ارتش آمریکا با چند تریلیون دلار بودجه جرأت نکرد یه گوشی رو ۴۸ ساعت به شبکهی چین وصل کنه؛ اون وقت ما در ایران با فیلترشکن رایگان خیال میکنیم ناشناسیم. پروتکل واقعی سفر شنژن را ببینید:
طبق پروتکلهای ضدجاسوسی واشنگتن، خاک چین منطقهای آلوده از نظر سایبری به حساب میآید و هیچ مقام آمریکایی اجازه ندارد گوشی شخصی، لپتاپ یا حتی کابل شارژش را از هواپیما بیرون ببرد. به همهی اعضای هیئت گوشی یکبارمصرف میدهند و موقع برگشت، همهی دستگاهها و کارتهای تردد را پیش از ورود به کابین جمع میکنند و از بین میبرند. این حساسیت در پایان نشست ۱۹ نوامبر شنژن به جایی رسید که حتی گوشی خبرنگاران همراه ترامپ هم پای پلههای هواپیما ضبط شد تا هیچ وسیلهای که به دکل یا وایفای چین وصل شده، به آمریکا برنگردد (گزارش هیئت رسانهای کاخ سفید در پایان سفر شنژن).
اما ماجرا فقط به گوشیها محدود نمیشود؛ ترامپ هیچ غذا یا نوشیدنیای را که میزبان آماده کرده باشد، نمیخورد و نمینوشد. نگرانی سرویس مخفی فقط سم نیست؛ ردیابهای نانویی و برداشتن نمونهی دیانای از لیوان و ظرفها برای ساختن پروندهی ژنتیکی و پزشکی او هم مطرح است. گفتوگوهای حساس را در اتاقکهای سیارِ ضدشنود انجام میدهند و بعد از فرود در آمریکا، همهی اعضای هیئت دوباره بررسیهای کامل ضدجاسوسی را میگذرانند تا هیچ اثری از نفوذ ۴۸ ساعته باقی نماند (پروتکلهای حفاظتی و ضدجاسوسی سفرهای پرخطر آمریکا).
نقطهی کور ماجرا همینجاست: همان فناوریِ تفتیش عمیق اینترنت، شنود مخابراتی و آلودهکردن سختافزار که واشنگتن را وادار میکند گوشیهایش را فیزیکی نابود کند، همان زیرساختی است که پکن سالهاست به تهران میفروشد و حالا پشت سیمکارتها، اپهای داخلی و فیلترشکنهای رایگان قرار دارد.
وقتی سرویس مخفی آمریکا به وایفای و حتی لیوان آب پکن اعتماد ندارد، یعنی در یک شبکهی آلوده هیچ سپر نرمافزاری ارزانی وجود ندارد. فرقِ در امان ماندن و آسیبدیدن فقط به این بستگی دارد که این واقعیت را قبل از دیر شدن بفهمی یا بعدش.
Exactly. Shame on you for being silent as these people are tortured, murdered, and tormented for asking for the basic freedoms that so many in the west take for granted.