Schreeuw het van de daken. Nederland gebruikt minder stroom dan 20 jaar geleden, 120 miljard kWh nu ipv 123 kWh in 2008. Netcongestie heeft niets te maken met toenemend verbruik maar met de onvoorspelbaarheid van wind en zon.
@veen_els@CeesCees72@MonaKeijzer Bedenk dat die C niet voor staat voor wat u denkt. Het CDA is géén christelijke (geloofs)partij. Hun eigen woorden!! Zoek op “De C van het CDA”.
Jelle Postma "onderzoekt" extreemrechts. Alleen extreemrechts? Ja, alleen extreemrechts. Dus geen jihadisme? Nee, geen jihadisme. Ook geen extreemlinks? Nee, ook dat onderzoekt Postma niet. Dat is vreemd, want dit zijn de gegevens van Europol. Geslaagde terroristische aanslagen in EU-landen in 2024:
24 Jihadistisch gemotiveerde aanslagen
21 Extreemlinks gemotiveerde aanslagen
1 Extreemrechts gemotiveerde aanslag
Bron: Europol, European Union Terrorism Situation and Trend Report, Publications Office of the European Union, Luxembourg, 2025: https://t.co/j758qXAdyv
Wat zegt ons dit? Dit zegt ons dat Postma geen "onderzoeker" is maar een huurling. Hij is ingehuurd om radicaalrechtse partijen (partijen rechts van de VVD) te besmeuren. Postma is gewoon in dienst van het kartel. En hij zit bij kartelomroepen zijn praatjes te verkopen zonder dat hem ook maar een haar in de weg wordt gelegd door kritische vragen.
„De legbatterijen moesten hier weg vanwege dierenwelzijn. Die zijn geëxporteerd naar Oekraïne en de eieren daaruit komen nu verwerkt weer terug naar Nederland. Deze week kocht ik de inrichting van een mestkalverenstal op. Die gaat naar Kroatië, want daar kan het wél. Wie houdt wie dan voor de gek? Over de grens is energie ook geen punt, aan frequentieregeling is daar bijvoorbeeld geen behoefte. Emissiearme vloeren heb ik ook geëxporteerd, maar die leggen ze daar als gewone roostervloer. Wij verbieden in Nederland dingen, dan halen we hier de productie weg, en gaat het naar landen waar dit geen issue is.”
https://t.co/bsa2n9LTiJ
Als je de misdaden wilt ontrafelen, moet je ze in voorlopige hechtenis zetten tot ze beide afzonderlijk, van alle torentjes, catshuizen en MCCb's gedetailleerde verklaringen hebben afgelegd omdat er geen notulen zijn gemaakt.
Wie heeft geëist dat er geen notulen mochten komen? Dan heb je al een kopstuk te pakken.
Als de verklaring er zijn, kun je het verdere spoor ontrafelen door de omissies, overlap en tegenstrijdigheden te onderzoeken.
Maar op zich mag je ze al opsluiten voor het knevelen van de bevolking zonder een paper trail. Wat de NCTV media, ambtenaren etc hebben geflikt is daarmee vergeleken klein bier.
Die gingen na WO2 ook vrijuit.
Oud-commissaris Joop van Riessen zei: "Je moet Wilders mollen". Marcel van Dam (PvdA) zei: "Fortuyn, u bent een minderwaardig mens". Bas Eerlings (campagnestrateeg VVD) zegt: "De Vos en FVD moet je uit het spel halen."
Ze leren het nooit.
@SiaTeresaB@miepjev Liet de documentaire in proportionaliteit zien hoe het gesteld is met de @VVD, @D66, @cdavandaag, @PvdA t.o.v. FvD?
Zo niet, dan is het polariserende framing, want wie is werkelijk schoon van machtlustigen?
Deden CDAVVĐ66PvdA wat aan de #Jeugdzørgschandalen die kinderen schaden?
De Nederlandse gezondheidszorg is hard op weg een grote Potemkin-kliniek te worden.
Aan de buitenkant ziet alles er fantastisch uit.
Glanzende ziekenhuizen. Kwaliteitskeurmerken. Zorgverzekeraars met reclamecampagnes over “de beste zorg”. Ministers die elkaar feliciteren met hervormingen. Consultants die PowerPoints maken over patiëntgerichtheid. Bestuurders die congressen bezoeken over innovatie.
En ondertussen zit iemand met staar negen maanden te wachten tot hij weer een verkeersbord kan lezen.
Dat is de essentie van een Potemkin-kliniek.
Niet dat er geen artsen zijn. Niet dat er geen gebouwen zijn. Niet dat er geen apparatuur is.
Maar dat er steeds meer energie gaat naar het creëren van de indruk dat het systeem werkt, dan naar het daadwerkelijk leveren van zorg.
