Sunfly

ถนัดเขียนเสว สาววายที่เขียนนิยายได้นิดหน่อย ลงนิยายที่ ReadAWrite, ธัญวลัย

[다짐 @Sweetyp1nk]

ขายเจ้าก้อนจิบิสำเร็จค่ะ😚

1100 บาท รวมเชิงพาณิชย์
-แก้สีตา สีผม สีเสื้อผ้าได้ค่ะ
-เพิ่มพร๊อพได้ค่ะ
-ขนาด 2100x2300px 350dpi ,pngพื้นใส
สอบถามได้ค้าบ🙏
#ปกสำเร็จ #จิบิ #chibi #ปกจิบิ #ปกจิบิสำเร็จ

[다짐 @Sweetyp1nk]

Wip #ปกสำเร็จ 💙🩵 ลงประมูลพรุ่งนี้ 18:00น. มีAbค่ะ🙇‍♀️

[Kinsang @kinnsanng]

@blueskymoon8 ขออนุญาตฝากนะคะ ขอบคุณมากค่า 🙏

https://t.co/B31o6SjlTt

[Ofious ออเฟียส @sweeterthansw]

#มี๊อย่าวีน >>> ebook มาแล้วจ้า🔥🔥
ฝาก RT น๊า

📍https://t.co/tDxTO61HiA

🤩คุณหนูตัวแสบ สวยโซ๊ะ สายวีน โดนจับคลุมถุงชนกับไอ้หนุ่มท้ายตลาด สภาพมอมๆ ลุงๆ คุณปู่คิดอะไรอยู่เนี่ย!!!

😍'ถึงอนันต์' กรอกตาเป็นสิบตลบ เมื่อคุณปู่พา 'นับหนึ่ง' มาให้เขาดูตัว ไม่สิมาให้เป็นพ่อของลูกเขาเลยด้วยซ้ำ ภารกิจที่ต้องทำร่วมกันคือ 'ผลิตเจ้าจิ๋ว' ให้ทันก่อนปีม้าไฟ แล้วปู่จะยกตำแหน่งประธานบริษัทให้ เพื่อเป็นไม้กันหมาให้พวกลุงๆ ที่จ้องจะฮุบสมบัติ!

😜ได้ซี่!!! ก็แค่ท้องแล้วเฉดหัวปะป๊าไอ้จิ๋วออกจากคฤหาสน์ไปจะยากอะไร ระหว่างนั้นก็แกล้งเสียให้เข็ดหลาบ แต่ๆ ทำไมอยู่ด้วยกันไป เขาเริ่มหงุดหงิดที่เห็นคนอื่นมาแกล้ง 'พี่นับหนึ่ง' เลยต้องไล่จัดการให้หมด สามีข้าใครอย่าแตะโว้ย เขาแกล้งได้คนเดียว จรัมส์วั้ยยยยยนะ~

🤗อยากชวนอุนย่าอุนยายมาลุ้นอุ้มหลานไปด้วยกันค่ะ เพราะจากนิสัยวีนของยัยหม่ามี๊คุณหนู ไม่รู้หลานจะมากี่โมงจริงๆ

*เคะ คุณหนู สวยโซะสายวีน ปากแซ่บ
*เมะ หมาลุง มอมๆ จ๋องๆ
#Mpreg
#นิยายวายแนะนำ

[ณคุณ @nakhunx]

🏳️‍🌈 #mebLovePride2026
อีบุ๊กของณคุณลดครั้งใหญ่คับ
มาตามเก็บกันได้น้าา ⚡️

⏰ flash sale 3 เรื่อง
🚨 วันนี้ - 14 มิ.ย. 69
📌 https://t.co/eZCjJAuiwd

#meb #readAwrite #แนะนำนิยายวาย

[เจตน์จันทร์ @Jate_chan]

🚩เปิดเรื่องแล้วนะคะ

เรื่อง หมาครองเมือง
[คชา คชากร X เมือง เมืองน่าน]
หมาเด็กหน้าสวยยันแตก X พี่คนสวยเด็กช่าง

