือนกันแต่คนละแนวกันมั้ง

สรุปเปิด meb มาโชว์กัน คือ ช็อค เพื่อนชั้น ชายแทร้ หน้าโหด คืออ่านนิยายจีนโรมานซ์แบบเต็มคลังแสงงงงงงงง 😂 เราคือร้องเห้ยยยยยยยยดังมาก แต่ก็กรี๊ดมาก คือ เป็นเรื่องเหนือความคาดหมายที่ดีอะ

(ต้องเข้าใจก่อนว่าเรารู้จักเพื่อนคนนี้ในอีกมุมนึง ไม่ใช่งานอดิเรกแบบนี้ เพราะฉะนั้นมันทำให้เราเซอร์ไพรส์และประทับใจได้มากกว่าปกติ)

เลยมานั่งคุยนั่งแชร์ประสบการณ์รวมทั้งแนะนำนิยายกันแบบสนุกมากกกกก เวลาเพื่อนไปเจอนิยายออกใหม่ ก็จะทักมาบอกเลยว่านักเขียนคนนี้ออกเล่มใหม่แล้วนะ หรือเค้าไปลองอ่านนิยายเรื่องใหม่ของคนนี้มาแล้วไม่ค่อยปังไม่ต้องซื้อ

ใครอ่านมาถึงตรงนี้อาจจะมองเรื่องนี้ในมุมดราม่าได้ว่า เราเหมารวมว่าผู้ชายจำเป็นต้องอ่านแต่นิยายแมนๆเท่านั้นเหรอ ซึ่งอาจจะคิดแบบนั้นก็ได้

แต่เพราะว่า เราไม่เคยอยู่ในคอมมูฯนักอ่านหรือกลุ่มนักอ่านมาก่อน ไม่เคยเจอนักอ่านคนอื่น ไม่เคยอ่านตามรีวิว และน้อยคนมากในชีวิตจริง ที่จะชอบอ่านหนังสือจริงจังหรือรักการอ่านนิยายแบบจริงจังเหมือนเรา

พอเจอเพื่อนคนนี้ เลยทำให้เข้าใจได้ทันทีว่า เรานิยามความชอบของคนเราจากเพศไม่ได้จริงๆ รวมทั้งเหมารวมไม่ได้ด้วยว่าบุคลิกแบบนี้จะต้องชอบอะไรแบบนี้แบบนั้นแน่เลย

เพราะจริงๆเค้าอาจจะเป็นแบบเคสเพื่อนเราก็ได้ ซึ่งบอกตรงๆว่าโคตรดีเลย การอ่านมันทำให้เราได้เจอผู้คน ค้นพบความหลากหลาย ทางความคิดและความชอบในสิ่งต่างๆในมุมที่คาดไม่ถึงได้จริงๆ