TT

[Volkan Giritli 🇹🇷🇦🇿 @volkan_giritli]

📌Ne güzel memleket. Adam plajı işgal etmiş bir de ÖZEL MÜLKTÜR tabelası dikmiş. Kıyının denizle birleştiği çizgiden itibaren 50 metre mesafedeki tüm alanlar kamusal alandır, halkındır. Kimsenin özel mülkü olamaz, kimseye tahsis edilemez.
Savcılarımızı, Kolluk Kuvvetlerimizi, Valiliklerimizi ve Belediyelerimizi görevlerini yapmaya davet ediyorum. Yeter artık. Bu milletin malını gasp ettirmeyin.
#Muğla #Marmaris #kıyılarhalkındır #plajlarhalkındır #salı #Bodrum #hırtsorununuçözün #hırtişgali #hırttehciri #HerkeseEşitAdalet #çözümüyokmu Fethiye-Antalya

[Cem GÜRDENİZ @cemgurdeniznet]

AB kanunsuz şekilde Irini harekâtı kapsamında Akdeniz ‘in uluslararası sularında Türk sahipli South Star tankerine gölge filo bahanesi ile baskın yaparken, Yunanistan, AB ve NATO üyesi olmanın sağladığı siyasi ağırlığı kullanarak, Rus LNG’sini taşıyan kendi denizcilik şirketlerini korumayı başarıyor.

AB’nin son yaptırım paketinde, 2022 öncesinde imzalanmış Rus LNG taşıma sözleşmelerine özel istisna getirildi, böylece Yunan armatörlerinin çıkarları güvence altına alındı.

Bu durum Brüksel’in kendi siyasi söylemini dahi gerektiğinde ekonomik çıkarlar uğruna esnetebildiğinin açık bir göstergesidir.

Aynı Avrupa Birliği ise, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin açık bir yetkisi olmaksızın, “gölge filo” adı altında ABD ve AB’nin tanımladığı gemilere uluslararası sularda çıkma ve denetim faaliyetleri yürütüyor.

Oysa “gölge filo”, uluslararası hukukun tanıdığı bir statü değildir. ABD ve İngiltere öncülüğünde geliştirilen siyasi bir tanımlamadır. Bu kavrama dayanarak uluslararası sularda fiili müdahalelerde bulunulması, deniz hukukunun temel ilkeleri açısından son derece tartışmalıdır.

Türk sahipli Kamerun bayraklı South Star tankerine yönelik gerçekleştirilen çıkma harekâtı da bu yaklaşımın yeni bir örneğidir.

Gemi Türk bayraklı olmadığı için Ankara’dan izin alınmamış olması hukuken açıklanabilir, ancak geminin BM Güvenlik Konseyi yaptırım listesinde bulunmaması ve müdahalenin BM yetkisine dayanmaması, olayın hukuki meşruiyetini tartışmalı hâle getirmektedir.

Yunanistan söz konusu olduğunda AB, kendi yaptırımlarını dahi esneterek armatörlerini koruyor.

Türkiye söz konusu olduğunda ise aynı çevreler, uluslararası hukuku zorlayan uygulamalara başvurmaktan çekinmiyor.

Bugün 17 Kasım 2020’de Türk bayraklı ROSALINE-A konteyner gemisinde yaşanan hukuksuz çıkma hadisesinin farklı bir versiyonu ile yeniden karşı karşıyayız. Ankara izni olmadan Alman SAT komandoları barbarca gemimize çıkmıl personele kelepçe takılmıştı. Bu rezil olayı unutmamız mümkün değildir.

Türkiye, denizlerde seyrüsefer serbestisini ve uluslararası hukuku savunmak adına bu keyfî uygulamalara en yüksek perdeden itiraz etmelidir.

Donanması ile deniz gücüyle ve mavi vatan söylemiyle övünen Ankara denizdeki bu hukuksuzluklara yüksek perdeden reaksiyon göstermelidir.

Bir ülkenin donanmasını idame etmesinin ve geliştirmesinin tek nedeni denizdeki çıkarlarını korumak, denizdeki saldırgan arsızlara gerektiğinde caydırma sağlamaktır.