“งั้นพี่ก็ช่วยน่าสนใจต่อไปเรื่อยๆทีนะครับ ถ้าพี่น่าเบื่อขึ้นมาคงหมดสนุกแย่เลย”

อ่านได้ที่ ⬇️
https://t.co/qFBBzkmpPT

#หมาครองเมือง #นิยายวาย #เมะหน้าสวย #เคะกล้าม

[เคล้าคนึงห์ ＃น้ำตาพยัคฆ์ @waianan6363]

บทที่ 2 ก่อนที่บ้านจะไม่ปลอดภัย

ห้าปีก่อน...

เรืองในวัยสิบเก้าขยับตัวคล่องแคล่วอยู่ใต้ถุนบ้านไม้ใต้ถุนสูงพ้นหัว แสงแดดรำไรลอดผ่านร่องกระดานลงมาเป็นลำ ตกลงบนพื้นดินที่กวาดจนเตียนเกลี้ยง มือเรียวคอยป้อนฟืนเข้าเตาไฟอย่างใจเย็น หม้อข้าวส่งเสียงเดือดปุด ๆ คลอไปกับเสียงนกป่าที่ร้องรับรุ่งอรุณของวันใหม่
เรืองคุ้นชินกับกลิ่นอบอวลของไอป่าที่ลอยมาตามลมชื้นแฉะของเมืองตราด กลิ่นควันไฟยามเช้าที่บ้านป่ามักจะหอมกลิ่นฟืนเปียกชื้นและไอดิน เป็นกลิ่นที่ไม่น่ารื่นรมย์นัก หากแต่ก็ช่วยตอกย้ำว่าเขายังคงมีชีวิตอยู่
เมื่อข้าวสุกได้ที่ เรืองจึงจัดแจงตักข้าวสวยร้อน ๆ ลงในชามสังกะสีเคลือบสีเหลืองนวลใบโต กับน้ำพริกผักต้มใส่ถาดไม้ใบเก่า ในถาดมีถ้วยสังกะสีใบเล็กใส่ปลาป่น และช้อนสังกะสีคันบางสีเดียวกับชามวางเตรียมไว้ ประคองขึ้นบันไดบ้านที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดตามน้ำหนักตัว

“พี่เรไรจ๊ะ... ข้าวเช้ามาแล้วจ้ะ”

เรืองส่งเสียงบอกก่อนจะก้าวเข้าสู่ห้องนอนที่สะอาดสะอ้านผิดกับสภาพภายนอกของบ้าน บนแคร่ไม้ริมหน้าต่าง เรไร นอนตะแคงมองนกบนกิ่งไม้ ข้างหัวนอนมีตะเกียงรั้วและตลับทองเหลืองทรงกลมแบนสลักรูปดอกพิกุล ซึ่งใส่ห่ออัฐิของพ่อกับแม่ไว้ตั้งอยู่บนตู้ไม้ใบเล็ก ใบหน้าของหญิงสาวที่เคยสะสวยซูบเซียวลงไปมากนับตั้งแต่ตกบันไดเมื่อสองปีก่อน อุบัติเหตุในครั้งนั้นพรากความหวังและการเดินเหินไปจากเธอตลอดกาล ทิ้งไว้เพียงขาที่ลีบเล็กและดวงตาที่เศร้าสร้อย
“วันนี้มีน้ำพริกปลาป่นของโปรดพี่ด้วยนะจ๊ะ” เรืองยิ้มพลางค่อย ๆ พยุงพี่สาวให้นั่งพิงหมอนสามเหลี่ยม
“ลำบากเอ็งอีกแล้ว...” เรไรเอ่ยเสียงแผ่วพลางลูบหลังมือของน้องชาย “ถ้าไม่มีเอ็ง พี่คงตายไปตั้งแต่วันที่ตกลงมาแล้วกระมัง”
“พูดอะไรอย่างนั้นจ๊ะพี่ ฉันอยู่ตรงนี้ทั้งคน พี่ต้องอยู่กินข้าวฝีมือฉันไปอีกนาน”
สองพี่น้องสบตากันด้วยความผูกพันที่แน่นแฟ้นเหมือนเป็นที่พึ่งเดียวในโลกที่บิดเบี้ยวใบนี้ เรืองตักข้าวพอดีคำเป่าจนหายร้อนแล้วส่งให้พี่สาวอย่างเบามือ ชั่วขณะนั้นเอง... บรรยากาศที่ดูเหมือนจะเป็นเช้าที่ดีกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่เหยียบลงบนบันไดไม้

ตึง... ตึง... ตึง...

