starboy

a common man with common thoughts and have led a common life

[starboy @teestarboy1]

Live Painting #Bangkok

[gusstation @gusstation]

เบื่อมโน stereotypes มาก แค่อยากจะรับบทสั่งสอนพวกคนจน อะไรเนี่ยแหละ คนรวยมีทุกแบบแหละ เขาจ่ายให้กินสิ่งที่สนใจหลงใหล ชอบเทคโนโลยีมันก็เปลี่ยนมือถือ ไอแพท ทุกปี ชอบเล่นเกมส์ก็จะเห็นคอมโหด การ์ดจอโหด เห็นเศษฐีหุ้นที่ออกมาบอกยังใช้ไอโฟน7 สูทแบรด์บอกแพง ไปซื้อไม่กี่พัน แต่ซื้อรถยนต์แปปๆเบื่อแล้วขายทิ้ง ส่วนต่างซื้อไอโฟนซื้อสูทได้ไม่รู้กี่เครื่อง บางคนเสื้อขาดแต่ซื้อของโบราณเป็นล้าน บางคนเงินกองอยู่ในสวน ต้นไม้ราคาแพง คือทุกคนมันมีควมฟุ่มเฟือยอยู่ คนรวยใช้น้อยกว่าที่หาได้ แค่นั้นแหละ ไม่ได้แปลว่าไม่ซื้อมือถือใหม่ไม่ทำนั่นนี่แบบที่กระสันอยากจะสั่งสอนคนอื่นอ่ะ เลิกเหอะน่าเบื่อละ

[iwhale @iwhale]

เคยไปเรียนเขียนบทละครกับคุณศัลยา

เค้าสอนว่าบทละครไทยห้ามให้คนดูคิดเอง แบบซีรีส์ฝรั่ง

พอมีเหตุการณ์เกิดขึ้น นางเอกต้องคิดในใจเฉลยทั้งหมด คนใช้นินทาต่อ พ่อเดินมาถามว่าเป็นไงลูก คนถึงจะเข้าใจ

ละครที่ดีต้องรีดผ้าไป หูฟังไป ก็ยังเข้าใจ

[Tonno @TonsTweetings]

เมื่อก่อนคือผมสายอสังหาฯ สุดๆ ช่วงพีคนก่อนฟองแตกและแตกอีกรอบ วันหลังจัด X Spaces ดีกว่า

[SundayBoy @SundayBoyInvest]

เคยเจอลูกน้องคนนึงหายไป 7 วัน disappear ไปเลยยยย ติดต่อไม่ได้ เมลไม่ตอบ โทรไปไม่รับ ตอนแรกนึกว่าตุยไปละ มันโผล่มาอีกทีบอกว่าเด็กข้างบ้านขโมยมือถือกับแลปท็อปไป กุอึ้ง นี่กูเจอมุกหมากินการบ้านหรอวะ
คือมันฟังไม่ขึ้นเลยที่ไม่สามารถติดต่อมาบอกได้ว่าทำไมถึงทำงานไม่ได้ อย่างน้อยยืมคอมใคร หรือไปร้านเกมส่งเมลหาเราก็ได้ มันบอกว่าจำอีเมลเราไม่ได้..... จำอีเมลกูไม่ได้?
จำอีเมลกูไม่ได้แล้วจำอีเมลตัวเองได้มั้ย? เข้าเมลตัวเองก็มีทุกอย่างแล้ว กุงง พูดอะไรวะเนี่ย แล้ว 7 วันอะ เข้าไม่ถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ซักอย่างเลยหรอ ไม่ได้ปะ 555555555

[ก้อน 🎃 @planpeaceplease]

จุดเริ่มต้นที่วางแผนเกษียณตั้งแต่สมัยยังเป็น first jobber ทำงานปีแรก ไม่ใช่เพราะอยู่ๆก็คิดได้เอง แต่เพราะอัลกอริทึม youtube เมื่อ 10 ปีที่แล้วค่ะ 😂

