Kızılötesi

reborn

[Ezgi Akgül @fosyolojik]

sen öleceksin.

sıradan, can sıkıcı derecede güneşli bir salı günü öğleden sonra kalp krizinden, yahut saçma sapan bir trafik kazasında gideceksin.

gideceksin ve her şey tam da korktuğun umursamazlıkla devam edecek. cüzdanında taşıdığın çok mühim kartvizitler, taksitini yeni bitirdiğin ankastre set, şuraya buraya attığın imzalar falan hepsi bitecek.

acil servisin florasan lambaları altında, üzerinde sadece beyaz bir örtüyle yatarken, yan odadaki hemşire nöbet değişiminde yiyeceği tostun kaşarlı mı yoksa karışık mı olacağını tartışıyor olacak. kasiyer kız aldığı makarnayı kasadan geçirirken, dışarıda kornalar çalmaya devam edecek. ve evren senin nefesinin kesilmesini zerre kadar umursamayacak.

birkaç saat sonra eve gelecek akrabalar. halıların üzerine alelacele serilen gazeteler, sokağın başındaki fırından alınan kıymalı pideler. senin bedenin toprağın altında yavaş yavaş soğurken, en yakın arkadaşın ayranı kafasına diktiğinde bıyığında kalan beyaz köpüğü diliyle sıyıracak.

çok acıktılar.

sabahtan beri koşturuyorlar, mezarlık yokuşuydu, defin işlemleriydi derken herkesin şekeri düştü. ekmeği koparacaklar. fırından yeni çıkmış, dumanı tüten sıcak somunu tam ortasından neşeyle bölecekler. karnı doyan bir köşeye çekilip cebinden telefonunu çıkaracak. kimse kötü niyetli değil. hayat sadece çok arsız. hayat öylesine arsız ki, senin yere göğe sığdıramadığın kibrini, benliğini, bensiz yapamazlar triplerini bir bardak açık çayın buharında saniyeler içinde havaya karıştırıyor.

senin cenazen kalkarken mahalledeki manav tezgahını sulamaya devam edecek. üst kat komşun gece yarısı tuvalete kalktığında yine sifonu çekecek, suyun borulardan aşağı inerken çıkardığı gürültü aynı umursamazlıkla yankılanacak.
sen yoksun. bitti.

bunları kime anlatıyorum. sana anlatıyorum. gece yatağa girdiğinde tavana bakarak ertesi gün söyleyeceği havalı cümlelerin provasını yapan sana. aynada kendine bakıp "ben farklıyım" diyen sana. değilsin.
hiçbirimiz değiliz.

dağ başında bir meşe ağacı nasıl çıt çıkarmadan kuruyup devriliyorsa, sen de aynı şekilde sırtüstü uzanıp toprakla kucaklaşacaksın. ertesi sabah fırıncı kepengini kaldıracak. bakkal kasaları dükkanın önüne çekecek. iki taze somun alan adam evine gidecek, bıçağı alıp sıcak hamuru neşeyle bölecek. senin soğuyan bedenin kimsenin iştahını kapatmayacak.

zaman akacak.

ilk başta yastığında kalan birkaç tel saç için ağlayanlar, birinci yılın sonunda adını sadece bayram ziyaretlerinde yutkunarak anacak. beş yıl sonra yüzündeki detaylar bulanıklaşacak. on yıl sonra mezar taşına düşen yaprakları temizlemeye gelenlerin sayısı iyice seyreltecek. elli yıl sonra, yeryüzünde senin sesini hatırlayan tek bir canlı bile kalmayacak. sesin yok oldu. gülüşün yok oldu. öfken, banka şubesinde çıkardığın olaylı kavga. hepsi boşlukta eridi. hiçbir yere kaydedilmedi. kimse hatırlamıyor.