บันไดบ้านสั่นสะเทือนตามแรงกระแทกเท้า เสียงนั้นทำให้เรืองชะงักมือที่กำลังถือช้อน แผ่นหลังของเด็กหนุ่มตั้งตรงและเกร็งขึ้นโดยอัตโนมัติ ได้กลิ่นสาบเหล้าโชยนำมาก่อนตัว
ตามมาด้วยเงาร่างหนาทึบที่บังแสงอาทิตย์ตรงกรอบประตูจนมิด
“ข้าวข้าอยู่ไหน”
เสียงทุ้มห้าวที่ฟังดูเมาค้างของ กล้าดังขึ้นพร้อมกับที่เจ้าตัวเดินเข้ามาในห้องโดยไม่คิดจะล้างเท้าที่เปื้อนโคลน สายตาขุ่นมัวของผู้เป็นพี่เขยจ้องมองถาดอาหารในมือเรือง ก่อนจะเลื่อนไปมองเมียที่นอนป่วยด้วยแววตาที่ไม่มีความสงสารเหลืออยู่อีกต่อไป
เมื่อเสียงฝีเท้าหยุดลงตรงหน้าประตู เรืองจำต้องละสายตาจากพี่สาวแล้วหันไปมอง...
กล้ายืนตระหง่านบังแสงตะวันจนเงาหลังค่อมขรึมของเขาพาดทับลงบนแคร่ที่เรไรนอนอยู่ ร่างของเขาไม่ได้สูงโปร่งจนน่าเกรงขาม ไหล่ทั้งสองข้างตกห่อเข้าหาอกเหมือนคนที่แบกความกร่างไว้จนล้น
เรืองลอบมองแผ่นหลังที่งอคุ้มเล็กน้อยของพี่เขย เป็นสรีระของผู้ล่าที่พร้อมจะโถมน้ำหนักลงกดทับคนที่ตัวเล็กกว่า
“ข้าถามว่าข้าวข้าอยู่ไหน ไอ้เรือง!”
กล้าย่ำเท้าเข้ามาในห้อง น้ำหนักที่กระแทกลงส้นเท้าแต่ละก้าวทำให้ร่องไม้กระดานสั่นสะเทือน จนถาดข้าวในมือเรืองไหวตาม ฝีเท้าของกล้าไม่เคยมีความเกรงใจ และเป็นการย่ำเพื่อประกาศอำนาจ ร่างกายอันเป็นเอกลักษณ์ของกล้าดูราวกับถูกออกแบบมาเพื่อใช้เรี่ยวแรงกับสิ่งที่ไม่มีทางสู้ โดยเฉพาะร่างกายอันบอบบางของสองพี่น้องที่ไร้ทางไป
เรืองกระชับถาดข้าวแน่นขึ้น พยายามทำตัวให้เล็กลงภายใต้เงาหนาของชายที่เป็นฝันร้ายรายวัน
“ฉัน... ฉันจะลงไปจัดสำรับมาให้พี่เดี๋ยวนี้แหละจ้ะ”
เรืองรีบละล่ำละลักตอบ พลางประคองถาดข้าวของพี่สาววางลงบนโต๊ะไม้ตัวเล็กอย่างเบามือที่สุด หัวใจของชายหนุ่มหล่นวูบทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับชายคนนี้ ภาพวันเก่า ๆ ไหลย้อนกลับเข้ามาเหมือนน้ำป่าที่ซัดทับ นับตั้งแต่พี่เรไรตกบันไดจนเดินไม่ได้ บ้านหลังนี้ก็เปลี่ยนจากที่ซุกหัวนอนกลายเป็นกรงขัง กล้าที่เคยรับจ้างลงแรงกลับกลายเป็นคนขี้เกียจสันหลังยาวเพราะพิษเหล้า งานจ้างค่อย ๆ หายไปจนเหลือเพียงเรืองคนเดียวที่ต้องแบกทั้งสามชีวิตไว้บนบ่าเล็ก ๆ
ทว่ากล้าไม่เคยสำนึก... เขากลับทำเหมือนบ้านนี้คืออาณาจักรที่เขาจะวางอำนาจกับใครก็ได้
กล้าไม่ตอบคำในทันที เขาเริ่มขยับร่างหนา ๆ ของตนทีละส่วนอย่างเชื่องช้า มือหยาบกร้านที่สวมเสื้อยับย่นและปลดกระดุมทิ้งไว้จนเห็นแผงอกที่มีคราบเหงื่อเก่าส่งกลิ่นสาบโชย ยื่นออกมาเท้าขอบประตูไว้ก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นลำตัวจึงค่อย ๆ เอนพิงกรอบไม้ซี่เก่าจนมันส่งเสียงลั่นประท้วง
สายตาขุ่นมัวของพี่เขยไม่ได้มองหน้าเรืองตรง ๆ แต่มันกลับทิ้งดิ่งลงมองต่ำ...
