Ben ki promethe'den alıp ateşi
Ninovanın zulüm saraylarına çalmışım
Ve olimpos kartallarının
Pençesinde kanayan yüreğimi
Bir nevroz, bir nevroz, bir nevroz baharında
Sevdalara salmışım..
bugün normal people'daki “başkası için asla aynı şekilde hissetmeyeceğim.” sözünü düşündüm durdum. kurduğumuz ilişkilerde hep bizi kendine esir eden hisleri tekrardan yaşama beklentisi içindeyiz. iki insan arasında oluşacak tüm güzel şeylerin önüne geçiyor bu durum. çok üzücü.