De Sovjet-Unie bouwde nepdorpen voor bezoekende functionarissen. De Nazis bouwden zelfs een Potemkin kamp, Theresiendstadt.
Nederland bouwt dashboards.
De moderne versie van een Potemkin-dorp is geen geschilderde gevel meer. Het is een Excel-sheet.
Een patiënt wacht 14 maanden op behandeling.
Maar ergens verschijnt een groen vakje in een managementrapport.
Probleem opgelost.
Een huisarts stopt.
Maar er komt een regionaal actieplan, een taskforce en een werkgroep.
Probleem opgelost.
Een verpleegkundige vertrekt omdat ze gek wordt van de administratie.
Maar er verschijnt een projectgroep Administratieve Lastenvermindering met een programmamanager, drie adviseurs en een communicatiebudget.
Probleem opgelost.
In Nederland hebben we een unieke vorm van geneeskunde ontwikkeld.
Meten is genezen.
Als de KPI gezond is, dan is de patiënt dat blijkbaar ook.
Het mooiste moment is wanneer politici verklaren dat de zorg toegankelijk blijft.
Dat klinkt ongeveer hetzelfde als verklaren dat Schiphol uitstekend functioneert terwijl iedereen nog in de rij staat.
Technisch gezien ben je inderdaad op het vliegveld. Net zoals je technisch gezien toegang hebt tot zorg.
Je hoeft alleen nog even elf maanden te wachten.
De werkelijke helden van dit verhaal zijn de artsen, verpleegkundigen en zorgmedewerkers die iedere dag proberen de werkelijkheid overeind te houden terwijl het management een nieuwe strategie lanceert.
Zij zijn de mensen die voorkomen dat de Potemkin-kliniek volledig instort.
Want de tragiek van Nederland is dat vrijwel iedereen het probleem ziet.
De patiënt ziet het.
De huisarts ziet het.
De verpleegkundige ziet het.
De specialist ziet het.
Alleen de mensen die twaalf vergaderingen per week hebben over de toegankelijkheid van de zorg lijken het niet te zien.
Of misschien zien ze het wel.
Maar dan zouden ze moeten toegeven dat een extra bestuurslaag, een nieuwe toezichthouder en een landelijk coördinatieplatform misschien niet de oplossing zijn.
En dat is natuurlijk een diagnose die geen enkele bureaucratie zichzelf durft te stellen.
Dus blijven we doen alsof.
Nog een keurmerk.
Nog een dashboard.
Nog een taskforce.
Nog een congres over innovatie.
En als de wachttijd volgend jaar verdubbelt, presenteren we gewoon een nationaal actieprogramma Wachttijdbeleving.
Want in een echte Potemkin-kliniek genees je de patiënt niet.
Je behandelt de statistiek.
Veel libertariërs voelen zich in 2026 een beetje als Ignaz Semmelweis in de jaren 1840.
Artsen gingen rechtstreeks van autopsies naar bevallingen zonder hun handen te wassen. Duizenden vrouwen stierven. Toen hij voorstelde om handen te desinfecteren, werd hij niet beloond voor zijn ontdekking. Hij werd genegeerd, bespot en bestreden. Niet omdat zijn collega’s dom waren, maar juist omdat zij de meest gerespecteerde experts van hun tijd waren.
Zijn conclusie was simpelweg te ongemakkelijk. Accepteren dat hij gelijk had, betekende erkennen dat het hele medische establishment jarenlang een fatale fout had gemaakt. Liever dan dat onder ogen te zien, viel men de boodschapper aan.
Dat patroon herkennen wij.
Wanneer wij wijzen op de schade van geldcreatie, woningmarktregulering, landbouwsubsidies, vergunningstelsels of centrale migratie planning, volgt zelden eerst een inhoudelijke discussie. Wat volgt is een beroep op consensus, op commissies, instituten, modellen en gevestigde deskundigheid. Alsof een idee onwaar wordt zodra het afwijkt van de heersende opvatting.
De parallel is niet dat wij libertariërs altijd gelijk hebben. De parallel is dat consensus geen bewijs is.
Vrijwel de gehele medische elite in 1840 zat fout over handen wassen. Vrijwel de gehele intellectuele elite steunde ooit eugenetica. Vrijwel de gehele economische elite geloofde ooit (en nog steeds) in centrale planning. Intelligente mensen kunnen zich vergissen. Grote groepen intelligente mensen kunnen zich zelfs op spectaculaire schaal vergissen, en doen dat juist wanneer niemand het nog durft te betwijfelen.
Daarom is een vrije samenleving zo belangrijk. Niet omdat individuen onfeilbaar zijn, maar juist omdat niemand dat is. Geen expert, geen commissie, geen universiteit, geen overheid. In een vrije samenleving kunnen ideeën met elkaar concurreren en wordt een fout sneller zichtbaar. Wanneer één partij de macht krijgt om afwijkende stemmen weg te zetten als kwakzalverij, blijft diezelfde fout veel langer in stand. En als die partij ook politieke macht bezit, draagt de hele samenleving de gevolgen.
