Tak, wiem że to nie to samo co CZ Scorpion EVO3 czy HK MP5, o Grocie czy Piaście nie wspominając, ale taka stosunkowo tania konwersja dałaby obu naszym bohaterskim policjantom z Krakowa, dwa razy lepsze możliwości i szanse, niż goły pistolet.
#microRoni
https://t.co/1Q3UxhI8s0
@WillickAnt33846@Defence24pl@ZelenskyyUa Wiem ile się czeka na nowy. I wiem też że kiedyś mogliśmy kupić używane F-16 w liczbie nawet kilku eskadr i mieć je wszystkie od początku w standardzie Viper. Ale tego nie zrobiliśmy i to był błąd imo.
Niesamowity dzień, gdy ludzie instruują wiceministra cyfryzacji jak i kto usuwa treści w internecie, bo on sam nie ma pojęcia o swojej pracy i pisze, że się nie da (wszystkie kampanie edukacyjne jego własnego ministerstwa psu w dupę).
Swoją drogą na ostatniej konwencji Lewicy opowiadano, jak to obecna Lewica ma korzenie w PPSie i lewicy niepodległościowej.
A potem wychodzi Czarzasty i chwali ten sam komunistyczny system, który PPSowi i lewicy niepodległościowej strzelał w potylicę
W latach 1944-1956 wskutek terroru komunistycznego w Polsce śmierć poniosło około 50 tysięcy osób.
Tymczasem Marszałek Sejmu opowiada, że PRL-u nie można „wygumkować” z historii i że to właśnie PRL odbudował Polskę.
Tyle że RFN też udało się odbudować, acz kapitalizm nie potrzebował do tego mordowania 50 tysięcy ludzi…
Te wybielanie komunizmu czy PRLu jest obrzydliwe. Po prostu obrzydliwe
Tysiące ofiar, terror i nieopisane bestialstwo, a Czarzasty opowiada, jak to PRL miał dobre strony🤡
W latach 1944-1956 wskutek terroru komunistycznego w Polsce śmierć poniosło około 50 tysięcy osób.
Tymczasem Marszałek Sejmu opowiada, że PRL-u nie można „wygumkować” z historii i że to właśnie PRL odbudował Polskę.
Tyle że RFN też udało się odbudować, acz kapitalizm nie potrzebował do tego mordowania 50 tysięcy ludzi…
Te wybielanie komunizmu czy PRLu jest obrzydliwe. Po prostu obrzydliwe
Tysiące ofiar, terror i nieopisane bestialstwo, a Czarzasty opowiada, jak to PRL miał dobre strony🤡
Warto posłuchać co amerykański minister energetyki mówił podczas międzynarodowej kolacji w Łazienkach. To człowiek, który zatrzymał lewicową destrukcję energetyki w USA i otwarcie kontestuje lewicową destrukcję energetyki w UE.
Minister @motykamilosz chętnie opublikował zdjęcia z nim, ale do jego tez o energetycznym regresie Europy publicznie się nie odniósł.
Na marginesie warto zauważyć jak Amerykanie robią politykę międzynarodową nieoficjalnymi kanałami. Organizatorem kolacji z udziałem członków rządów nie był ani polski rząd ani amerykańska ambasada, ale @AtlanticCouncil.
Warto posłuchać co amerykański minister energetyki mówił podczas międzynarodowej kolacji w Łazienkach. To człowiek, który zatrzymał lewicową destrukcję energetyki w USA i otwarcie kontestuje lewicową destrukcję energetyki w UE.
Minister @motykamilosz chętnie opublikował zdjęcia z nim, ale do jego tez o energetycznym regresie Europy publicznie się nie odniósł.
Na marginesie warto zauważyć jak Amerykanie robią politykę międzynarodową nieoficjalnymi kanałami. Organizatorem kolacji z udziałem członków rządów nie był ani polski rząd ani amerykańska ambasada, ale @AtlanticCouncil.
Na szczególną uwagę zasługuje dzisiejsze stanowisko Sądu Najwyższego, który wyraźnie wskazał, że orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego jest orzeczenie wydane w zakresie jego właściwości przez osoby, które skutecznie objęły urząd sędziego Trybunału Konstytucyjnego, a więc złożyły ślubowanie wobec Prezydenta RPczyli w obecności.
