Es un mal de nuestra clase la idea de que uno por su situación económica no puede tener apetencias intelectuales. Ya van 3 colegas que me preguntan para qué me interesa aprender idiomas que no sirven para nada si no me dejan plata. Que se yo hermano por PLACER
Tolstoy’un “İnsan Ne ile Yaşar” adlı eserinde, zengin ve buyurgan bir adam, fakir bir ayakkabıcıya gelerek kendisine bir yıl boyunca dayanacak, şekli bozulmayacak ve dikişleri sökülmeyecek kadar sağlam çizmeler yapmasını ister. Dükkânda çırak olarak çalışan melek Mihail, adamın arkasında duran ölüm meleğini görür. Zengin adam siparişini verip dükkândan ayrıldıktan sonra, daha evine varamadan arabada can verir. Sonunda bir yıllık o sağlam çizmeler yerine, cenazesinde giydirilmek üzere yumuşak bir çift terlik dikilir.
İnsan, sahip olduğu gücün ve maddi olanakların kendisine mutlak bir güvenlik sağladığına inanır. Geleceği için en sağlam planları yaptığında, hayatın kontrolünü tamamen elinde tuttuğunu sanır. Oysa kişi, yıllar sonrasını hesaplayarak attığı adımların içinde, aslında bir sonraki saatin bile kendisine vaat edilmediği gerçeğini unutur. Çoğu zaman en büyük kibrimiz, yarının kesinlikle bizim olacağını varsayarak gösterdiğimiz sarsılmaz özgüvendir. İnsan, hiç bitmeyecekmiş gibi güvence altına almaya çalıştığı bir ömrün içinde, aslında kendi sonuna dair en ufak bir bilgiye bile sahip olmamanın çaresizliğini taşır.