คือเข้าไปหาอะไรดูผ่อนคลาย แต่เจอคลิปช่อง A-academy พูดเรื่องการจัดพอร์ตลงทุนของ First jobber ที่เงินเดือนเริ่มต้นไม่เกิน 20,000 บาท ซึ่งเขาคำนวณตัวเลขให้ดู แถมมี excel แจกด้วย

ตอนนั้น เราก็เลยรู้สึกว่าเห้ยมันเป็นไปได้นี่หว่า แม้เงินเดือนจะไม่เยอะ แต่เรามีระยะเวลา 30 ปีเป็นพวก ก็เลยไล่ดูคลิปในช่องเขาทั้งหมด ได้รู้จักคำว่า DCA ครั้งแรกก็ตอนนั้น และก็เริ่มทำตามที่ได้เรียนรู้จากคลิปเขา

- เก็บเงินสำรองฉุกเฉิน 6 เดือนให้ครบก่อน
- ระหว่างนั้นก็ศึกษาเปรียบเทียบกองทุนรอไป
- เริ่มออโต้ DCA กองทุน เดือนละ 500-1000 บาท
(กองทุนยอดฮิตสมัยนั้นก็ Set50, บัวหลวงทศพล 🤣)

แล้วก็เริ่มคิดหารายได้เสริม เพราะอยากมีเงินมาเติมพอร์ตให้เยอะขึ้น

ต้องขอบคุณ youtube และคุณเอที่ทำคลิป inspire ให้ได้ริเริ่มค่ะ

[STONERS R US 🍃 @_StonersRUs_]

Lego Stoner Set 🤩

[AIM ... @iamaimaimami]

ที่ออฟฟิศเก่าเรามีน้องคนนึงเป็นเมียนมา ทำสาย Data/IT ตอนแรกหลายคนยังติดภาพแรงงานเมียนมาแบบเดิม ๆ อยู่เลย

แต่พอทำงานจริงคือคนละภาพมาก
อังกฤษคล่อง ทำ data ได้ เขียน code ได้ แล้วขยันมากแบบเงียบ ๆ

ฟีลคนที่รู้ว่าตัวเองต้องดิ้นเพื่อชีวิตจริง ๆ อะ
งานยาก งานด่วน งานที่คนอื่นไม่อยากรับ น้องเอาหมด

หลัง ๆ manager เริ่มโยนงานสำคัญให้ เพราะไว้ใจเรื่อง responsibility

(ตอนนี้น้องย้ายไป Ant Group Malaysia แล้ว)

คนไทยหลายคนยังดูคนเมียนมาจากภาพเก่า
แต่ reality ใหม่คือ มันเริ่มมีคนเก่ง ๆ เข้ามาในตลาดแรงงานเยอะขึ้นจริง

[BB🌈🦊🐰⛅ @bowwowlala]

เข้าทวิตแล้วเครียด เหมือนทุกคนมีรายได้คนละแสนต่อเดือน มีงานประจำพ่วงกับเทรดหุ้น ทำ aff สมัครติ๊กฟ้าได้ตังค์ และหาความรู้เพิ่มเติมตลอดเวลา ส่วนงานเสริมของชั้นคืออาชีพติ่ง ที่มีแต่เสียเงินอะ

[dream @dreamdrmm]

บริษัทที่เราฝึกงานค่ะ เจ้าของเพจรีวิวชื่อดัง โลโก้สีเหลือง ด่าพนักงานและเด็กฝึกงานด้วยคำหยาบคายระดับ10 เช่น มึงคิดว่ามึงเป็นใคร มึงเป็นแม่กูหรอ , พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน (เสียงคือตะคอกลั่น ตึกสั่น 10 ริกเตอร์) นี่ทนไม่ไหว เป็นเด็กฝึกงานที่ออกมากลางคัน ยอมฝึกใหม่ค่ะ (ต่อ)

[ْ @staybec00lkids]

มีอาชีพไหนไม่ล้นตลาดบ้าง อันนั้นไม่ดี อันนี้ก็ไม่เริ่ด พูดตรง ๆ ไม่มีคณะจะเรียนแล้ว

[FU11🔴 @FuiiThanawat]

อาชีพอะไรที่คนคิดว่างานสบาย แต่จริงๆงานหนักมาก

[fatinowtf @babyjesus183]

“เคยสัมภาษณ์งานแล้วโดนคำถามที่ชาเลนจ์ไหม?

