Zamanı göremediğimiz için birçok şeyin zamansal büyüklüğünü ve buna bağlı değerini anlayamıyoruz. Halbuki şeylerin zamansal büyüklüğü, uzamsal büyüklüğünden çok daha değerli ve güçlü.
En küçük aptallıkla dalga geçiliyor, mantık abidesi eylemlerle ilgilenilmiyor bile. Mantıklı/akıllı insanlar genel olarak sevilmiyor. Belki de içten içe özenilen/övülen aptalca olandır, akıl ise özenilecek olanın tespiti için bir araç.
Kendinle çelişmek kadar hiç kimsenin zerre umursamadığı, ama aynı anda bir anlığına geri dönüşü olmayan çok büyük bir günah işlendiği hissi veren, bir olgu yok.
Bu nedenle konuyu genişleterek darmadağın eden, eğip büken kişilere karşı nezaket beklentisinin ortadan kalkması gerekir. Aksi durumda konuşma profesyonel ortamlara sıkışır.
Söyleyeceğiniz her şey, mutlaka söylemediğiniz birşeyleri belirginleştirir. Her ifade belli açılardan eksik/yanlış olmak zorundadır. Aynı anda her şeyi doğru bir biçimde ifade edemezsin.Bu durum doğru bir şeyler söylemek isteyenleri pasifiz edip demagogların önünü açar.
Kendinden daha az bilgili/zeki birilerini bulup, bu alanlarda kişileri alt etmekle, kendinden güçsüz ve savunmasız birilerini bulup fiziken haşat etmek, arasında ilkesel olarak pek fark yok.