เขามองไล่จากปลายเท้าที่สั่นเทาของเรือง ขึ้นมาที่หน้าแข้ง หน้าขา แล้วหยุดนิ่งอยู่ที่เอวบาง ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนสายตาขึ้นมาสบตาเรืองอย่างเชื่องช้า เป็นสายตาที่เหมือนกำลังประเมินราคาสินค้าชิ้นหนึ่งในตลาด
กล้ายื่นหน้าเข้าไปใกล้เกินความจำเป็น กลิ่นเหล้าขาวฉุนกึกปะทะเข้ากับใบหน้าของเรืองจนชายหนุ่มต้องเบือนหน้าหนี
“เอ็งจะไปเอาข้าว... หรือจะไปทำอะไรกันแน่ ไอ้เรือง”
น้ำเสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความนึกสนุกบนความลำบากใจของคนอื่น กล้าชอบมองในจังหวะที่เรืองไม่พร้อม ชอบเอนกายเข้ามาเบียดบังพื้นที่หายใจจนเรืองรู้สึกเหมือนถูกขังไว้ในห้องแคบ ๆ ที่เพดานกำลังถล่มลงมาทับ
“พี่กล้า... ปล่อยน้องไปเถอะจ้ะ น้องต้องไปทำงานต่อ” เสียงของเรไรดังมาจากบนฟูกนอน สั่นเครือด้วยความหวาดกลัวไม่แพ้กัน
กล้าเพียงแต่แสยะยิ้ม สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ลำคอของเรืองไม่วางตา
เรืองรีบถอยฉากออกมาจากระยะลมหายใจของกล้า เขารับคำเสียงแผ่วก่อนจะก้มหน้าก้มตาลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่สวยจดจ้องเพียงปลายเท้าของตัวเอง เขารู้ดีว่าหากเผลอแสดงความรังเกียจออกไปแม้เพียงนิดเดียว ไฟในอกของกล้าอาจจะปะทุขึ้นมา จนกลายเป็นเรื่องใหญ่ให้พี่สาวต้องพลอยเดือดร้อน
เมื่อจัดสำรับอาหารเสร็จก็รีบเอาขึ้นไปให้กล้า หวังในหัวใจว่าวันนี้ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ดี เรืองรีบหันหลังกลับเตรียมหนี ทว่ายังไม่ทันได้เดินออกมาจากห้อง กล้าก็หรี่ตามองแล้วถาม
“วันนี้เอ็งจะไปไหน”
น้ำเสียงเรียบเฉยของพี่เขยดังไล่หลังมาขณะที่เรืองกำลังจะก้าวลงบันไดขั้นแรก มันเป็นคำถามที่ให้ความรู้สึกเหมือนการตรวจสอบความเป็นเจ้าของ
“ไปรับจ้างรดน้ำผักบ้านป้าอ่อนจ้ะ” เรืองตอบสั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้
ไม่มีคำถามต่อ ไม่มีแม้แต่คำอวยพรให้เดินทางปลอดภัย มีเพียงเสียงเอนกายพิงฝาเรือนจนไม้ลั่นเอี๊ยดของกล้าที่ประกาศว่าเขาสบายใจในพื้นที่นี้แค่ไหน เรืองหันกลับไปมองที่ฟูกริมหน้าต่างอีกครั้ง เห็นเรไรส่งสายตาหม่นเศร้าที่พยายามปกปิดความกังวลไว้สุดกำลัง
เรืองฝืนยิ้มให้เธอ ยิ้มที่พยายามบอกว่า ‘ไม่เป็นไร’ ทั้งที่ก้อนเนื้อในอกซ้ายยังสั่นรัว เขาหันหลังกลับและก้าวลงบันไดบ้านไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้เงาหลังค่อมของกล้าเบียดบังแสงตะวันอยู่ในห้องนั้นเพียงลำพัง
มือเรียวกระชับผ้าขาวม้าให้แน่นขึ้นเมื่อเท้าสัมผัสพื้นดินที่ยังชื้นน้ำค้าง ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักทั้งวันยังไม่เท่าความรู้สึกเคว้งคว้างที่ต้องทิ้งพี่สาวไว้กับชายคนนั้น แต่ตราบใดที่ท้องยังหิวและหยูกยายังต้องซื้อ เรืองก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินมุ่งหน้าเข้าหมู่บ้านเพื่อหาทางประทังชีวิต