[Volkan Giritli 🇹🇷🇦🇿 @volkan_giritli]

‼️Kıyılar Halkındır...
İşte Yargıtaydan Güzel bir Haber.

📌Plajları parselleyip vatandaşları içeri sokmayanlara, plajlardaki vatandaşları yerinden kaldıranlara, vatandaşın plaja geçiş ve girişine izin vermeyenlere 5 yıla kadar hapis cezası.

📌Sahilleri parselleyen Hırtlar "Hürriyeti Engelleme" suçu ile yargılanacaklar, ayrıca bu hırtlara dava açılması için vatandaşın şikayet etmesi gerekmiyor, cumhuriyet savcılıkları resen soruşturma başlatmak zorundalar.

Bir olalım, birlik olalım, sahillerimizi, kıyılarımızı şezlong mafyalarından, hırtlardan temizleyelim.
Devlet kanunu uygulamak zorunda arkadaşlar.
#KıyılarHalkındır #plajlarhalkındır #yeniparti #hırtsorununuçözün #şezlongmafyası #hırttehciri

[TT @terzitark]

@asliibaykal Allah rahmet eylesin Başınız sağolsun.

[TT @terzitark]

@CihanPiyadeoglu Serinlik huzur.

[Cem GÜRDENİZ @cemgurdeniznet]

Yunanistan ve İsrail savaş uçaklarının Ege denizi üzerinde havada yakıt ikmali yaparak tatbikat yapması son derece ciddi bir gelişmedir.

İsrail yıllar önce bunu İran’a yapılacak bir taarruzun benzetimi için Hayfa Mora hattında denemişti. Şimdi benzer eğitim Yunan uçakları için İsrail tankerleri ile yapılıyor.

Yunanistan’ın gerek adalar zinciri gerek ana karadaki İsrail saldırı silahlarıyla Türkiye’ye karşı donatılması ayrı bir vakıa iken hava kuvvetlerinin yoğun bir şekilde saldırı taktikleri ve havada yakıt ikmali denemeleri iki ülke hava kuvvetleri arasında Türkiye karşıtı doktrin birliğine de işaret etmektedir.

Yunanistan bir NATO üyesi olarak 2026 Ankara Zirvesi’ne günler kala İsrail ile bu tip bir tatbikatı yaparak mesajını Türkiye’ye vermiştir.

Türkiye ise bu gelişmeleri göz ardı ederek ve sadece Trump‘ın vizyonundaki NATO ve küresel düzen şablonuna sadık kalarak riskli bir jeopolitik kumar oynamaktadır.

Kaldı ki bu süreçte ve zor bir konjonktürde Türkiye’de son 100 yıldır kurtuluş Savaşı olarak da bilinen İstiklal Savaşının kurtuluş savaşı mı yoksa milli mücadele midir tartışmasının başlatılmasını anlamak mümkün değildir.

Zaman birlik beraberlik içinde tarihten ders alma zamanıdır.

[Uğur Meleke @UgurMeleke]

FUTBOL FEDERASYONU BAŞKANLIĞINA ADAYIM

TFF’nin 2025-26 bütçesi 8 milyar 525 milyon lira; yani yaklaşık 180 milyon dolar. Kurumda 400’ün üzerinde personel görev yapıyor. Süper Lig, yayın gelirinde Avrupa’nın beşinci, futbolcu varlığı bakımından altıncı büyük turnuvası konumunda. Böylesi dev bir ekonomiye rağmen, ne bu büyüklüğe yakışan sürdürülebilir sportif başarı var ortada, ne de Türk futbolunu geleceğe taşıyacak tutarlı bir vizyon.

Ben bu tabloyu değiştirmek için TFF başkanlığına adayım. Bilimi ve inovasyonu merkeze alan bir anlayışla Türk futbolunu 3 yılda hak etiği yere taşıyacağıma inanıyorum.

