The Watchman News

Independent journalism on defence, security and intelligence. Watching power. Questioning authority. Defending the public interest. |

[The Watchman News @ThisEnglandX]

In memory of Lieutenant Colonel George Victor Alexander Williams, MBE, QGM

Intelligence Corps · 5 March 1945 – 2 June 1994
Some people call themselves heroes.

Colonel George Williams let his actions speak for him: a true hero — a silent hero.

He died at the Mull of Kintyre on 2 June 1994, aged 49. I dedicate this song, George Williams, to his memory.

© 2024 Rosenfeld. All rights reserved.

[The Watchman News @ThisEnglandX]

Zelenskyy says Ukraine desperately needs its people — well, there’s your answer!

Send them back to defend the country they call their own!

If Ukraine needs soldiers to fight its war, why should Ireland and the rest of Europe be expected to shoulder the burden indefinitely?

Ukraine’s war, Ukraine’s responsibility!

[The Watchman News @ThisEnglandX]

Ukraine’s War, Ireland’s Burden — And the Question of Who Should Fight

My thanks to Jzee for bringing this matter to my attention.

Since the outbreak of war between Russia and Ukraine, I have found precious little on which I could agree with President @ZelenskyyUa.

His endless begging for money, military assistance and political support has frequently left me wondering where the obligations of Ukraine end and those of the rest of Europe begin.

Yet, rather remarkably, there is now one question upon which we may find ourselves in agreement: the repatriation of Ukrainian citizens to defend their own country.

For there is something profoundly troubling about a nation calling upon the world to sustain its war effort while substantial numbers of its military-age citizens remain abroad.

The question of who bears the responsibility for Ukraine's defence is nevertheless a legitimate one.

And now, it would seem, Taoiseach almighty @MichealMartinTD finds himself facing an uncomfortable question of his own. If he’s Government is so firmly committed to supporting Ukraine, why should it oppose measures that would enable eligible Ukrainian citizens to answer their country's call?

Ireland has obligations to its own citizens too — obligations involving housing, healthcare, public services and the responsible expenditure of taxpayers’ money. Compassion towards others is one thing; but the indefinite neglect of those responsibilities towards one’s own people is quite another.

The defence of Ukraine must ultimately rest with Ukraine and its people, not with an expectation that Irish and/or European taxpayers will shoulder its burdens without question.

It is neither unreasonable nor unpatriotic to insist that the interests of the Irish people must remain the first responsibility of their elected Government.

For patriotism, one might reasonably observe, is a duty best demonstrated by those who proclaim it — and not merely financed by those who live elsewhere.

And best of all, perhaps Mr. Zelenskyy could pick up the tab for a change. Who knows — he might even be persuaded to take @MichealMartinTD as part of the bargain. One suspects there would be precious little argument over the terms!

[The Watchman News @ThisEnglandX]

Ukraine’s War, Ireland’s Burden — And the Question of Who Should Fight

My thanks to Jzee for bringing this matter to my attention.

Since the outbreak of war between Russia and Ukraine, I have found precious little on which I could agree with President @ZelenskyyUa.

His endless begging for money, military assistance and political support has frequently left me wondering where the obligations of Ukraine end and those of the rest of Europe begin.

Yet, rather remarkably, there is now one question upon which we may find ourselves in agreement: the repatriation of Ukrainian citizens to defend their own country.

For there is something profoundly troubling about a nation calling upon the world to sustain its war effort while substantial numbers of its military-age citizens remain abroad.

The question of who bears the responsibility for Ukraine's defence is nevertheless a legitimate one.

And now, it would seem, Taoiseach almighty @MichealMartinTD finds himself facing an uncomfortable question of his own. If he’s Government is so firmly committed to supporting Ukraine, why should it oppose measures that would enable eligible Ukrainian citizens to answer their country's call?

Ireland has obligations to its own citizens too — obligations involving housing, healthcare, public services and the responsible expenditure of taxpayers’ money. Compassion towards others is one thing; but the indefinite neglect of those responsibilities towards one’s own people is quite another.

The defence of Ukraine must ultimately rest with Ukraine and its people, not with an expectation that Irish and/or European taxpayers will shoulder its burdens without question.

It is neither unreasonable nor unpatriotic to insist that the interests of the Irish people must remain the first responsibility of their elected Government.

