Senden hep açıklama bekledim. Çünkü seni affetmek istedim. Kalbimde açtığın yarayı hafiflet, ellerinde büyüt istedim. Bazı dilekler gerçekleşmez, buda öyle bir şeydi. Sağlık olsun, böylede yaşıyoruz.
Birinin yarım sevgisine tutunup, kendimi unuttum. Yirmilerim, yok sayıldığım bir kalpte sessizce tükendi. Ne uğruna çırpındığımı bile hatırlamıyorum artık. Sevgisizlikle terbiye edildim, ilgisizlikle uslandırıldım. Her gece içimde büyüyen sessiz çığlıklarla sabahladım.
Hikâyenin sonunu biliyordum. Nerede kırılacağımı, hangi adımda kaybolacağımı, hangi anın bana yük olacağını. Hepsini görüyordum ama yine de seni yaşamak istedim. Bazen insan acının sıcaklığını hissedebilmek için bile yanmayı seçer. Ve ben, seni seçtim.