2024’te de açıkça yazmıştım, TFF başkanlığına adayım. Daha doğrusu “TFF başkanlığına aday adayıyım”. Bugün TFF başkanlığına aday olmanız için önce 5 kulübün onayını, kongre günü adaylığınızın kesinleşmesi için 64 delegenin imzasını toplamanız gerekiyor. Zaten toplam 320 delege var. Bunların 126 tanesi Süper Lig, 38 tanesi 1.Lig kulübü yöneticileri. Takdir edersiniz ki delege sayısı bu kadar az olunca, siyasi angajmanı bulunmayan benim gibi Atatürkçü sade bir vatandaşın 64 imza toplayıp aday olması mümkün değil.

Eğer bir gün yetki bende olursa değiştireceğim ilk şey şu: TFF kongresindeki delege sayısını 10 bine çıkaracağım. Eski-yeni tüm milli futbolcuları, Süper Lig’de görev yapmış tüm teknik adamları, hakemleri, futbol ailesinin her kategorisinden belli sayıda temsilciyi, gazeteciyi, doktoru, gözlemciyi (elbette uygun oranda) delege yapacağım. Yeni bir TFF seçim modeli yaratacağım. Şu anda Türk futbolunun patronunu seçen 320 delegenin sadece 5’i futbolcu, 4’ü teknik direktör, 4’ü hakem! Geri kalan 300 küsuru inşaatçı, ayakkabıcı, ihaleci, şucu-bucu! Bir teknik direktörseniz, TFF delegesi olmanız için A milli takımı çalıştırmanız gerekiyor şu anda. Hakemseniz Şampiyonlar Ligi’nde maç yönetmiş olmanız gerekiyor. Ama bir ikinci lig kulübü başkanıysanız delegesiniz otomatikman. Futbolun kaderini sahanın içindekilerin, sporcuların, antrenörlerin, hakemlerin belirlememesi tuhaf değil mi sizce de? 

TFF Başkanı olduğumda değiştireceğim onlarca şey var aslında. Ancak en hayati gördüğüm 10 tane başlığı paylaşıyorum izninizle.

[yusuf kaplan @yenisafakwriter]

Hollywood starları büyük bir protestoya imza attılar:

“Öldürmeyi durdurun”

İnsanın sormadan edemediği soru şu: Bizimkiler, bizim “artizlerimiz” neden böyle bir şey yapamazlar?
Neden?

[𝗦𝗔𝗠𝗶 @trader44s]

Kayyum atayacaksanız,

Turkcell, Vodafone ve Türk Telekom gibi dünyanın en kötü hizmetini Fahiş fiyatlara satan 3 yamyama atayın.

Biz 120₺ den tavuk almaya razıyız.

[TT @terzitark]

@durbunhaber Türkiye Cumhuriyeti kimliğini red ediyorsunuz buda size zorla dayatılan bir şey değil ve ivedi bir şekilde eğer devlet veya hükümet yapmıyorsa siz vatandaşlık tan çıkarsınız ve ait olduğunuz yere gidersiniz (Bu da demektir ki Türkiye Cumhuriyeti sınırları içerisinde olmayan).

[TT @terzitark]

@Ali18e Muhtemelen nasıl Maliyet hesabı yapılacağını bilmiyorsundur diye düşünüyorum!!

[Cem GÜRDENİZ @cemgurdeniznet]

Lübnanlı hukukçu ve düşünür Peter Germanos’a teşekkür ederim. Bölgemizde yaşanan gelişmeleri mezhep, etnisite veya ideolojik kalıplarla değil jeopolitik gerçeklik üzerinden okuyabilen aydınların sayısı maalesef çok az.

Mavi Vatan bir yayılma doktrini değil, Türkiye’nin denizlerdeki egemenlik haklarını, enerji güvenliğini ve jeopolitik bağımsızlığını koruma iradesidir. Türkiye ABD ve AB başta olmak üzere hiçbir gücün, hiçbir bölgesel projenin veya başka devletlerin jeopolitik hedeflerinin aracı olmayacaktır.

Doğu Akdeniz’den Karadeniz’e uzanan coğrafyada barışın ön şartı, bölge devletlerinin dış müdahalelerden uzak şekilde kendi geleceklerine kendilerinin karar verebilmesidir.