For patriotism, one might reasonably observe, is a duty best demonstrated by those who proclaim it — and not merely financed by those who live elsewhere.

And best of all, perhaps Mr. Zelenskyy could pick up the tab for a change. Who knows — he might even be persuaded to take @MichealMartinTD as part of the bargain. One suspects there would be precious little argument over the terms!

[Irishman @IrishmanIRL]

Mehole refuses Zelenskys request to send Ukrainians home.

TAOISEACH Micheál Martin has vowed not to send any Ukrainians home to fight in the war despite President Volodymyr Zelensky last night saying 'we need them'.
He indicated he wants to see Ukrainian men living here returned to their homeland to help fight the war, in response to a question from the Irish Daily Mail, Mr Zelensky said those who are of military age 'have to come [back]' and that 'it can't be that somebody is detending lives in a country and somebody is not, It's not fair'
The Taoiseach said: 'We don't envisage pursuing people in that context in terms of sending people back.'

[The Watchman News @ThisEnglandX]

Historic promotion: The Chilean Army will have a female general for the first time.....

For 216 years, the Chilean Army was an institution in which the rank of general belonged exclusively to men.

That chapter of military history has now come to an end.

After 32 years of distinguished service, Brigadier General María Soledad Acevedo San Martín has become the first woman to attain general officer rank in the history of @Ejercito_Chile.

There is something rather fitting about a soldier who has devoted more than three decades to her country now making history without firing a shot. For in breaking a barrier that stood for more than two centuries, she has achieved something that will endure long after the ceremony and congratulations have faded.

And somewhere in Chile, a young woman contemplating a military career may now look towards the highest ranks of her profession and see, perhaps for the first time, not a closed door, but an open one.

The Chilean Army announced her promotion on 23 October 2026, and Chile's Ministry of Defence confirmed presidential approval on 9 November. She is expected to become the Army's Director of Finance in 2027.

@mindefchile:
https://t.co/qE3Glkf4iF

[The Watchman News @ThisEnglandX]

TÜRKİYE EŞEK DEĞİLDİR — KUZEY KIBRIS SATILIK DEĞİLDİR

Avrupa'nın Altın Havuç Masalı, Kıbrıs'a İhanet ve Brüksel'in Unutmayı Tercih Ettiği Tarih

Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye yönelik tutumunda, son derece aşağılayıcı olmasaydı neredeyse gülünç sayılabilecek bir durum vardır.

Türkiye, 14 Nisan 1987 tarihinde, o dönemde Avrupa Ekonomik Topluluğu olarak bilinen yapıya katılmak için resmen başvuruda bulundu. Aradan yaklaşık kırk yıl geçmesine rağmen hâlâ Avrupa'nın kapısının dışında beklemektedir. Bu süreçte, modern Avrupa tarihinin en uzun ve en olağanüstü diplomatik oyalama örneklerinden birine maruz kalmıştır.¹

Ve her fırsatta, Atina'daki Helen efendilerinin teşvikiyle hareket eden Kıbrıslı Rum siyasi çevreleri, bir zamanlar altın değerinde olan o havucu Ankara'nın burnunun önünde sallamaya hazır görünmektedir. Görünüşe bakılırsa Türkiye'nin, ilkelerinden, stratejik çıkarlarından ve nihayetinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nden vazgeçmeye ikna edilebileceğini hayal etmektedirler.

Öyleyse Brüksel, Atina ve Lefkoşa'daki beyefendilere küçük bir haberimiz var:

Türkiye eşek değildir ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti satılık değildir.

Bir zamanlar Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne, Avrupa Birliği'nin Türkiye'ye duyduğundan daha fazla ihtiyaç duyduğu bir dönem belki de vardı. Ancak o günler geride kaldı.

Bugün Avrupa, kendi askerî savunmasızlığının rahatsız edici gerçekleriyle oldukça geç de olsa yüzleşmeye başlarken, Brüksel'in giderek daha fazla ihtiyaç duyduğu ülke; güçlü silahlı kuvvetleri, stratejik coğrafi konumu ve askerî yetenekleriyle Türkiye'dir.

Ancak Kıbrıs'ın tarihine bakıldığında, bu durumun içerdiği ironi daha da çarpıcı hâle gelmektedir.

KIBRIS 1974 — ASLA UNUTULMAMASI GEREKEN TARİH

20 Temmuz 1974 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetleri, beş gün önce adanın meşru Cumhurbaşkanı Başpiskopos III. Makarios'u deviren Yunanistan destekli askerî darbenin ardından Kıbrıs'a çıktı.