นกกาบินกลับรังยามท้องฟ้ากำลังจะเปลี่ยนสี อากาศเริ่มมีลมเย็นเอื่อยอ่อนพัดผ่าน กลิ่นป่า กลิ่นดินอันคุ้นเคยแตกต่างจากกลิ่นของบ้านเรือนในหมู่บ้าน เรืองก้าวเท้าเข้าบ้านด้วยความระมัดระวัง แม้แสงแดดยังไม่คล้อยต่ำแต่บรรยากาศข้างในกลับอับทึบกว่าภายนอก เขาชำเลืองมองเรไรที่ยังหลับใหลอยู่บนฟูกนอน ลมหายใจแผ่วสม่ำเสมอของพี่สาวคือสิ่งเดียวที่ทำให้เขายังกล้าหายใจต่อไป...
ทว่าเสียงขยับกายจากมุมมืดกลับทำให้หัวใจของเขาชะงัก
“วันนี้กลับไวนี่”
น้ำเสียงนิ่งเรียบแฝงไว้ด้วยความเกียจคร้านที่น่าขนลุก เรืองลุกขึ้นยืนหันไปไหว้พี่เขยที่นั่งพิงฝาอยู่ใกล้ประตู กล้าไม่ได้ขยับตัวไปไหน เขาเพียงแต่เหยียดขาข้างหนึ่งออกมาขวางทางเดินไว้อย่างเป็นธรรมชาติ มือหนาเอื้อมไปหยิบขวดเหล้าที่ยังไม่ได้เปิดขึ้นมาถือนิ่ง ๆ นิ้วหยาบเคาะลงบนปากขวดเบา ๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ
“เอ็งโตขึ้นนะ...” กล้าเอ่ยขึ้นเหมือนเพิ่งนึกได้ สายตาที่ขุ่นมัวไม่ได้จ้องที่หน้าของเรืองตรง ๆ แต่มันกลับลากวนอยู่แถวช่วงเอวและหน้าขา ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมาประสานสายตาช้า ๆ “ข้าอยู่ด้วยทุกวัน ยังไม่ทันสังเกต”
เรืองรู้สึกเหมือนอากาศบริสุทธิ์ในห้องหายไปดื้อ ๆ เขาม้วนชายเสื้อแน่นโดยไม่รู้ตัว “ฉันกลับมาเร็วเพราะต้องหุงข้าวจ้ะ”
“ไม่ต้องรีบก็ได้” กล้าขยับกายเล็กน้อย เพียงแค่นั้นพื้นที่ในบ้านก็ดูเหมือนจะบีบแคบลงจนเรืองรู้สึกอึดอัด “เมื่อก่อนยังตัวเล็ก ๆ อยู่เลย... แต่ไหนแต่ไรเอ็งก็ดูตัวเล็ก ๆ เหมือนผู้หญิงอยู่แล้ว”
สายตาของพี่เขยไม่ชายตามองไปทางเมียที่นอนป่วยเลยแม้แต่นิดเดียว มันตรึงอยู่แค่ที่ร่างของชายหนุ่มตรงหน้า ความเงียบแผ่ซ่านไปทั่วห้อง เป็นความเงียบที่กดทับจนแผ่นหลังของเรืองเย็นวาบ
“แล้วทำไมต้องตัวแข็งทื่อถึงเพียงนั้น เอ็งกลัวข้ารึ?”
“ฉันไม่ชินกับการอยู่ใกล้คนเมา” เรืองพูดเสียงแผ่ว เป็นความสัตย์จริงที่ไร้การท้าทาย
กล้าหัวเราะในลำคอเบา ๆ เขาถอนขาออกให้เหมือนคนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าขวางทางอยู่ “เช่นนั้นเอ็งก็มากินเหล้ากับข้า... ข้าจะสอนให้”
“ฉันขอตัวไปดูพี่เรไรก่อนนะจ๊ะ” เรืองรีบตัดบทแล้วสาวเท้ายาว ๆ ไปหาพี่สาว ทิ้งให้แผ่นหลังของตนโดนสายตาอันหยาบคมจ้องมองจากทางด้านหลัง
คืนนั้นเรืองซุกตัวนอนใกล้ฟูกนอนของพี่สาว ฟังเสียงลมหายใจของเธอสลับกับเสียงไม้กระดานที่ลั่นเป็นพัก ๆ เขาหลับ ๆ ตื่น ๆ ด้วยความหวังเพียงอย่างเดียว... ขอแค่ทนได้ ทุกอย่างคงจะไม่เลวร้ายไปกว่านี้