[Cem GÜRDENİZ @cemgurdeniznet]

Fransa, Birinci Dünya Savaşı sonrasında Lübnan ve Suriye merkezli olarak kurduğu Levant nüfuz alanını artık kaybetmektedir. Bölgede belirleyici güç olmaktan çıkan Paris, Doğu Akdeniz’deki etkisini koruyabilmek için Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ni bir ileri karakol ve sıçrama tahtası olarak kullanmaktadır.

Bugün GKRY ile imzalanan Kuvvetlerin Statüsü Anlaşması (SOFA), Fransa’nın adada kalıcı askerî erişim ve varlık elde etme girişimidir. Rum yönetimi bunu insani yardım, kriz yönetimi ve tahliye operasyonları gibi gerekçelerle açıklasa da anlaşmanın gerçek sonucu Fransız askerî varlığının kurumsallaşmasıdır.

Unutulmamalıdır ki Kıbrıs’ta Türkiye cumhuriyeti ile Güney Kıbrıs rum yönetimi arasında hâlâ bir barış anlaşması yoktur.

1974 sonrasında oluşan düzen bir ateşkes rejimidir. Böyle bir ortamda Fransa’nın GKRY ile askerî varlığını genişletmesi, 1959-1960 Kıbrıs düzeninin ruhuna, adadaki hassas dengeye ve bölgesel istikrara aykırıdır.

GKRY, Enosis hedefinden ve EOKA ruhundan hiçbir zaman tamamen vazgeçmemiştir. Fransa ile kurulan bu ortaklık yalnızca Kıbrıs ile ilgili değildir.

Amaç, Doğu Akdeniz enerji jeopolitiğini şekillendirmek, Levant’ta değişen güç dengelerinde yeniden yer edinmek ve İsrail gazının Yunanistan üzerinden Avrupa’ya ulaştırılmasını öngören projelere stratejik destek sağlamaktır.

Fransa’nın asıl kaygılarından biri de Doğu Akdeniz’de Fransız enerji şirketi Total’in yatırımlarını korumaktır. Bu nedenle Paris, Türkiye’nin Mavi Vatan kapsamındaki meşru hak ve çıkarlarını yok saymakta, Sevilla Haritası’nı Avrupa Birliği politikası hâline getirmeye çalışmaktadır.

Dün Lübnan ve Suriye’de kaybettiği nüfuzu bugün Kıbrıs üzerinden telafi etmeye çalışan Fransa, Doğu Akdeniz’de istikrar üretmemekte, aksine adayı yeni bir jeopolitik rekabet alanına dönüştürmektedir.

Türkiye’nin ve KKTC’nin haklarını yok sayan hiçbir düzenleme bölgede kalıcı barış ve istikrar getiremez.

[Cem GÜRDENİZ @cemgurdeniznet]

Son 2 haftada, Akdeniz'de Meis'ten Karadeniz'de Kilyos sahillerine dek yaşanalar küresel jeopolitik gelişmelerin kaçınılmaz bir yansımasıdır. Gerileyen hegemonya içerde ve dışarda yarattığı kışkırtma ve kumpaslar ile yeni düzende yer kapmaya çabalıyor.

Türkiye adeta iki cepheden sıkıştırılmaktadır.

7-8 Temmuz 2026 tarihlerinde ülkemizde yapılacak NATO zirvesine kısa süre kala yaşanan olaylar üst üste okunduğunda Ankara’ya karşı Ege’den Karadeniz’e ciddi bir baskı stratejisinin uygulandığını görmekteyiz. Çünkü bugün Türkiye, kağıt üzerinde NATO üyesi olsa da sahada ve masada birçok konuda fiilen NATO müttefikleriyle karşı karşıya gelmektedir.

Ege’de bayram öncesi icra edilen EFES-2026 Tatbikatı yalnızca bir askeri eğitim faaliyeti değildi. Türkiye'nin gerek silahlı kuvvetleri gerekse savunma sanayi yeteneği ile son yıllardaki en kapsamlı müşterek kuvvet gösterilerinden biri olarak Ege ve Doğu Akdeniz'de caydırıcılık iradesinin ilanıydı. Bu gelişme Mavi Vatan Yasası ile birlikte okunduğunda daha da güçlü bir mesaj sunmaktaydı.

