manifest ayrı Lidya ayrı ağabey. o benim için hayatımın eşsiz bir parçası gibi.. kış gününde sağanakta sığındığım bir otobüs durağı gibi.. yazın hissedilen 50 derecede içtiğim ilk soğuk su yudumu gibi.. onun o masumluğu, zarafeti bir ana yüreği gibi.. bakışlarıyla ruhumda bıraktığı izler ise kucakladığın bi bebeğin suratını çizmesi gibi..
"Ben çıktım o kapıdan, sen daha yeni giriyo'n o kapıdan (Abem)
Ben çıktım o karıdan da, bak, sen anca giriyo'n o karıya (Abem)
Benim noktaladıklarım oldu, başlangıçları olmalı da (Abem)
Eski kıyafetleri giyer kardeşler, abiler boy atınca (Abem)"