TBC.

[อ่านนิยายกับคุณส้ม🏳️‍🌈📚 @somsomreview]

ส่อแววผัวโบ้ ลูกเขยคนเปรต กลิ่นหึ่งมาตั้งแต่เปิดมากพี่ๆ นอ.เป็นคนรับใช้ในคฤหาสน์หลังใหญ่ แถมยังเป็นผู้ชายท้องได้ แต่ดันไปหลงรักคุณชายของบ้านอย่างพอ.แบบไม่เจียมตัว มานานหลายปี รักที่ไม่มีทางสมหวังแต่ก็ยังรักมาตลอด แต่ทางพอ.นี่ปากดีไม่ไหว ทำเป็นบอกอย่าเสนอหน้ามาให้เห็น แค่เห็นหน้าทุกวันก็สะอิดสะเอียนจะแย่ละ คุณชายแสนอบอุ่นที่ชีเคยแอบรักไม่ม่อีกแล้ว แต่ก็ยังไปชอบพี่มันน้อ น้องคือเจียมตัวมากนะ มาทรงนี้รอชมได้เลยจ้าาา หอนแน่🤣

[จึมุ | CMS OPEN @mu_susu54032]

✨สวัสดีครับ มารับคิวสำหรับเดือนหน้าสองคิวครับ
เริ่มงานคิวแรกวันที่ 14 มิ.ย. ใช้เวลาทำงาน 3-7 วันต่องาน
หนึ่งคิวจองได้ไม่เกิน 2 งาน

สนใจสามารถติดต่อสอบถามและจองคิวได้ที่เมนชั่นเลยครับ

[Mollylinnn @Mollylinnn]

