kabullenmek bi cok savası bitiremese bile en azından ateskes getirdigi kesin. o yol oyle yokustur. o kapı hep kapalıdır. o sorunun cevabı yoktur. o dugum oyle kordur. o yara kabuk baglamaz. oyleyse oyle kalsın. onumuzde koca bi hayat seyri var. carkımızın takılı kalma luksu yok
"bir ağaçtım ve diyordum
elbette yalnızlık kapacak ormandan ayrılanı
elbette bitmeyecek hiçbir şey
elbette ortasında kalacağız her yerin
ama istemeye istemeye büyümüş bir ağaç daha ağaçtır
biri beni bulsun diye beklemediğim yeryüzü
daha yeryüzü"
seyyidhan kömürcü
Dindar olmak dürtülerimizi ortadan kaldırmıyor sevgili arkadaşlar. Sadece dürtülerimizin peşinden sürüklenmek yerine onları yönetebilmemiz için bize ilave bir kontrol mekanizması kazandırıyor.