Vooruitgang begint daarom vaak met één ongemakkelijke vraag. Wat als de gevestigde wijsheid ernaast zit?
Semmelweis stelde die vraag. En duizenden vrouwen leefden omdat hij dat deed.
🚨🚨DURO GOLPE MORTAL a la presidenta del Banco Central Europeo, Christine Lagarde.
Suiza 🇨🇭 APRUEBA en referéndum garantizar el uso PERMANENTE del dinero en efectivo. 👏👏👏
Un 73% de los votantes respaldó una iniciativa para garantizar la disponibilidad permanente de dinero en efectivo en el país, que no podrá ser reemplazada por dinero virtual.
Con el dinero en efectivo la Agenda 2030 no se puede implementar. EL EFECTIVO ES VIDA Y LIBERTAD ⚔️🔥
🚨🇳🇱 BREAKING: POLITIE LOOG TEGEN MOEDER OM “WILDERS-EFFECT” TE VOORKOMEN
Het was GEEN Duitse man. Het was een Irakees (Jamal T.) met asiel in Duitsland.
14-jarige Tamar uit Marken werd in juli 2020 doodgereden. Alle 4 mannen in de auto waren Iraaks. Politie verzon een “Duitser” om Geert Wilders geen munitie te geven. OM liet zaak vallen. Moeder noemt het een tweede klap. Familie vocht 6 jaar via artikel 12-procedure. Nu eindelijk voor de rechter. 😡
Europa in 2026. Feiten in de doofpot voor politiek correctheid.
#Tamar #Marken #WildersEffect #Immigratie #JustitieFaalt #Nederland #BreakingNews 🔥
Van 1945 tot 1972 werd DDT in de Verenigde Staten op enorme schaal gebruikt. Overheidsdiensten besproeiden woonwijken, scholen, stranden en speelplaatsen. Kinderen renden lachend door de mistwolken. De overheid was overtuigd. De experts waren overtuigd. Vrijwel de hele samenleving was overtuigd.
Maar er waren ook vroeg dissidenten. Een soort van wappies of ketters.
Al in de jaren veertig waarschuwden wetenschappers, artsen en biologen voor mogelijke risico’s. Zij wezen op toxiciteit, ophoping in de voedselketen en mogelijke schade aan mens en milieu. Hun bezwaren werden weggewuifd. Het dominante antwoord was simpel: de voordelen waren te groot, de critici overdreven.
Dat is precies waarom geconcentreerde macht zo gevaarlijk kan zijn.
De mensen achter het beleid waren meestal intelligent, extreem goed opgeleid en handelden naar eer en geweten. Het probleem was niet hun intentie. Het probleem was de overtuiging dat zij voldoende kennis bezaten om voor miljoenen anderen te beslissen.
Wanneer een individu een fout maakt, zijn de gevolgen beperkt. Wanneer een bedrijf een fout maakt, betalen aandeelhouders en klanten de prijs. Maar wanneer een overheid een fout maakt, wordt die fout uitgerold over een heel land.
En wanneer dezelfde overheid bepaalt welke experts geloofwaardig zijn en welke zorgen overdreven zijn, ontstaat nog een tweede probleem: de ketters verdwijnen uit beeld.
De geschiedenis laat zien dat vooruitgang vaak begint bij een kleine minderheid die tegen de consensus ingaat. Galileo was een ketter. Semmelweis was een ketter. De eerste critici van DDT waren ketters. Niet omdat zij altijd gelijk hadden, maar omdat zij vragen stelden die de meerderheid liever niet hoorde.
Een vrije samenleving heeft ruimte voor zulke stemmen. Een gecentraliseerd systeem heeft de neiging ze te marginaliseren.
De les van DDT gaat daarom veel verder dan pesticiden. Het is een les in intellectuele bescheidenheid. Overheden, wetenschappers, experts en politici beschikken over kennis. Zij beschikken nooit over alle kennis. En meestal meer macht dan kennis. En de fatale arrogantie van de macht.
Juist daarom zijn decentralisatie, concurrentie van ideeën en een gezonde dosis wantrouwen tegenover macht zo belangrijk.
De gevaarlijkste woorden in de politiek zijn vaak niet “ik wil macht”.
De gevaarlijkste woorden zijn: “de wetenschap is definitief beslist, de experts zijn het eens, stop met vragen stellen.”
Het valt me op dat mensen hier zo agressief op reageren, terwijl er nu in Brussel paniek is omdat de genoemde rente inderdaad verkeerd is ingeschat. Honderden miljarden aan kosten extra. Alles wat ik zeg is onderbouwd en dan doen mensen alsof ik niet goed ben.