این توییت رو میذارم اینجا و پین میکنم، روزی که تونستم بالاخره به اون هدفِ توی ذهنم برسم کوت میکنم و از خوشحالیم میگم، حتی اگر اون لحظه بابتش خوشحال نباشم مینویسم که یادم بمونه براش انگیزه داشتم و باید خوشحال باشم.
فکر کن یه مرد آنپرابلماتیک توی اون کمپانی مسخره پیدا شده بعد تنها گیری که بهش میدن اینه که چرا به فنهای عقب سالن توجه نکردی. ببخشید که برای شما پلو درست نکرد!
واقعا فنهای اینتر لیاقت شماها رو ندارن، باید ایران به دنیا میومدن تا بفهمن چیزی که ازش حرف میزنن چه قدر مضحکه. چه قدر ناراحت شدم که مجبور شدی جواب بدی به همچین آدمی.
@mago0ke ببین من خیلی برام مهمه که داستانم خونده بشه، شده داستانی که خونده نشده رو رها کردم با این که عمیقا دوستش داشتم ولی این خیلی فرق میکنه، نوشتنش از نظر روحی بهم فشار میاره و میخوام تا جایی که میتونم بینقص باشه.
اگر میخواستید داستانی بنویسید که براتون خیلی مهمه، بار عاطفی سنگینی داره و انگار که دارید قلب و مغزتون رو روی کاغذ پیاده میکنید، ترجیح میدادید با کاپلی بنویسید که کمتر میشناسید اما مخاطبهای زیادی داره یا کاپلی که عمیقاً باهاش ارتباط دارید اما شاید کمتر از ده نفر بخوننش؟
مامبزرگ این اواخر مینشست روی تخت، دستهاش رو گره میزد و به یک نقطه زل میزد. میگفتم چرا نمیخوابی دور سرت بگردم؟ میگفت از ناراحتی خوابم نمیبره. مامبزرگ بیچاره شدم، من هم از ناراحتی خوابم نمیبره و تو نیستی که ازم بپرسی چی شده.