Tatbikat sonrasında Milli Savunma Bakanının Ege'de ve Doğu Akdeniz'de hak ve menfaatlerimizi korumaya ve hiçbir geri adım atılmayacağına dair açıklaması önemliydi.

Ancak dikkat çekici olan, tam da bu güçlü mesajın ardından bölgedeki kışkırtmaların hız kazanması oldu. Yunanistan'ın İsrail ile askeri ve stratejik yakınlaşmasını derinleştirmesi, yeni silahlanma programları açıklaması, Ege ve Doğu Akdeniz'de Türkiye karşıtı söylemlerin Yunan devlet adamları ve siyasetçileri düzeyinde artırması dikkat çekerken, Meis üzerinde ve Türkiye kıyılarına son derece yakın bölgelerde Yunan savaş uçaklarının gerçekleştirdiği kışkırtıcı faaliyetler gerilimi yükselten gelişmeler arasında yer aldı.

Diğer yandan İyon Denizi'nde Amerikan enerji devi Chevron'un Libya kıta sahanlığı ve Kıbrıs çevresinde Libya ve KKTC'nin haklarını dikkate almadan yeni lisans alanları elde etmesi, Doğu Akdeniz'deki enerji mücadelesinin hızlandığını göstermektedir. ABD ve küresel finans kapital açısından Hürmüz Boğazı çevresindeki krizler ciddi bir baskı yaratmaktadır. Washington, tarihinin en düşük stratejik petrol rezerv seviyelerinden birine gerilemiş durumdadır. Bu nedenle Doğu Akdeniz'de yeni enerji kaynaklarının süratle dünya pazarlarına ulaştırılması stratejik öncelik haline gelmiştir. Fakat bu denklemde temel engel Türkiye'dir.

Türkiye hem coğrafi konumu hem de Mavi Vatan yaklaşımı nedeniyle Doğu Akdeniz enerji jeopolitiğinin merkezinde bulunmaktadır. Bu nedenle Ankara'nın manevra alanını daraltmak isteyen çevreler aynı anda farklı cephelerde baskı kurmaktadır.

Diğer yandan Türkiye’nin Montrö rejimi sayesinde İkinci Dünya Savaşında sergilediği aktif tarafsızlık rejimi NATO’nun başta İngiltere olmak üzere Rus karşıtı yeminli şahin cephe tarafından eleştirilmektedir. Maalesef içimizde milli ve NATO cephesi arasında bilek güreşi yaşanmaktadır. Bu çelişki zirve yaklaştıkça aratacaktır.

Tam da bu süreçte Karadeniz'de 28 Mayıs 2026 tarihinde Kilyos açıklarında, Türkiye'nin yetki ve sorumluluk alanında üzerinde Ukraynaca işaretler taşıyan BEEK sınıfı insansız deniz aracıyla petrol tankerlerine yönelik saldırılar gerçekleştirildi. Bu saldırının verdiği mesajın yalnızca Rusya'ya yönelik olduğunu düşünmek eksik bir değerlendirme olur.

Asıl mesaj Türkiye'ye verilmektedir. Rusya’nın Kiev’e yönelik askeri strateji değişikliğinin ilan edildiği, Haziran ilk haftasında Rusya Ukrayna cephesinde çok önemli gelişmelerin yaşanacağı konjonktürde Türkiye NATO ve AB şahinleri tarafından adeta tehdit edilmektedir.

Hedef alınan Türk bayraklı olmayan gemiler Rus gölge filosu kapsamında olabilir. Ancak burada endişe konusu gemilerin aidiyeti değildir. Türkiye'nin karasuyu içinde yani aktif tarafsızlık politikası izleyen bir ülkenin egemenlik alanında ticaret gemilerine yönelik silahlı saldırının gerçekleştirilmiş olmasıdır. Bu durum yalnızca deniz ve çevre güvenliği açısından değil, silahlı çatışma hukuku ve terörle mücadele hukuku açısından da son derece ciddi bir egemenlik ihlali niteliği taşımaktadır. Çünkü silah taşımayan ticaret gemilerine yönelik bu tür saldırılar, doğrudan bölgesel istikrarı, çevreyi ve deniz ulaştırmasının güvenliğini hedef almaktadır.

