Είσαι χαλαρός με το καφεδάκι σου στο χέρι, χαζεύεις τικ τοκ και ταρναπουτσίζεις ανέμελος μπροστά στην πόρτα του τρένου, έχει ανοίξει η πόρτα κι εσύ ακόμα σέρνεις την οθόνη του κινητού, ΤΡΑΒΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΒΡΕ ΠΑΠΑΡΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ
Μετά από τρία χρόνια ωδείο έχει μάθει μπάσο/κιθάρα ,φωνή ,έφτιαξε μπάντα ,demo ,live..
Και όταν πήγε να χαρίσει ενα CD στον καθηγητή μουσικής... ο τύπος του είπε ότι δεν δέχεται να το πάρει γιατί δεν ακούει υποδεέστερη μουσική (punk/metal)
Εννοείται ότι ο μικρός θα αλλάξει ωδείο
Κάπως έχω συνειδητοποιήσει ότι όλες οι φάσεις της ζωής μου μπορούν να έχουν για soundtrack κάποιο τραγούδι του Κιάμου και δεν έχω καταλήξει αν είναι καλό ή κακό σημάδι αυτό