sana kalkıp da her şeyi bırak, ormana yerleş demiyorum. zaten yapsan da ağaçların umurunda olmayacaksın. evdeki musluk damlatıyor diye stresten midene kramplar girdiğini biliyorum sadece. iş yerinde duyduğun iğneleyici lafın günlerdir uykularını böldüğünü de biliyorum. ama bütün bunların senin varlığınla beraber bir nefeslik ömrü olduğunu hatırla istiyorum.

bu gece yatağa uzandığında, yorganı çenene kadar çek. karanlık odayı dinle. alt katın televizyonundan gelen boğuk uğultuyu duy. gözlerini kapat ve bir daha uyanmayacağını düşün. herkesin hayatına nasıl da arsızca, nasıl da pürüzsüzce devam edeceğini hayal et. kendi acizliğinin, muazzam hiçliğinin tadını çıkar. kendine bir iyilik yap ve yastığa başını koyduğunda sadece şu cümleyi mırıldan: ben yoksam eksilmeyecekler, o halde bu yükü sırtımda taşımaya mecbur değilim de. bu benim hikayem de ben kendi hikayemi silip baştan yazabilirim de.

bırak dünya sen olmadan dönmenin provasını yapsın. zaten yapıyor. sen sadece izle.

ezgi akgül
20 temmuz 2026 / ankara

[melike ziyagiler @melikeziyagiler]

Kocan iyi çıkarsa hayat üniversitede kankinle eve çıkmışsın tadı veriyor ya. Sağlam goygoy, saçmalardan seçmeler, karikatür, sigara,dizi, çekirdek kola

[Sinem @asamadik]

sıfırı bir yapmaya calısan her kız biraz hırcınlasır

[Dilan Mazharoglu @dilanistedilan]

sadece bir seyler yapan bir insanim. her insan gibi ben de. yapiyorum. inandiklarimdan ve bildiklerimden. bi seyler yapiyorum. kafama gore. ve onemli olan da bu. baskasinin kafasinin olmamasi. daha da onemlisiyse. benim kafamdan daha iyi olmamasi

[Kızılötesi @thwamethystt]

Cuma da 5 btw

[Kızılötesi @thwamethystt]

Bi iki ton daha açığı da olabilir süt mavisi gibi. Ayrıca 7 perşembedir cumaya yakın bi gün olduğu için 7 nin pazartesi (1) gibi stresi de yoktur akar yani

[𝐋𝐞𝐠𝐞𝐧𝐝 @Be_like_legend]

My fellow neurodivergents:
What color is the number 7?

[rated ✧* @imyrated]

how life feels when nobody knows where you are or what you’re up to

[𖹭 @dreeamberry]

see the difference

[kev. @cocugunsarkisi]

“ben bu kadarım, dünya da bu kadar” diye kabul edince her şey nasıl da hafifliyor ve serinliyor ya. ellerimizi yakamızdan çekelim de oraya çiçeklerin iliştiğini seyredelim nihayet.

[Kızılötesi @thwamethystt]

No more bullshit just vibing canım

[𝐵𝑎𝑏𝑦 𝐾 @misskerrington]

I never stopped being a weird girl I just got sexier

[lanceløt @legendryoutlavv]

“en kötü anını anlat” anlatamam maalesef intihar etmiyim diye beynim hepsini silmiş

[trash jones @jzux]

"password is too weak" ok have you seen my country's democracy

[Yağmur @kkYagmurr]

teröristler sadece magarada yasiyo saniyodum

[introvert @livewithnoregrt]

karma don’t joke around, be careful who you do wrong

[d @heybbenderya]

mayıs ayı bi kelime olsa idi "yeniden" olurdu yeniden yeşermek, yeniden heveslenmek, yeniden anlam bulmak, yeniden iyi hissetmek, yeniden alışmak..yeniden..yeniden...

[Kızılötesi @thwamethystt]

Şuan ki hayatım 10000 septrilyon kat daha güzel ve kolay ama ben rezillik seviyorum demek ki

[Besim F. Dellaloğlu @bfdellaloglu]

Aktivist değil pasifist. Ortodoks değil heretik. Devrimci değil revizyonist.