Seni dünyaya getiren ve senin dünyaya getirdiğin insanlar dahil olmak üzere çevrendeki herkes sana bu yolda sadece eşlik ediyor. Önce kendine merhamet etmelisin. Sevgiyi, saygıyı, inceliği, önceliği kendine vermezsen kimse seni görmüyor, senden memnun olmuyor.
Bazen sorumluluğumuz oluyor bu mecburiyetler ve bazen diğer ihtimaller oluyor bu durumlar. Fakat insanın kendini kandırmaya hep bir bahanesi/gerekçesi oluyor.
Yazı mı tura mı? Gelenin önemi yok, havadayken hangisinin gelmesini istediğin önemli, diyorlar. Fakat bunu bildiğim için havadayken bile kendimi manipule edebiliyorum.
Bu durumu anlatmadan bir arkadaşıma kararsız kaldığı önemli bir konuda bunu yaptım. Ne istediğimi biliyordum zaten dedi ben açıkladığımda. İşte tam olarak hepimiz böyleyiz. İstediklerimizi biliyor fakat farklı durum ve mecburiyetlerden uygulayamıyoruz. Adına kararsızlık diyoruz..