ผมเคยโดนถามว่า คิดว่าบริษัทมีบุญคุณกับเราไหม?

ตอนนั้นอึ้งๆ กูจะตอบยังไงดีวะ
สุดท้ายก็ตอบว่า มันคือการต่างตอบแทน
เราทำงานได้เงิน บริษัทได้ผลลัพท์​
วันไหนไปต่อกันไม่ได้ ก็แยกย้ายกันไปตามทางไม่ได้รู้สึกว่าต้องติดหนี้บุญคุณ จนห้ามลาออก

[Glory💲FIRE🔥 @FIREMetotheMoon]

จากใจผมเคยโดน Lay Off ตอนอายุ 25

สิ่งที่อยากบอกคือ มนุษย์เงินเดือนเป็นอาชีพที่ขายเวลาชีวิตให้คนอื่น อนาคตไม่แน่นอน จะถูก Lay Off ขึ้นมาวันไหนก็ได้

ตอนที่มีโอกาสอยากให้รีบอัพเงินเดือนให้สูง เก็บเงินสำรอง ศึกษาการลงทุน สร้างตัวให้รวยก่อน มีเงินถือว่ามีแต้มต่อครับยุคนี้ จะเอาไปทำธุรกิจ ต่อยอดอะไรก็ได้ สะสมไว้เยอะๆ จะอุ่นใจ รอดพ้นทุกวิกฤตในชีวิตได้เลย

[W @sxicex]

หลายครั้งเมื่อสมองส่วนอารมณ์ (Limbic System) เลือกคำตอบที่ชอบไปแล้ว สมองส่วนหน้า (Prefrontal Cortex) จะรีบหาเหตุผลมาสนับสนุนการตัดสินใจนั้น เพื่อให้เราไม่รู้สึกผิดหรือดูโง่ในสายตาคนอื่น

บ่อยครั้งที่คนไม่ได้ใช้เหตุผลเพื่อเลือกแต่เราใช้เหตุผลเพื่ออธิบาย สิ่งที่อารมณ์เลือกไปแล้ว

[iannnnn  @iannnnn]

นี่คือความล้มเหลวทางวิศวกรรมสังคมของสื่อโซเชียลในยุค 10 ปีมานี้เลยนะ (ไม่ใช่เรื่องเก่า มันยังใหม่ๆ อยู่) การที่ให้รางวัลกับคนตะโกนดัง ได้แสงเยอะๆ แล้วรวย โดยไม่เลือกวิธีการ มันทำให้ระบบความสัมพันธ์ของชาวเน็ต ซึ่งก็คือคนธรรมดานี่แหละ ไหนจะสมองของเด็ก ของอนาคตของโลก แม่งพังพินาศไปหมดเลย

ตอนนี้อยากรู้ว่าหลายประเทศที่แบนโซเชียลกับเยาวชน มันออกดอกผลมาเป็นยังไง เห็นมีรายงานว่าบางประเทศเด็กบอกชีวิตดีขึ้นมากเมื่อไม่ติดโซเชียล แต่บางประเทศบังคับไม่แข็ง ก็ยังแอบเล่นอยู่ดี (ถ้าใช้ในไทยคงไม่พ้นแบบนี้ วินัยจราจรสะท้อนวินัยชาติ)

[W @sxicex]

ความเป็นมืออาชีพที่ยั่งยืนเกิดจากการเชื่อมโยงทั้ง 4 ด้าน
1) การจัดการงานได้ดี (Productivity)
2) เข้าใจกลไกธุรกิจ (Business)
3) การเงิน (Finances)
4) การพัฒนาอาชีพ (Career)
ในโลกที่ผันผวน Career คือพาหนะที่คุณเลือกนั่งในช่วงเวลาหนึ่งแต่ Professionalism คือการขับเคลื่อนของคุณเอง

[tuan @reasonwhyimhere]

มีแต่คนขอคำแนะนำจากคนประสบความสำเร็จ ทำไมไม่มีคนขอคำแนะนำจากคนที่ล้มเหลวดูบ้าง??