27 Kasım 2025 itibarıyla, o kader belirleyici müdahalenin üzerinden elli bir yılı aşkın bir süre geçmişti. Ancak müdahaleyi çevreleyen siyasi tartışmalar, 1974 yazında olduğu kadar bugün de devam etmektedir.

Bununla birlikte, tartışılamayacak bir tarihî gerçek vardır:

Kıbrıs'ın anayasal hükümetini ortadan kaldıran darbeyi Türkiye başlatmamıştır.

Bu sorumluluk, Yunanistan'da hüküm süren askerî diktatörlüğün etkisi altında, bağımsız bir cumhuriyetin uluslararası alanda tanınan cumhurbaşkanının devrilmesine yardım edenlere aittir.

15 Temmuz 1974 tarihinde, Yunan subaylarının yönetimindeki Kıbrıs Millî Muhafız Ordusu, Başpiskopos III. Makarios'a karşı bir darbe gerçekleştirdi.

Onun yerine, siyasi bağlantıları Kıbrıs'ın Yunanistan ile birleşmesini hedefleyen şiddet dolu Enosis hareketinden ayrı düşünülemeyecek olan Kıbrıslı Rum EOKA teröristi Nikos Sampson getirildi.²

Tam olarak neler yaşandığını hatırlamakta fayda vardır.

Meşru cumhurbaşkanı görevinden uzaklaştırılmıştı. Yunanistan destekli bir darbe, milliyetçi bir ismi devletin başına yerleştirmişti. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin üzerine inşa edildiği anayasal düzenlemeler ciddi bir tehlike altındaydı.

Ve yıllardır toplumlar arası şiddete maruz kalan Kıbrıslı Türkler, varlıklarını tehdit eden bir soykırım korkusuyla karşı karşıyaydı.

Türkiye ve Kıbrıslı Türkler açısından mesele, Doğu Akdeniz'in siyasi düzeninde meydana gelen sıradan bir değişiklikten ibaret değildi.

Bu, Kıbrıs'ın Yunanistan tarafından ilhak edilmesi ve Kıbrıslı Türklerin kendilerini korumak amacıyla oluşturulmuş anayasal güvencelerden ve güvenlik teminatlarından yoksun bırakılması ihtimaliydi.

Ankara, bu güvencelerin ortadan kaldırılması tehdidini harekete geçilmesini gerektiren bir mesele olarak değerlendirdi.

GARANTİ ANTLAŞMASI — ULUSLARARASI BİR ANTLAŞMAYLA TANINAN HAK

Kıbrıs hakkında günümüzde yürütülen tartışmalarda sıklıkla göz ardı edilen gerçek, Türkiye'nin yalnızca adaya ilgi duyan komşu bir ülke olmadığıdır.

Türkiye, 16 Ağustos 1960 tarihinde imzalanan Garanti Antlaşması uyarınca, Yunanistan ve Birleşik Krallık ile birlikte üç garantör devletten biriydi.

Bu antlaşma, bağımsız Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kuruluşuna eşlik eden hukuki düzenlemelerin temel parçalarından birini oluşturuyordu.

Antlaşmanın amacı, yeni cumhuriyetin bağımsızlığını, toprak bütünlüğünü, güvenliğini ve anayasal düzenini korumak; adanın başka bir devletle birleşmesini veya bölünmesini önlemekti.

Antlaşmanın IV. maddesi, hükümlerinin ihlal edilmesi hâlinde garantör devletlerin, üzerinde anlaşmaya varılan anayasal düzenin yeniden tesis edilmesi için gerekli tedbirleri görüşmelerini öngörüyordu.

Ortak veya birlikte hareket etmenin mümkün olmadığı durumlarda ise her garantör devlet, yalnızca antlaşmayla oluşturulan düzenin yeniden tesis edilmesi amacıyla harekete geçme hakkını saklı tutuyordu.³

Türkiye, 20 Temmuz 1974 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetleri Kıbrıs'a çıktığında tam da bu hükme dayanmıştır.

Ankara'nın tutumu, gerçekleştirilen harekâtın; adanın Yunanistan tarafından ilhak edilmesini önlemek ve Kıbrıslı Türkleri daha fazla şiddetten korumak amacıyla, bir garantör devlet tarafından gerçekleştirilen hukuka uygun bir müdahale olduğu yönündedir.