Nitekim benzer bir olay 26 Mart 2026 tarihinde yaşanmıştı. İstanbul Boğazı yaklaşma sularında, Karasu-Kilyos hattına yakın bölgede, yaklaşık 1 milyon varil ham petrol taşıyan Altura tankerine yönelik saldırı gerçekleştirilmişti. O tarihte bunun sıradan bir olay olmadığına dikkat çekmiş ve verilen mesajın Türk Boğazlarının güvenliğinin test edilmesi, Türkiye'nin büyük bir çevre felaketi tehdidiyle karşı karşıya bırakılabileceğinin gösterilmesi ve Karadeniz'deki savaşın Türkiye kıyılarına doğru yaklaştırılması olduğunu ifade etmiştim. İki ay sonra aynı bölgede benzer yöntemlerle yeni saldırıların gerçekleşmesi göstermektedir ki, 26 Mart münferit bir olay değildir. Maalesef tarih tekerrür etmektedir.

NATO Zirvesi yaklaşırken Türkiye'nin Rusya ile ilişkilerini bozmak, Ankara'yı Karadeniz'de daha sert bir NATO çizgisine çekmek ve Türkiye'nin denge politikasını zayıflatmak isteyen çevrelerin baskılarını artırması şaşırtıcı olmayacaktır.

Özetle Türkiye bugün Ege'de İsrail, GKRY ve Yunanistan üzerinden, Karadeniz'de ise Ukrayna ve bazı NATO ülkeleri üzerinden eş zamanlı baskıyla karşı karşıyadır.

Bunun yanında içeride de Türkiye'nin milli birlik ve beraberliğini zayıflatabilecek etnik, mezhepsel ve kimlik temelli fay hatlarının yeniden hareketlendirilmesi riski bulunmaktadır. Ana muhalefet partisinin yaşadığı iç krizler ve parçalanma eğilimleri de bu açıdan dikkatle izlenmelidir. Çünkü büyük jeopolitik baskı dönemlerinde devletlerin en kırılgan noktası dış cephe değil, iç bütünlükleridir.

Bugün yaşanan son derece hayati ve ciddi dış / güvenlk politika konularında ana muhalefetin değil katkısı yorumu dahi olmamaktadır. Dolayısı ile NATO ve AB konularında Türkiye’de iktidar görüşüne anti-tez üretilememektedir. Bu durum çöken batı hegemonyasının arayıp da bulmayacağı bir fırsat sunmaktadır.

Önümüzdeki haftalarda Türkiye'nin karşılaşacağı temel sınama, Yunanistan ve NATO’nun Ege, Akdeniz ve Karadeniz kışkırtmalarına ve sahte bayrak kumpaslarına kapılmamak, Karadeniz'de tırmanan gerilimin tarafı haline gelmemek, Montrö rejimini korumak ve iç siyasi ayrışmaların milli güvenlik zafiyetine dönüşmesini engellemektir.

İç cepheyi sağlam tutamazsak dış cepheyi kaybederiz. Tarih en büyük öğretmendir. Tam da 101 yıl önce yaşanan Musul vakası bize ders olmalıdır. Lozan'da çözülemeyen petrol zengini Musul, 1925 yılında Türkiye ile İngiltere arasında ölümcül bir jeopolitik mücadeleye dönüşmüştü. Ankara, Misak-ı Millînin son büyük davasını savunuyordu. İngiltere ise Musul'u Irak Mandası içinde tutmak istiyordu. Milletler Cemiyeti'nin Musul incelemesi 11 Şubat günü başladı. İki gün sonra 13 Şubat 1925'te Şeyh Said Ayaklanması patladı. Tesadüf mü? Hayır. İsyan Türkiye'nin bütün dikkatini doğuya çevirdi. Musul'a odaklanan Ankara, bir anda içerideki tehditle uğraşmak zorunda kaldı. Sonuçta Musul üzerindeki baskı gücü zayıfladı, İngiltere ise istediğini aldı.

Türkiye'nin ihtiyacı yeni dünya düzeni kurulurken içerde ve dışarda yeni cepheler açmak değil, devlet aklını korumaktır.