[Tonno @TonsTweetings]

Specialised legal and accounting firms that are facilitating nominee companies to do businesses in Thailand without real Thai ownership are being found including 500+ companies that used their services.

This clean up is long needed.

[หมาดำตัวนี้ยังหวังดีกับเธอเสมอ @tonnyhahaha]

5555555555555555

[JRT—Platinum Emperor Reserve Ceremonial Grade @JRTDesk]

ผมขอบอกจากมุมของคนที่อยู่อีกฝั่งครับ.. เคย layoff.. และ lay off (สองคำนี้ต่างกัน...) ทั้งของบริษัทตัวเอง.. ของบริษัทคนอื่น.. รวมไปถึงให้คำแนะนำคนอื่นในการ layoff.. lay off..

สิ่งที่อยากพูดคือ layoff มันไม่ได้แค่ cut by performance มัน cut by role.. ถ้า role ถูกยุบ คนที่เก่งที่สุดใน role นั้นก็โดนเต็มๆ ส่วนคนที่ mediocre หรือแม้แต่ incompetence แต่อยู่ใน role ที่ยังต้องการ.. ก็รอด.. การ layoff มันไม่ใช่คำตัดสินเกี่ยวกับตัวเราในฐานะ professional..

อย่างตอนผมประชุมกัน.. ก็ดูแค่ spreadsheet ดู column「impact vs cost」ก็ถกคุยกันว่าตำแหน่งไหนใครจะโดน.. เป็นการตัดสินใจใน spreadsheet ของคนที่อาจจะยังไม่เคยเห็นหน้าเราด้วยซ้ำครับ..