Sąd Najwyższy jednoznacznie zaakcentował zatem znaczenie ślubowania wobec Prezydenta RP jako warunku skutecznego objęcia urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego.
Dzisiejsza uchwała trzech połączonych izb Sądu Najwyższego ma fundamentalne znaczenie nie tylko dla wymiaru sprawiedliwości, ale przede wszystkim dla obywateli.
Sąd Najwyższy odniósł się do trzech niezwykle istotnych zagadnień: skuteczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, które nie zostały opublikowane przez władzę wykonawczą, możliwości wznowienia postępowań na podstawie wyroków interpretacyjnych i zakresowych oraz terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Przede wszystkim potwierdzono, że ostateczność i moc wiążąca orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego nie mogą być uzależnione od arbitralnej decyzji władzy wykonawczej o ich opublikowaniu. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby w praktyce przyznanie rządowi kompetencji do decydowania o skuteczności rozstrzygnięć konstytucyjnego organu państwa.
Co równie istotne, Sąd Najwyższy wskazał na znaczenie skutecznego objęcia urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego, związanego ze złożeniem ślubowania wobec Prezydenta RP.
Uchwała otwiera również drogę do wznowienia postępowań cywilnych na podstawie wyroków interpretacyjnych i zakresowych Trybunału Konstytucyjnego, a także rozstrzyga istotne zagadnienie dotyczące początku biegu trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Jednak najważniejszy wymiar tej uchwały dotyczy zasady równości obywateli wobec prawa i pewności prawa.
Nie może być bowiem tak, że obywatel w identycznej sytuacji prawnej uzyskuje odmienne rozstrzygnięcie wyłącznie dlatego, że jego sprawę rozpoznaje sąd w innym regionie Polski albo sędzia prezentujący odmienne stanowisko wobec skuteczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego.
Prawa obywatela nie mogą zależeć ani od politycznej decyzji rządu o publikacji wyroku, ani od indywidualnych przekonań sędziego co do tego, które orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego należy respektować.
Uchwała trzech połączonych izb Sądu Najwyższego stanowi zatem niezwykle istotny krok w kierunku przywrócenia jednolitości orzecznictwa, pewności prawa i rzeczywistej ochrony konstytucyjnych praw obywateli.
Bo w demokratycznym państwie prawnym o prawach obywatela musi decydować prawo, a nie polityczna wola władzy wykonawczej czy dowolność jego stosowania przez sądy.
Dzisiejsza uchwała trzech połączonych izb Sądu Najwyższego ma fundamentalne znaczenie nie tylko dla wymiaru sprawiedliwości, ale przede wszystkim dla obywateli.
Sąd Najwyższy odniósł się do trzech niezwykle istotnych zagadnień: skuteczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, które nie zostały opublikowane przez władzę wykonawczą, możliwości wznowienia postępowań na podstawie wyroków interpretacyjnych i zakresowych oraz terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Przede wszystkim potwierdzono, że ostateczność i moc wiążąca orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego nie mogą być uzależnione od arbitralnej decyzji władzy wykonawczej o ich opublikowaniu. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby w praktyce przyznanie rządowi kompetencji do decydowania o skuteczności rozstrzygnięć konstytucyjnego organu państwa.
Co równie istotne, Sąd Najwyższy wskazał na znaczenie skutecznego objęcia urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego, związanego ze złożeniem ślubowania wobec Prezydenta RP.
Uchwała otwiera również drogę do wznowienia postępowań cywilnych na podstawie wyroków interpretacyjnych i zakresowych Trybunału Konstytucyjnego, a także rozstrzyga istotne zagadnienie dotyczące początku biegu trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Jednak najważniejszy wymiar tej uchwały dotyczy zasady równości obywateli wobec prawa i pewności prawa.
Nie może być bowiem tak, że obywatel w identycznej sytuacji prawnej uzyskuje odmienne rozstrzygnięcie wyłącznie dlatego, że jego sprawę rozpoznaje sąd w innym regionie Polski albo sędzia prezentujący odmienne stanowisko wobec skuteczności orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego.