[Mahfi Eğilmez @mahfiegilmez]

Asıl olan;
Anayasayı değiştirmek değil onu uygulamaktır.
Kural koymak değil kurallara önce kural koyanın uymasını sağlamaktır.
Enflasyonu düşürmeye çalışmak değil yükselmemesini sağlamaktır.
Bir yere gelmek değil oradan ayrılabilmeyi bilmektir.

[Keskin Dürbün | Derin Pusula @DerinPusulaTR]

🇬🇷⚡🇹🇷 Fikri Bol Bilgisi Kıt Yunanlı Dostlar için Öğrenme Kılavuzu — 1

Konu: AÇILIŞ — "Bir Ada Bir Kıtayı Boğamaz"
Mayıs 2026'da Türkiye'nin Münhasır Ekonomik Bölge düzenlemesini Meclis'e sevk edeceği duyulunca, Yunan sosyal medyası bir gecede koordineli bir saldırıya geçti. Akademik kimlikli yorumcular, gazeteciler, siyasetçiler, kendini "intelligentsia" diye pazarlayan hesaplar — hepsi aynı senaryoyu okudu: yayılmacılık, revizyonizm, haydut devlet davranışı. Türkiye'nin pozisyonu daha tartışılmadan mahkûm edilmek isteniyordu.
Bir iç hukuk düzenlemesi neden bu büyüklükte bir karşı saldırıya yol açar? Cevap basit: çünkü Atina, Türk doktriner pozisyonunun uluslararası kamuoyunda kazanacağı meşruiyetten korkuyor. Saldırının erken başlamasının da sebebi bu — meşrulaşma fırsat penceresi henüz kapanmadan kapatılmaya çalışılıyor.
Bu seri tam o yüzden başlıyor. Yunan propagandasının her sloganını tek tek alıp hukuki cevabını verecek bir kılavuz. Bugün açılış; önümüzdeki günlerde tematik bölümler. Önce temeli kuralım.
Yunan propaganda mimarisinin üç köşe taşı vardır:
1) Kategori karıştırması. Ada egemenliği ile deniz yetki alanı etkisini bilerek aynı torbaya koymak.
2) Harita hilesi. Akademik bir çalışmayı (Sevilla) "AB'nin hukuki belgesi" diye dolaştırmak.
3) "Hukuk dışılık" iması. Türkiye'nin UNCLOS'a taraf olmamasını bir ahlaki düşkünlük gibi sunmak.
Üçü de propaganda tekniğidir; hukuk değil. Bu seri üçünü de tek tek çürütecek. Şimdi temeli koyalım.
🇬🇷 İDDİA: Türkiye'nin tezi nedir, belli değil.
🇹🇷 CEVAP: Çok belli — üç cümleye sığar:
(1) Ege'de iki ana kıta devleti karşı karşıyadır: Türkiye ve Yunanistan. (2) Yunanistan takımada devleti değildir. (3) Anadolu kıyıları önündeki adalar, Türkiye'nin ana kara projeksiyonunu kapatamaz.
Anlamak istemeyene bu cümleler de kapalı kalır.
🇬🇷 İDDİA: Türkiye Yunan adalarını istiyor; revizyonisttir.
🇹🇷 CEVAP: Türkiye, antlaşmalarla açıkça Yunanistan'a devredilmiş adaların egemenliğini değil; bu adaların Türkiye'nin kıta sahanlığı ve MEB projeksiyonunu kapatacak şekilde kullanılmasını reddediyor. Egemenlik bir kategori, deniz yetki alanı etkisi başka kategoridir. Bu farkı silikleştirmek Yunan propagandasının ana tekniğidir; korumak ise hukukun kendisi.
🇬🇷 İDDİA: Ada Yunan ise, denizi de Yunan'dır.
🇹🇷 CEVAP: Hayır. Ada egemenliği başka, o adanın deniz yetki alanı üretme kapasitesi başka. Channel Islands hukuken İngiliz'di; ama Fransa kıyısını kapatamadı. St. Martin's Bangladeş'in oldu, Myanmar karşısında sadece karasuyu aldı; MEB veya kıta sahanlığı değil. Aynı mantıkla, Yunan bayraklı ada da Anadolu'yu denize kapatamaz. "Ada Yunan, deniz Yunan" bir slogandır, içtihat değil.
🇬🇷 İDDİA: Yunanistan, Ege'nin doğal sahibidir; Türkiye dışarıdan müdahale eden taraftır.
🇹🇷 CEVAP: Haritaya en küçük bir alçakgönüllülükle bakın. Ege'nin doğu kıyısı baştan sona Türkiye'dir. Bu deniz bizim coğrafyamız, ekonomimiz, deniz ulaşımımız, güvenliğimiz. "Dışarıdan baskı yapan revizyonist" tablosu, kıyısı olmayan bir devlete uyar; Anadolu'ya değil. Antik trireme'lerin denizlerde dolaşmış olması bugünkü kıyı uzunluğunu değiştirmiyor. Ege, iki ana kıta devletinin denizidir; birinin iç denizi değil.
🇬🇷 İDDİA: Mavi Vatan, Lebensraum gibi yayılmacı bir ideolojidir.
🇹🇷 CEVAP: Lebensraum başkasının topraklarını istemekti. Mavi Vatan ise Anadolu'nun kendi ana kara projeksiyonuna sahip çıkmaktır. Bu ikisini aynı cümleye koymak hukuki analiz değil; kavram suikastıdır. Sözlük açıp tekrar deneyin.
🇬🇷 İDDİA: Ege bir Yunan denizidir; konu kapanmıştır.
🇹🇷 CEVAP: Ege'de karşı karşıya iki ana kıta devleti var. Yunanistan takımada devleti değil. Anadolu kıyılarının önüne dizilmiş adalar, Türkiye'nin ana kara projeksiyonunu kapatacak şekilde otomatik tam etki üretemez. Bu yayılmacılık değil; coğrafyaya, hakkaniyete ve sınırlandırma hukukunun kurucu ilkelerine sadakattir.
Bir ada bir kıtayı boğamaz.