Dolayısıyla Türkiye'nin yorumuna göre bu bir işgal değil, uluslararası bir antlaşmayla tanınmış hakların kullanılmasıdır.

Bu yorum, Türkiye'nin askerî harekâtını ve Kuzey Kıbrıs'taki devam eden askerî varlığını uluslararası hukukun ihlali olarak değerlendiren Yunanistan ve Kıbrıs Cumhuriyeti tarafından kabul edilmemektedir.

Bununla birlikte, 20 Temmuz 1974 olaylarını tartışırken yalnızca beş gün önce gerçekleşen ve anayasal hükümeti deviren Yunanistan destekli darbeyi unutmak, tarihin son derece seçici biçimde yorumlanması olurdu.

ANAYASAL DÜZENİ KİM YIKTI?

Burada, hak ettiğinden çok daha az ilgi gören başka bir soru ortaya çıkmaktadır.

Kıbrıs Cumhuriyeti, Kıbrıslı Rumlar ile Kıbrıslı Türkler arasında anayasal ortaklığı güvence altına alan uluslararası bir antlaşmayla kurulmuşsa, anayasal düzen çöktüğünde bu ortaklığa ne olmuştur?

Peki ya Başpiskopos III. Makarios'u görevden uzaklaştıran ve terörist Nikos Sampson'u cumhurbaşkanlığı makamına yerleştiren Yunanistan destekli darbe?

Türk müdahalesinin meşruiyeti, müdahaleden önce yaşanan olayların meşruiyeti incelenmeden makul biçimde tartışılamaz.

Kıbrıslı Türklerin uzun zamandır savunduğu görüş, başlangıçtaki anayasal ortaklığın ortadan kaldırıldığı ve Kıbrıslı Rum yönetiminin, kuruluşundaki ortak yönetim düzenlemeleri artık işlemeyen bir cumhuriyeti tek başına temsil etme iddiasında bulunduğu yönündedir.

Bu görüş, Kıbrıs Cumhuriyeti uluslararası alanda hukuken tanınan devlet olmaya devam etse bile, Kıbrıslı Rumların tek taraflı temsilinin siyasi meşruiyetini sorgulamaktadır.

Kıbrıslı Türkler açısından mesele yalnızca diplomatik tanınmadan ibaret değildir.

Asıl mesele, kendilerine 1960 yılında vaat edilen anayasal hakların, siyasi eşitliğin ve güvenlik garantilerinin, tarihin rahatsız edici ayrıntıları olarak bir kenara atılıp atılamayacağıdır.

İşte burada tarihî kayıtların dikkatle incelenmesi gerekmektedir.

Yunanistan'ın kötü şöhretli Albaylar Cuntası tarafından şekillendirilen siyasi geleneğin mirasçıları ve Kıbrıslı Rum siyasi çevreleri içinde İngiliz askerlerinin, polislerinin ve sivillerinin ölümüne yol açan saldırılarla bağlantılı EOKA mensuplarını hâlâ onurlandıranlar, adanın tarihindeki karanlık sayfalar üzerinde düşünmelidir.

İngilizlerin hayatını kaybetmiş olması, onları öldürenlerin daha sonra milliyetçi kahramanlar mertebesine yükseltilmesiyle unutulmamalıdır.

Aynı şekilde, Kıbrıslı Türklerin maruz kaldığı zulüm, cinayetler, yerinden edilmeler ve korku da Avrupalı siyasetçiler barış, uzlaşma ve insan hakları üzerine bir başka nutuk vermek üzere toplandıklarında kolayca tarih sahnesinden silinmemelidir.

Temmuz 1974 olaylarının kendi toplumlarının yok edilmesine yol açabileceğinden korkan Kıbrıslı Türkler açısından tehlike ne soyuttu ne de hayal ürünüydü.

Kıbrıs'ın tarihi, 20 Temmuz'dan başlatılarak ve öncesinde yaşanan her şey görmezden gelinerek anlaşılamaz.

AVRUPA'NIN ALTIN HAVUCU ARTIK PARLAKLIĞINI KAYBETTİ

Ve böylece yeniden Brüksel'e dönüyoruz.

Avrupa Birliği, Türkiye'nin adaylık statüsünü korumaya devam ederken üyelik müzakereleri fiilen donmuş durumda.