Prawa obywatela nie mogą zależeć ani od politycznej decyzji rządu o publikacji wyroku, ani od indywidualnych przekonań sędziego co do tego, które orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego należy respektować.
Uchwała trzech połączonych izb Sądu Najwyższego stanowi zatem niezwykle istotny krok w kierunku przywrócenia jednolitości orzecznictwa, pewności prawa i rzeczywistej ochrony konstytucyjnych praw obywateli.
Bo w demokratycznym państwie prawnym o prawach obywatela musi decydować prawo, a nie polityczna wola władzy wykonawczej czy dowolność jego stosowania przez sądy.
No Proszę Państwa. .. rozkręca się impreza APEC w Shenzhen.
Na wspólnym zdjęciu przywódcy krajów Pacyfiku, a w samym środku (powstający?) triumfirat i Mistrzowie Ceremonii: Trump, Xi, oraz (izolowany w Europie) Putin.
Obecnie w internecie transmisja z bankietu, przybywający goście, czerwone dywany i toasty, a w tle tak wspainałych okoliczności, będą się przez najbliższe godziny w tym nowym centrrum świata jakim stał się Pacyfik, decydować losy Polski (w tym amerykańskiej bazy) i być może Europy.
Trzymajmy kciuki.
You need to see this.
Right after the group photo, Xi Jinping sharply turns to Trump — while Putin is left standing off to the side, as if he doesn’t even exist.
The Kremlin dictator was placed to the left of China’s First Lady. Even though they could have put him next to Trump.
In Chinese diplomacy, these “little things” mean more than any speeches. Protocol, seating arrangements, who gets attention first — these are the real signals. Whether it was intentional this time or just a coincidence remains an open question. But even a child can see who’s the main focus here.
And one more thing: Xi personally met Trump at the foot of the plane’s stairs. In his entire presidency, he has never done this for a foreign leader at an airport before.
That’s the whole picture.
Broń to zwykłe narzędzie. Łatwiejsze do opanowania niż szlifierka kątowa, a na strzelnicach, gdzie ćwiczą setki tysięcy osób, wypadków prawie nie ma.
https://t.co/O0338GUOco
Facet zatwierdził 1000 wniosków o użycie Pegazusa i poszedł do sądu wykłucać się, że o tym wszystkim nie wiedział. Przegrał.
Tak, trudno zachować powagę. Tacy ludzie przez lata przedstawiani byli jako autorytety i męczennicy walki o demokrację.
Trzy izby Sądu Najwyższego:
„Orzeczeniem TK jest rozstrzygnięcie wydane przez skład złożony wyłącznie z osób, które po wyborze przez Sejm złożyły ślubowanie w obecności prezydenta”
W praktyce, według uchwały SN, żadna decyzja z udziałem 5 sędziów, którzy nie złożyli ślubowania w obecności prezydenta, nie jest wiążąca ¯\_(ツ)_/¯
❗️Wbrew temu co zostało stwierdzone w tym komunikacie, żadne „Zgromadzenie Ogólne” @TK_GOV_PL nie wyraziło zgody na pociągnięcie Prezesa TK sędziego Bogdana Świeczkowskiego oraz wiceprezesa TK Bartłomieja Sochańskiego do odpowiedzialności karnej.
Nie było ani kworum do uczynienia tego, ani nie zostało zwołane przez uprawniony podmiot, a także w przepisanej formie.
O pogwałceniu prawa do obrony już nie wspomnę.
Brak zgody na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie Prezesa Bogdana Świeczkowskiego nie jest żadnym wyrazem niezależności, czy asertywności gremium złożonego z 3 sędziów oraz 5 prawników „obradujących” w obstawie policji, ale wynika z prostej obawy, że naruszenie nietykalności cielesnej Prezesa Bogdana Świeczkowskiego skończyłoby się z całą pewnością skierowaniem zażalenia na zatrzymanie pana sędziego, co skutkowałoby wysadzeniem w powietrze i zmiażdżeniem całego widowiska przez sąd powszechny, który musiałby uznać, że do żadnego uchylenia immunitetu w przepisanej prawem formie nie doszło.
Nie mówiąc już o tym, że byłoby to bardzo ciężkie przestępstwo popełnione przez osoby pozbawiające wolności Prezesa @TK_GOV_PL. ❗️