[TT @terzitark]

@mahfiegilmez @bernalacin35_5 Ekonomi ve sosyoloji dışında ne kaldı ki hocam.!!

[Cem GÜRDENİZ @cemgurdeniznet]

“Mavi Vatan Yasası” bir slogan değil, Türkiye’nin Ege, Doğu Akdeniz ve Karadeniz’deki jeopolitik geleceğinin hukuki altyapısıdır.
Mavi Vatan kavramı neden ortaya çıktı? Türkiye neden bugün bir Deniz Yetki Alanları Yasası’na ihtiyaç duyuyor?
Bu yazımda Ege ve Akdeniz'de 1976 kıta sahanlığı krizinden Bern Mutabakatı’na, 12 mil tehdidinden Kardak’a, EGAYDAAK sorunundan Seville Haritası’na kadar uzanan yarım asırlık deniz jeopolitiği mücadelesini ele aldım.
Bugün böyle bir yasanın gündeme gelmesi geç kalmış ama stratejik açıdan son derece önemli bir adımdır.
Konu yalnızca deniz hukuku değildir. Türkiye’nin jeopolitik bağımsızlığı, KKTC’nin geleceği, Ege’deki hareket serbestisi, Doğu Akdeniz’deki enerji dengesi ve denizlerdeki egemenlik haklarının korunması mücadelesidir.
Bugün ABD, Çin, Rusya ve diğer büyük deniz devletleri deniz egemenliğini yalnızca donanmayla değil, iç hukuk düzenlemeleriyle de tahkim ediyor. Türkiye’nin de artık deniz yetki alanlarını parçalı mevzuatla değil, stratejik ve bütüncül bir yaklaşımla idare ve idame etmesi gerekir.
Mavi Vatan kavramı nasıl bir zihinsel uyanışı temsil ettiyse, Deniz Yetki Alanları Kanunu da bu uyanışın hukuki ve stratejik kurumsallaşması olacaktır.

https://t.co/frSnTU6aRs

[TT @terzitark]

@futbolarena Her yıl bize en az minimum 4 bariz hakem hatası yaşıyoruz, acaba bu hatalar dört büyük diye hitap ettiğiniz takımlara olsa ne olurdu!!

[FutbolArena @futbolarena]

Rizespor: "Kramponda Çamur VAR3"