Bu tuhaf düzenlemenin ortaya koyduğu oldukça dikkat çekici bir gerçek vardır.

Onlarca yıldır Türkiye'den Avrupa'nın taleplerine uyum sağlaması beklenirken, Kıbrıs meselesi üyelik yolunda gerçek ilerlemenin önündeki engellerden biri olmaya devam etmiştir.

Bu arada Avrupa Birliği, Türkiye'nin güvenlik, terörle mücadele, göç ve ticaret alanlarında önemli bir ortak olduğunu kabul etmeye başlamıştır.

Bir zamanlar Avrupa Birliği üyeliği, Ankara açısından karşı konulamaz bir ödül gibi görünmüş olabilir.

Ancak bugün stratejik çıkarların dengesi oldukça farklı görünmektedir.

Avrupa'nın askerî güce ihtiyacı vardır.

Avrupa'nın stratejik derinliğe ihtiyacı vardır.

Avrupa'nın, giderek daha belirsiz hâle gelen sınırlarının ötesine uzanan güvenlik ortaklıklarına ihtiyacı vardır.

Ve NATO'nun en büyük silahlı kuvvetlerinden birine sahip olan, son derece önemli bir stratejik coğrafi konumda bulunan Türkiye, bu alanların her birinde hatırı sayılır bir etkiye sahiptir.

Ankara'nın, Avrupa'nın bir başka diplomatik beklentisini karşılamak uğruna Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nden (KKTC) vazgeçmesi gerektiği düşüncesi, Türkiye'nin Kıbrıslı Türklerin güvenliğine verdiği temel önemi görmezden gelmektedir.

Avrupa Birliği, bir zamanlar altın değerinde olan havucunu sallamaya devam edebilir.

Atina ve Lefkoşa, yeterli siyasi baskının sonunda Türkiye'yi tutumundan vazgeçireceğine inanmaya devam edebilir.

Ancak anlamaları gereken bir gerçek vardır.

Avrupa'nın gözüne girmek uğruna Kıbrıs'ın tek bir karış toprağından bile vazgeçilmemelidir. Hiçbir Kıbrıslı Türkten, Avrupa Birliği üyeliğine ilişkin bir başka boş vaat karşılığında güvenliğini veya kendi geleceğini tayin etme hakkını feda etmesi beklenmemelidir.

Kıbrıs'ın geleceği, nihayetinde adadaki toplumların haklarını, güvenliğini ve siyasi çıkarlarını koruyan bir çözümle belirlenmelidir.

Bu çözüm, taraflardan birinin tarihî acılarının meşru kabul edildiği, diğerinin ise kolayca unutulabileceği varsayımına dayanmamalıdır.

Ve belki de bütün bunların en büyük ironisi şudur:

Türkiye'yi yaklaşık kırk yıl boyunca kapısında bekleten Avrupa, bir zamanlar yalnızca üyelik başvurusunda bulunan bir ülke olarak gördüğü devletin, bugün kaybetmeyi göze alamayacağı kadar önemli bir stratejik ortağa dönüştüğünü keşfedebilir.

Tarihin böyle ironiler üretmek gibi bir alışkanlığı vardır.

Özellikle de tarihten ders aldıklarını iddia edenler, yıllarını o dersleri görmezden gelerek geçirdiklerinde.

Türkiye eşek değildir. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti satılık değildir. Ve Avrupa'nın altın havucu çoktan parlaklığını kaybetmiştir.

TARİHÎ KAYNAKLAR VE REFERANSLAR

Aşağıdaki birincil kaynaklar, olayların tarihsel kronolojisini ve ilgili antlaşma hükümlerini doğrulamaktadır. Ayrıca Türkiye'nin Kıbrıs'a müdahalesine ilişkin farklı hukuki ve siyasi yorumları da ortaya koymaktadır.

