Bazı evli çiftleri hiç anlamıyorum; evlenmişsiniz, aynı evdesiniz biri koltuğun bir ucunda diğeri diğer ucunda oturuyor. Ulan çeksene hanımını yanına otursun dibinde, bıdı bıdı konuşsun tüm gününü sana anlatsın, çayınızı yudumlayın karşılıklı dedikodu yapın. Evlilik budur.
Sonra aramıza şehirler girecek, hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.
ölüm, en sıradan bir günün ortasında yarım kalmış planlarının, ertelenmiş hayallerinin tam ortasına ansızın düşecek. senin yokluğuna dünya kısa sürede alışacak. birkaç gün sonra adın daha az anılacak ve hayat, sensiz de durmadan akıp gidecek.