Για χρόνια ζούσα μέσα στον κώδικα των «πρέπει» και του φαίνεσθαι. Πιεζόμουν για να χωρέσω στα κουτιά των άλλων.
Στα 47, τους πάτησα delete.
Πλέον κρατάω μόνο τις αλήθειες, τις καθαρές σκέψεις και ερωτική αδρεναλίνη χωρίς προσδοκίες.
Βαρέθηκες κι εσύ τις βιτρίνες; καλώς ήρθες 🟢
Τη νύχτα αλλάζουν οι κανόνες.
Δεν μετράει ποιος είσαι τη μέρα, αλλά πόσο ελεύθερος νιώθεις να αφεθείς σε ένα βλέμμα, σε μια λέξη ή σε μια σκέψη που δεν είπες ποτέ δυνατά.
Δεν χρειάζεται να είσαι στο ίδιο δωμάτιο με κάποιον για να νιώσεις τη θερμοκρασία του.
Μερικές φορές αρκούν δύο προτάσεις αργά το βράδυ για να καταλάβεις ότι υπάρχει χημεία που δεν χωράει σε οθόνες.