هرکس در حد توان و بضاعت خودش داره فرومیپاشه؛ یکی زیر بار قسط، یکی زیر بار تنهایی، یکی زیر بار مسئولیت، یکی هم زیر بار چیزهایی که هیچکس ازش خبر نداره.
سوگ اینطوریه که باید از خواب بیدار شی، غذا بخوری، با آدما معاشرت کنی، به زندگی ادامه بدی و حتی لبخند بزنی در حالی که غم عمیقی توی دلت تو تمام این مراحل همراهته.
اگه اینترنت قطع شد خواستم بگم اینو و اینجا باشه توییتم: هیچ کسی مثل ما لیاقت خوشبختی رو نداشت، ما که اینهمه بخاطر یه زندگی ساده مردیم و زنده شدیم و با همه جنگیدیم.