Ο χρόνος περνάει είτε το καταλαβαίνουμε είτε όχι. Το ότι περιμένουμε να έρθει το πσκ ή την άδεια μας για να πάρουμε μια ανάσα ή να περάσουμε πιο όμορφα γεμίζοντας τη ζωή μας με κενό χρόνο είναι το μεγαλύτερο λάθος που επιτρέπουμε στον εαυτό μας
Ζούμε στην εποχή της απόλυτης υποκειμενικότητας: «η αλήθεια μου», «τα όριά μου», «το δίκιο μου».
Μέσα σε αυτή την υπερ-ανάλυση του εαυτού μας, το να ζητήσεις συγγνώμη θεωρείται πια ήττα, και το να τη δεχτείς θεωρείται αδυναμία.
Με παίρνει τηλ μάχιμη 2 χρόνια σε βαριά νοσοκομεία μου λέει μπράβο σου ρε που θακάτσεις κι άλλο στο νησί εγώ δε θα άντεχα.Και συνειδητοποιώ παιδιά πως μερικές φορές δεν έχει αξία πόσο εξυπνος εμπειρος είσαι στη δουλειά σημασίαέχει νασαι ψυχικα ισορροπημενος!
Ζούμε στην εποχή της απόλυτης υποκειμενικότητας: «η αλήθεια μου», «τα όριά μου», «το δίκιο μου».
Μέσα σε αυτή την υπερ-ανάλυση του εαυτού μας, το να ζητήσεις συγγνώμη θεωρείται πια ήττα, και το να τη δεχτείς θεωρείται αδυναμία.