ما تو کشوری زندگی میکنیم که شغل اول اگر نباشه، شغل دوم بعضی از افرادش (حتی عادیترینشون) آدمفروشیه!
شما این رو در هر کشوری به عنوان کیس پناهندگی مطرح کنی، اگر کمی انصاف داشته باشن پناهندگی رو بهت میدن.
آدمهایی هستیم عادی.
روزی_بیآنکه مخیر به وجود خود باشیم_وسط اتفاقی افتاده چشم میگشاییم.
چندی را تاتیکنان_تا مهیا شدن برای دیدن خطاهایی که بر قلم صنع نرفت!_سرخوشیم و چندی هم،از شوق دیدن خطاهایی که بر قلمش نرفت اشک میریزیم!
و روزی در بیاعتنایی فلک،چشممان را برای ابد میبندیم.
@ftu01 واقعا! واقعا!
من بچهتر از تو بودم، ولی قشنگ یادمه وقتی از کثافتکاری اینا میگفتن وحشتزده میشدم. تو شنیدن خبر زلزله، دریایی از غم بود، ولی این حس وحشت نبود.