แต่สิ่งที่ต้องจำไว้.. (ผมพูดถึงจากประสบการณ์ผมนะครับ ซึ่งหลักๆ อยู่ที่อเมริกา.. มันอาจจะแตกต่างจากที่ไทยหรือประเทศอื่นๆ.. แต่เดาว่ามันน่าจะคล้ายๆ กันไม่มากก็น้อย..) ตัวเลขแรกที่ HR บอก.. ไม่ใช่ตัวเลขสุดท้าย.. ทุกบริษัทจะมี buffer ตั้งเอาไว้ก่อนเสมอ อย่าเพิ่งเซ็นทันที.. บอกว่าขอเวลาก่อนแล้วค่อยกลับมา counter ครับ..
.
.
และเราสามารถ counter มากกว่าแค่เรื่องเงิน สิ่งที่เราขอได้โดยที่บริษัทก็มักยอมกว่าการขึ้นเงินก้อน คือ.. health insurance ที่ extend ออกไปอีก 3~6 เดือน (บริบทนี้ที่ไทยไม่แน่ใจว่าสำคัญหรือเปล่า แต่ที่อเมริกาก็ถือว่าสำคัญเหมือนกัน..), outplacement support เช่นค่า resume coach หรือ career counselor.. และ positive reference letter เป็นลายลักษณ์อักษร สำหรับตอนเราหางานใหม่.. เรื่องพวกนี้ cost กับทางบริษัทน้อย แต่มี value กับเรา
.
.
ก่อนเซ็น ก็อย่าลืมอ่าน NDA กับ non-compete ให้ดีๆ โดยเฉพาะ non-compete.. ถ้า scope มันกว้างเกินไป มันอาจ lock career path เราได้จริงๆ.. ตรงนี้ก็ negotiate ได้ครับ ให้ narrow scope หรือ shorten duration ลง..
.
.
และเรื่อง Stock และ Options (บริบทนี้คิดว่าในไทยคงไม่ค่อยมี??) ถ้าเรามี equity อย่าลืมเปิด offer letter กับ equity agreement ดูก่อนเลยว่า vesting schedule ยังไง? และวันที่โดน terminate กับ cliff date ถัดไปห่างกันแค่ไหน?? บางบริษัท terminate พอดีก่อน vest ไม่กี่อาทิตย์.. บางครั้งเป็นเรื่องบังเอิญ.. หลายครั้งก็ไม่ใช่.. ถ้าห่างกันแค่ไม่กี่สัปดาห์.. ตรงนี้คือ leverage อีกจุดนึงที่ใช้ในการต่อรองได้
.
.
และเรื่องประกันสังคมที่ไทย.. เหมือนผมเคยอ่านคนพูดถึงว่าคนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าต้องไปแจ้งสำนักงานประกันสังคมเองภายใน 30 วันหลังออก ถ้าไม่แจ้งก็ไม่ได้รับสิทธิ์ชดเชยการว่างงาน ซึ่งได้ถึง 60% ของเงินเดือน (แต่ฐานสูงสุดน่าจะแค่ 15,000 มั๊ง??) นานถึง 6 เดือน.. ก็ไม่เยอะมากอะไร แต่ก็เป็นสิ่งที่ถ้าใครจ่ายสมทบมาตลอด ก็ควรไปใช้สิทธิ์มัน..
.
.
เรื่อง Reference.. ควรโทรหา manager เก่าก่อนที่เค้าจะถูกโทรหาตอน reference check (ตอนเราหางาน..) โทรไปแค่บอกว่ากำลัง explore ตลาดงานอยู่.. และขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา.. ฟังดูเรียบง่าย แต่น้อยคนมากที่ทำ.. แต่ผมว่ามันเปลี่ยน tone ของ reference call ได้เยอะมาก.. ถ้ามีเพื่อนร่วมงานที่ทำงานด้วยกันแล้วประทับใจกัน ก็ขอ LinkedIn recommendation ด้วยเลย... ตอนที่ยังจำกันได้อยู่..
.
.
ตอนหางาน.. อย่า apply งานใหม่จนกว่าจะพร้อมจริงๆ บางคนใช้เวลา 2 วัน.. บางคนใช้เวลา 2 เดือน.. เพราะ.. คนสัมภาษณ์อ่านออกครับ คนที่ยัง emotionally raw มักจะ over-explain ว่าทำไมถึงออก.. พูดถึงบริษัทเก่าในแง่ลบโดยไม่รู้ตัว.. หรือ react defensive เวลาถูกกดดัน.. เรื่องพวกนี้ส่ง signal ที่ผิดทันที.. ไม่ใช่เรื่องของการโกหกหรือเสแสร้ง แต่เป็นเรื่องของการ control ตัวเองได้ในห้อง (ซึ่งบางทีเราไม่รู้ตัวหรอก..) และตอนที่กดดัน.. เรา negotiate ได้แย่ลง.. คนที่รู้สึก desperate มักจะรับ offer แรกที่ได้เพราะกลัวไม่มีอีก.. แทนที่จะ counter หรือรอ offer ที่ดีกว่า.. ผลคือได้งานที่ใช่ แต่เงินต่ำกว่าที่ควรได้ หรือได้งานที่ไม่ใช่เพราะแค่อยากออกจากสถานะว่างงาน..

test ง่ายๆ คือลองพูดคำตอบสำหรับคำถามนี้ออกเสียงดังๆ

「ทำไมถึงออกจากที่เก่า?」

ถ้าตอบแล้วยังติดขัด.. ยังรู้สึก defensive หรือพูดแล้วยังเจ็บอยู่ในคอ หรือในใจ... ก็ยังไม่พร้อม..

คำตอบที่ดีที่สุดควรจะสั้น.. ตรง.. ไม่มี emotion ผูกอยู่.. 「บริษัทปรับ structure team โดน cut ผมก็อยู่ในนั้น」จบ..

ไม่ได้บอกว่าห้ามเสแสร้ง.. แต่ถ้าจะเสแสร้ง ให้เสแสร้งกับบริษัทที่ไม่ได้อยากได้จริงๆ ก่อน.. ใช้เป็น practice run.. เพราะบริษัทส่วนใหญ่ถ้า reject แล้ว reapply ได้อีกทีก็ต้องรอ 6-12 เดือน..