1. Avrupa Komisyonu — Türkiye ve Avrupa Birliği'ne Katılım Süreci

Türkiye'nin 1987 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na üyelik başvurusunda bulunduğunu, katılım müzakerelerinin 2005 yılında başladığını ve sürecin 2018 yılından bu yana fiilen durma noktasında olduğunu doğrulamaktadır.

https://t.co/nOOgKtua0Z

2. Birleşmiş Milletler Kıbrıs Barış Gücü (UNFICYP) — 1974 Yazında Yaşanan Olaylar

15 Temmuz 1974 tarihinde Yunanistan'ın yönlendirmesiyle Başpiskopos III. Makarios'a karşı gerçekleştirilen askerî darbeyi ve Türkiye'nin 20 Temmuz 1974 tarihinde başlattığı askerî harekâtı doğrulamaktadır.

https://t.co/r7ysduK3c5

3. Birleşmiş Milletler Antlaşmalar Koleksiyonu — 16 Ağustos 1960 Tarihli Garanti Antlaşması

Türkiye'nin 1974 yılında gerçekleştirdiği askerî müdahalenin hukuki gerekçesi olarak dayandığı hükümleri, özellikle de garantör devletlerin hak ve yükümlülüklerini düzenleyen IV. maddeyi içeren orijinal antlaşma metnidir.

https://t.co/zPs3wOTHN7

4. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı — Temmuz 1974 Sonrasında Kıbrıs'ta Yaşanan Gelişmeler

Türkiye'nin 20 Temmuz 1974 tarihinde başlattığı Kıbrıs Barış Harekâtı'na ilişkin tarihî ve hukuki gerekçelerini açıklamaktadır. Ankara'nın müdahaleyi, 1960 Garanti Antlaşması kapsamındaki haklarına dayanarak gerçekleştirdiği yönündeki resmî görüşünü ortaya koymaktadır.

https://t.co/dlH4PT2dx7

5. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi — 353 Sayılı Karar (1974)

Kıbrıs'ın egemenliğine, bağımsızlığına ve toprak bütünlüğüne saygı gösterilmesi çağrısında bulunmaktadır. Ayrıca bu ilkelere aykırı yabancı askerî müdahalelerin sona erdirilmesini ve garantör devletler arasında müzakerelerin başlatılmasını talep etmektedir.

https://t.co/0tcmZ0tJr6

6. Yunanistan Dışişleri Bakanlığı — Kıbrıs Meselesi

Türkiye'nin Kıbrıs'a yönelik askerî harekâtına ilişkin karşıt hukuki yorumu sunmaktadır. Yunanistan'ın, Türkiye'nin askerî operasyonlarının Kıbrıs'ın toprak bütünlüğünü ve 1960 Garanti Antlaşması'nı ihlal ettiği yönündeki resmî görüşünü açıklamaktadır.

https://t.co/7VEebROr0h

@RTErdogan @tufanerhurman @TRNCLondon @TRNCPresidency @MFATurkiye @TurkishIndy @HDNER

[Dr. Sefa Karahasan @sefakarahasan]

-SON DAKİKA-

Türkiye’ye “Kıbrıs’ta müzakerelere karşılık gümrük birliği süreci teklifi”

📍Kıbrıs Rum yönetimi başkanı Nikos Christodulides, Antalya’da Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen ile ikinci kez görüştü.

• Von der Leyen, Kıbrıs müzakerelerinin yeniden başlaması halinde AB’nin Türkiye ile gümrük birliği sürecini başlatmaya hazır olduğunu söyledi.

• Avrupa Konseyi Başkanı António Costa’nın bu mesajı Ankara’ya ileteceği belirtildi.

• BM Genel Sekreteri António Guterres de kendi görev süresi içinde Kıbrıs görüşmelerinin yeniden başlatılması yönünde niyetini ifade etti.

[Center for Politics at UVA @Center4Politics]

Thank you Ambassador @youamrani of Morocco for visiting @Center4Politics @UVAGpd Ambassador Series today. Full house!

[דני אלגרט @elgarat_dani]

תמונה אחת שווה יותר מאלף מילים.

שרה נתניהו מול חנה איזנקוט.

מצד אחד, משפחת ראש הממשלה, שבנה השוהה במיאמי מאובטח על ידי השב"כ.

מצד שני, אמא שכולה, שאיבדה את בנה במלחמה.

שתי נשים, שתי משפחות, ותמונה אחת שממחישה את הפער בין מי שזוכה להגנת השלטון לבין מי ששילם את המחיר הכבד ביותר עבור המדינה.

**זו תמונת המראה של ישראל תחת נתניהו.**

[Spycraft101 @spycraft101]

In 1981, technical specialists from a US Army intelligence unit surreptitiously entered the Opel automobile factory in Russelsheim, West Germany. Their mission was to covertly install microphones and a transmitter in a brand-new Opel sedan pre-ordered by Soviet liaison officers.