#meblovepride2026
สวัสดีค่ะ นิยาย Boy Love จากนามปากกา Linnn. ยกขบวนกันมาจัด Promotion ถึง 7 เรื่องด้วยกัน ฝากมัมหมีเอ็นดูด้วยนะคะ❤️

[Sunfly @sunflywriter]

ส่งนิยายเซ็ตเข้าร่วม #mebLovePride2026 นะคะ ใครยังไม่มีรีบสอยด่วนๆ

https://t.co/xmsx70ft83

[กิตติศักดิ์ คงคา @kittisakkongka]

(สุ่ม) แจกนิยาย Ticket to Heaven เด็กชายไม่ไปสวรรค์ พร้อมลายเซ็นนักเขียน 5 รางวัล

กติกา

1. ผู้ลงทะเบียนต้องเป็นสมาชิก line openchat "ห้องสมุดของเจ้าเบส"
ลิงก์กลุ่มห้องสมุด : https://t.co/YetubKrRIA (หรือ QR ในแบบฟอร์ม)

2. ลงทะเบียนในแบบฟอร์มนี้ครบถ้วนสมบูรณ์
ลิงก์ลงทะเบียน : https://t.co/u1T2BxeQ45

3. นักเขียนจะสุ่มแจก 5 รางวัล (ผลการสุ่มถือเป็นสิ้นสุด)
ผู้ได้รับรางวัลจะได้รับการติดต่อกลับผ่านทาง e-mail

หมดเขตลงทะเบียน วันศุกร์ 5 มิถุนายน 2569 เวลา 18.00 น.

[cielo viola @cieloviola_]

เรื่องเดียวกันน้า รูปเล่มจะสวมปกแจ็กเก็ตลายดอกคำขาวให้ค่ะ ส่วนปกด้านในจะเป็นรูปชายก้องน้องภพเลย ความยาว 190,000+ คำ คุ้มไม่รู้จะคุ้มยังไง สำหรับใครที่ชอบเกย์หวานๆน้ำตาลมิตรผล อ่านแล้วเขินหน้าเบี้ยวยังไงก็ต้องลองอ่านเรื่องนี้ 😆

[หวานยี่สิบห้า 💙💜💗❤️🖤 @yblossomviolet]

(ฝากรีค่า🙏😀)
กันต์ มีเหตุให้ต้องใช้เงินจำนวนมาก
ส่วน คริส ต้องการไม้กันหมาเพื่อไล่พวกน่ารำคาญไปให้พ้น
นึกว่าดีลจะลงตัว แต่กันต์ดันปฏิเสธ
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็โทรกลับมาหาคริสอีกครั้ง
พร้อมข้อเสนอว่า
จะยอมเป็นทาสไปตลอดชีวิต
คนโอนไว ยอมจ่ายหลักล้าน
แต่ทาสที่ได้มากลับทำให้เขารู้สึกว่า ไม่คุ้มเลย!

นิยายวาย แนวโรแมนติก-คอมเมดี้
มีความดราม่าของชีวิต ผสมความบ้าของสังคมมาเฟีย

หวานยี่สิบห้า เขียน
Sannderaz วาด
JIN T y p o g r a p h y

45 ตอน | 98,000 คำ
ราคาโปรเปิดตัว เบาหวิวขั้นสุด

ฝากอุดหนุนชูใจนักเขียนตัวไม่เล็กด้วยนะคะ
#นิยายวายแนะนำ #MEB #readawrite #นิยายวาย

[Love_Novell @love_novell]

นิยายไรท์เข้าร่วมแคมเปญหมดทุกเรื่องนะคะ มาจับจองได้น้า 🥰💗

#mebLovePride2026

[Sweet Feb #ฉีกกฎการเป็นเมียลับ @Sweetka92270270]

ฝากเรื่องใหม่ค่ะ🙏❤️ ทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับที่โดน #ระบบป้าข้างบ้าน ตามติด (Omegaverse) https://t.co/53fzfQ4uke
"ถ้าฉันแต่งเองได้นิยายเรื่องนี้จบแล้ว"หลังจากด่ารัวๆนายแบบไฮโซก็ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบเกรดบีที่จุดจบไม่สวยแถมยังต้องทำภารกิจเผือกเก็บแต้มตามที่ระบบป้าข้างบ้านสั่ง หรือนี่คือบทลงโทษของคนไม่แคร์เวิลด์? #นิยายวาย #แนะนำนิยายวาย
แดน Part

“อย่างนายเนี่ยนะคิดจะให้ฉันเลี้ยงดูแบบถาวรก่อนออกจากบ้านได้ส่องกระจกบ้างไหม?”

