bu olay bana bir kadının eşi için olup olabileceği en tepe nokta gibi geliyor. evlisin, çocukların var, çocuklarından küçük yaşta ölen var, kocan durup durup bi dağın tepesine çıkıyor. günlerce gelmiyor. öyle ki sen eline yemeğini alıp dağın tepesine çıkıyorsun ve yaşın 50’nin üstünde. üstelik bunu bir kez değil, defalarca yapıyorsun. dağa çıkan yol hem tehlikeli hem de zor. şimdiki gibi bi çıkma da değil bu.
eve döndüğünde bekliyorsun, ha geldi ha gelecek. yemeğim hazır olsun, çocuklar iyi olsun, geldiğinde her şey güzel olsun. nasıl bi adam ki diyorum, bir kadını böyle kuşatabilmiş sevgisiyle?
ve bir gece gerçekten de geliyor. fakat yüreğinde kocaman bir korla. “üstümü ört” diyor. sorgulamadan örtüyorsun. yatıştırıyorsun. olanları anlatıyor. diyorsun ki “Allah seni zâyi etmez.” nasıl bi kadın ki diyorum, bir erkeği böyle kuşatabilmiş sevgisiyle?
kızma yok, inanmama yok, şüphe yok, eminlik var. eminlik ve güven.
sonrası zaten daha da karmaşık ama haticenin dinginliğiyle her şey daha imkan dahilinde.
o aleyhisselâm mükemmel bir adamdı; peygamberken de değilken de. hatice annem de kadın gibi kadındı. Allah ondan razı olsun.
cennette onunla konuşacak çok konu var. heyecanlıyım bunun için. ✨