According to author Steven Emerson in his book Secret Warriors, the mission to bug a new Soviet-purchased Opel sedan required weeks of planning and preparation. Army personnel recruited an employee at the Opel factory to facilitate their mission. The employee arranged for them to have overnight access to one of the vehicles ordered by the Soviets and bribed on-site security personnel to avoid the area and turn a blind eye to the visitors.

Knowing the Soviets routinely swept their vehicles for bugs, the team had to install microphones and a transmitter in the frame itself, which would require a complete disassembly of the vehicle for detection. The installation team practiced on a used Opel, reducing the time required for the installation from 20 hours down to 11 hours or less.

The mission was an apparent success. Eventually more than a dozen Soviet vehicles were bugged, allowing for the identification of numerous Soviet agents, and the breaking of several communication codes in the early 1980s.

Since then, however, there has been speculation that the Soviets may have deliberately allowed their vehicles to be accessed by US intelligence personnel as a means to learn more about the current state of US surveillance technology, and possibly to identify some of the personnel involved.

The Opel sedans used by the Soviet Military Liaison Mission were often out of range and completely unobserved for extended periods of time, meaning it is entirely possible that they could be thoroughly disassembled, searched, and evaluated without US personnel ever knowing.

If so, Operation Lanky Miss could have been compromised from very early on and used by the Soviets as a conduit for false information.

#westberlin #coldwar #opel #eastberlin #eastgermany

[Dr. Sefa Karahasan @sefakarahasan]

📍COP31 Türkiye programı BM İklim Değişikliği Konferansı'na katılan konukları karşılama töreninde dikkat çeken bir olay yaşandı.

Tüm konukları Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile BM Genel Sekreteri Antonio Guterres karşılarken; Kıbrıs Rum yönetimi Başkanı Nikos Christodulides’i tek başına Guterres karşıladı.

Guterres ile Christodulides kısa bir sohbet etti.

[REPUBLIC OF SOMALILAND @RepOfSomaliland]

Out of curiosity, did you know that Somaliland fought alongside Britain, America, and the West against Hitler, the Nazis, and Mussolini, while Somalia sided with the Axis fascists?

Here in Hargeisa, the War Cemetery remains preserved, respected, and carefully maintained a living reminder of that shared history and the sacrifices made by generations before us.

Lest We Forget. 🌺

[Gideon Sa'ar | גדעון סער @gidonsaar]

שמחתי להיפגש הערב בירושלים עם משלחת של המפלגה השמרנית של בריטניה בראשות יו״ר המפלגה קווין הולינרייק, המבקרת בישראל.

הצגתי בפני ידידינו את האתגרים האסטרטגיים של ישראל, שמתמודדת עדיין עם נסיון שיטתי ומוצהר להשמידה על ידי איראן ובני בריתה.

הקשר בין ישראל לבריטניה חשוב לשתי המדינות. הוא נפגע שלא ברצוננו כתוצאה משורה של מהלכים אנטי ישראליים חד-צדדיים שקידמה ממשלת הלייבור מאז 2024.

כפי שהזהירו לאחרונה גם תובעים כלליים מ־13 מדינות בארה״ב - הניסיונות לפגוע במדינת ישראל פוגעים גם בבריטניה עצמה.

לישראל יש עדיין ידידים טובים בבריטניה.
הודיתי לידידנו על עמידתם לצד ישראל! 🇮🇱🇬🇧
@CFoI @kevinhollinrake @A_J_Snowden @AWMurrison @drcarolinej @JeromeMayhew @gavinantonyrice

[Y.T.C @Young_Turk_Cyp]

TRNC President Tufan Erhürman and Greek Cypriot leader Nikos Christodoulides have both arrived in Antalya, Türkiye, for COP31.

Christodoulides is only the fourth Greek Cypriot leader ever to visit Türkiye, and the first in a decade.

They arrived separately, each representing their own state on the world stage.

[Timothy Kane @AusHCPak]

At Rawalpindi War Cemetery, Chargée d’Affaires Nicole Guihot and Defence Adviser Colonel James Brownlie joined partner nations to honour the service men and women whose sacrifice in war remains an enduring testament to duty, courage, and service beyond self. #RemembranceDay

[SomalilandUSA @SomalilandUS]

On #VeteransDay2026, we honor Mohamed Meri, a Somaliland-American U.S. Army veteran. Before World War II, he worked for the New York Railway. During the war, he served with U.S. forces on the D-Day landings at Normandy for the liberation of France.

