biz ne voleybol ülkesiyiz ne de baska bir sey. biz verilen kayıplara alıstırılmak zorunda bırakılan, her dogal afette vergilerimiz nerede diye bas bas bagırmamıza ragmen görmezden gelinen koca bi “ihmal” ülkesiyiz.
6 siddetindeki depremde bile binaların yıkılması politiktir. baska ülkelerde insanlar depremi “dogal” karsılayıp hayatına oldugu gibi devam edebiliyorken bizim her depremde bir öncekinden daha da korkmamız politiktir. evet. bu ülkede her sey “politik” aldıgınız nefes bile
Ormancıyı tişörtle yangına gönderir, askeri susuzluktan öldürür, öğrencisi inşaatta ölür, kadını korumaz, çocuğu korumaz, ülkede güvencede olan tek şey paraları.
bu şehirlerin yanışı afet degil acizliktir. kravat rengiyle devlet olunmuyor. gel traktörüyle elinde bidonla evini ailesini korumaya çalışan adama anlat şöyle büyük devletiz diye. çarçur ettiğiniz her kuruşumuz haram olsun
“Egemenlik, kayıtsız şartsız milletindir.”
Atatürk’ün yaktığı ışıkla büyüyen her çocuk, yarının umududur.
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’mız kutlu olsun🤍