อย่าเอาโอกาสของบริษัทที่อยากได้จริงๆ ไปทดสอบตอนที่ยังไม่มั่นใจ.. ถ้า practice แล้วผ่าน.. ค่อยยิง target จริง..

ระหว่างนั้น update LinkedIn profile แบบเงียบๆ ปิด notification ก่อนแก้ไข แล้ว set open to work แบบ visible to recruiters only.. ไม่ใช่ public

เหตุผลคือพอประกาศตัวต่อ public ว่าว่างงาน.. negotiating power มันหายไปทันที recruiter ที่โทรมาหาเราก็รู้ว่าเราไม่มี competing offer รู้ว่าเรากดดัน.. แล้วก็ offer ต่ำกว่าที่ควรจะได้.. ส่วน recruiter จากบริษัทที่ดีๆ มักจะ approach คนที่ดู employed หรือ passively looking มากกว่าคนที่ดู desperate.. ไม่ได้บอกให้โกหก.. แต่ให้ควบคุมว่าใครรู้ก่อนและรู้หลัง..
.
.
และเรื่องจิตใจ.. ผมว่าสิ่งที่อันตรายที่สุดในช่วงแรกไม่ใช่เรื่องเงิน.. แต่เป็นเรื่องที่สมองจะเริ่มสร้างขึ้นมาเอง..สมองคนเราไม่ชอบความไม่แน่นอน.. พอเกิดเหตุการณ์ที่อธิบายไม่ได้ มันจะรีบสร้าง narrative ขึ้นมาเพื่อให้โลกมัน make sense อีกครั้ง.. และถ้าปล่อยให้คิดคนเดียว narrative ที่ได้ส่วนมากมักจะออกมาในแบบเดียวกันคือ..「เราไม่เก่งพอ」ซึ่งมันไม่จริง.. แต่ถ้าฟังซ้ำๆ มากพอ มันจะกลายเป็นความจริง.. เพราะงั้นอย่านั่งคนเดียวในช่วงนี้.. ไม่ใช่เพราะต้องการคนมาปลอบ.. แต่เพราะต้องการเสียงอื่นนอกจากเสียงในหัว นอกจากเสียงของตัวเอง.. ไปหาคนที่รู้จักเราก่อนงานนี้.. คนที่เห็นเราในแบบที่ไม่ได้ผูกกับ title หรือบริษัทที่เพิ่งให้เราออก..รู้สึกอะไรก็ได้.. โกรธ.. งง.. เจ็บ.. เสียใจ.. ทุกอย่าง valid หมด.. แต่อย่าปล่อยให้สมองนั่งสร้างเรื่องมโนขึ้นมาคนเดียวในหัว..
.
.
จากมุมคนที่นั่งอยู่อีกฝั่ง.. ผมมองว่าคนที่รับมือได้อย่าง professional จนวันสุดท้าย.. ผมจำได้ทุกคน.. ไม่ใช่เพราะมันเป็น case ที่ง่าย แต่เพราะมันหายาก.. ชื่อพวกนี้จะขึ้นมาในหัวเองทุกครั้งที่มี position เปิด.. ตลาด (ก็แล้วแต่ industry ด้วย..) มันเล็กกว่าที่คิด และความจำของ hiring manager มันนานกว่าที่คุณคิดครับ..

เราอาจจะแค่ตกอยู่ใน row ที่ถูกลบออกจาก spreadsheet ของคนบางคน.. spreadsheet ที่เราไม่ได้สร้าง ไม่ได้ควบคุม ไม่ได้เป็นคนตัดสินใจ..

สิ่งที่ layoff เอาไปได้คือ title กับ access card.. ส่วนพวก skills, ความรู้, track record, relationship ที่สะสมมาตลอด.. ทั้งหมดนั้นก็ออกไปพร้อมกับเราในวันเดียวกัน.. ซึ่งเป็นสิ่งที่บริษัทถัดไปจะจ้างเรา.. เรายังมีคุณค่าครับ