He died at 85 years old in a refugee camp in Harshin Ethiopia. He barely survived the genocidal bombardment of the city of Hargeisa by the military regime of Siyad Barre in June 1988. He was extremely sick at the time and was transported by a wheelbarrow and a donkey cart to Harshin refugee camp in Ethiopia. He passed away on August 16, 1990, just a day after he was visited by the Consular of the U.S. Embassy in Addis Ababa.

Today, we honor his service, sacrifice, and memory.

[Salmaa @Salmaa93710329]

إلي أبناء المغرب قوتنا في تلاحمنا، وعزتنا في وحدة صفنا. المغرب اليوم بحاجه إلي أبناءه ليقفوا جميعا كيد منيع ضد الحروب المعلنه علي بلدنا من العديد من الجهات الوطن يسعنا جميعاً بمختلف مشاربنا، وواجبنا اليوم أن نضع المصلحة الوطن فوق أي اعتبار. وان تكون يد واحده نثق في قرارات بلدنا الخارجيه ونعلم انهم يرو مالا نراه نحن لذالك فل نثمن خطواته ولنكن نحن القوه الحقيقيه لبلدنا
حفظ الله المغرب وشعبه العظيم. 🇲🇦
#ديما_مغرب #كلنا_من_أجل_الوطن

[יאיר לפיד - Yair Lapid @yairlapid]

אתמול שאלו אותי אם אני עדיין מתרגש.

בדצמבר 1948 ירד בנמל חיפה מספינה בשם ״הקפלוס״ פליט בן 17, רעב ורזה, בשם טומי לפיד.
העובדה שהבן שלו הוא היום אחד מ-120 נבחרי העם היא נס שקרה לנו. המדינה הזאת היא נס שקרה לנו.

כנסת ישראל היא המקום שבו נחרצים גורלות. צריך לשאת את האחריות הזאת ביראת כבוד. תמיד.

[The Watchman News @ThisEnglandX]

זה פשוט יפהפה. אתם יודעים, הדבר היחיד בעולם הזה שבאמת שווה משהו הוא האהבה שאנחנו מקבלים מהמשפחה שלנו והאהבה שאנחנו מעניקים לה. ושניהם נראים פשוט יפהפיים. שולח לכם המון אהבה, לכולכם. ❤️

[מירב כהן - Meirav Cohen @cohen_meirav]

היום אני מתחילה את הכנסת השישית שלי.
בשביל ההורים שלי סעדיה וסולאנג' כהן, שעלו בצעירותם ממרוקו בשנות ה-50 וה-60 מתוך ציונות גדולה, ובנו את עצמם מאפס בעבודה קשה, זוהי הגשמה של חלום.

אני מתרגשת כל פעם מחדש להגשים להם אותו ❤️

[Youssef Amrani @youamrani]

At the Capitol, I took part in a timely and engaging roundtable hosted by Congressman @RepBrianMast, Chairman of the House Foreign Affairs Committee, bringing together members of the Committee and the Ambassadors of the UAE,Bahrain and Israel.

We exchanged views on the progress made under the Abraham Accords, evolving regional dynamics and the prospects for advancing cooperation and strengthening partnerships. A valuable opportunity to reaffirm the importance of dialogue and sustained diplomatic engagement in shaping a more peaceful and prosperous region.

[The Watchman News @ThisEnglandX]

Tribute to all veterans on display at @ZionsBank in Eden. "Freedom isn't free!"

Ogden Valley News

[The Watchman News @ThisEnglandX]

Support Bountiful Families: 2026 Christmas Project🎁🎄
Help support local families in our community this holiday season! Bountiful High School DECA has partnered with Family Community Christmas with a goal of collecting 2,000 items to distribute as Christmas presents.

Collection Dates: November 1st – 30th
Items Needed:

* Clothes: New or in good condition (no undergarments)
* Toys: New and unwrapped
* Toiletries: Toothbrushes, toothpaste, shampoo, conditioner, soap, deodorant, etc.

Drop-off Locations:

* BHS Main Office
* Bountiful City Hall (outside Utility Building Lobby)

Thank you for helping us make the holidays brighter for families in need right here in our community!❤️💚 See less