ผมอดไม่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงดูถูกยิ่งเมื่อนึกถึงวีรกรรมที่ผ่านมาของอีกฝ่ายก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาไม่ผ่านเกณฑ์

“ตอนนี้คุณอาจจะไม่เชื่อฝีมือผม แต่ถ้าหากคุณให้โอกาสผมได้ทดลองงานสักสามเดือน แล้วผมทำให้คุณปู่เลิกตอแยคุณไม่ได้ ผมยินดีที่จะไปจากชีวิตคุณโดยที่คุณไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลยครับ”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแววตามุ่งมั่นจนทำให้ผมนึกสนุกขึ้นมา

“ก็เอาสิ แต่ถ้าภายในสามเดือนนี้นายทำไม่ได้ก็เตรียมเดินออกไปจากชีวิตฉันได้เลยนะ”

[คูมกัลล 🎸🦈✨ | @kanwarin029]

มาคับ #mebLovePride2026 ✨

8 เรื่อง 8 รส เลือกชิมกันได้เลยค้าบบบบ 🤙💖

[S.HooD STUDIO | นักเขียน นักวาด @SHooD_studio]

เปิดแผงขาย #mebLovePride2026 ค่ะ ครั้งนี้มี 3 เรื่องมาลดราคาจ้า

ทดลองอ่านได้ที่เธรดข้างล่างเลยจ้า

#meb

[นามปากกา Lunaria.S @WriterLunariaS]

Pls RT ✨
ปากอย่างดี ไม่มีทางรักเขา สุดท้ายลูกสาม 55555555
“คุณไคไม่ไปทำงานต่อเหรอครับ”
“อืม ต่อไปนี้ถ้าไม่มีเรื่องด่วน ก็จะทำงานที่บ้าน...อยากอยู่ใกล้เมีย”
นี่นะคะจุดจบไอ้โบ้ที่โดนเมียทิ้งมารอบนึงแล้วจำ
อ่านฟรีจนจบ อัปทู้กกกวัน มีอีบุ๊กพร้อมตอนพิเศษ!

[meb สุดจัดเรื่องอีบุ๊ก @mebmarket]

🏳️‍🌈 เตรียมพบกับ #mebLovePride2026 ฟินกับอีบุ๊กสนุกครบรส ⚡ ลดสูงสุด 80% ตั้งแต่วันที่ 29 พ.ค. 69 🕙 เวลา 10.00 น. เป็นต้นไป ถึงวันที่ 14 มิ.ย. 69

ปักหมุดรอไว้เลยที่ #meb
https://t.co/qsaaVcS7G5

------------------------

4 วันแรก! ช้อปอีบุ๊กรับ meb stamp 🍊 เพียงแค่ช้อปอีบุ๊กเล่มใดก็ได้ทุก ๆ 500 บาทต่อใบเสร็จ (หลังหักส่วนลดทุกอย่างแล้ว) ⚡️ รับ meb stamp ไปเลย 15 ดวง (แสตมป์ 1 ดวง = ส่วนลด 1 บาท)

แจกแสตมป์ 29 พ.ค. - 1 มิ.ย. 69
ใช้แสตมป์ได้ถึง 31 ก.ค. 69

#ซื้อที่บ้านอ่านที่meb #meb

------------------------

อ่านอีบุ๊กผ่านแอปฯ meb
💚 iOS: https://t.co/Mcp40vxO4O
💚 Android: https://t.co/ywgzX0YVP8