【2/2】
به همین دلیل از شما خواهش میکنم:
ژاپنیها را بهسادگی «سگ آمریکا» یا «بردهٔ آمریکا» خطاب نکنید.
ژاپن نیز تاریخ، دردها و زخمهای خودش را دارد.
پس از شکست در جنگ جهانی دوم، ژاپن تحت اشغال نیروهای متفقین به رهبری آمریکا قرار گرفت.
و حتی امروز نیز ژاپنیهایی هستند که از خود میپرسند:
«آیا کشور ما به اندازهٔ کافی استقلال دارد؟»
«آیا واقعاً میتوانیم آینده و مسیر کشورمان را با ارادهٔ خودمان تعیین کنیم؟»
بنابراین، بهجای تحقیر مردم ژاپن، از آنها حمایت کنید.
در ژاپن نیز کسانی هستند که تاریخ و فرهنگ خود را دوست دارند و میخواهند کشورشان مستقلتر باشد و دربارهٔ آیندهٔ خود با ارادهٔ خودش تصمیم بگیرد.
و نکتهٔ دیگری هم هست که میخواهم به دوستان ایرانیام بگویم.
شما ایرانیها بهتر از بسیاری از ملتهای دیگر میدانید «جنگ رسانهای»، «جنگ روانی»، تبلیغات و عملیات نفوذ در افکار عمومی یعنی چه.
سالهاست که خود شما دربارهٔ دخالت خارجی، عملیات رسانهای و تلاش برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی ایران صحبت میکنید.
پس لطفاً دربارهٔ ژاپن نیز تنها بر اساس چیزهایی که در شبکههای اجتماعی میبینید قضاوت نکنید.
در X و دیگر شبکههای اجتماعی، تعداد زیادی حساب جعلی، ربات، فعالیت سازمانیافته و دیدگاههای افراطی وجود دارد.
فقط با دیدن آنها تصور نکنید:
«اینها نمایندهٔ مردم ژاپن هستند.»
ژاپن فرهنگی زیبا و ارزشمند دارد.
مردم مهربان و محترم بسیار زیادی در این کشور زندگی میکنند.
و ژاپنیهایی هم هستند که برای ایران احترام قائلاند و صادقانه تلاش میکنند فرهنگ، تاریخ و مردم ایران را درک کنند.
من خون هر دو ملت را در رگهایم دارم؛
ایران و ژاپن.
من فرهنگ ژاپن را دوست دارم.
فرهنگ ایران را هم دوست دارم.
تاریخ ژاپن برای من عزیز است.
تاریخ ایران هم برای من عزیز است.
به همین دلیل نمیخواهم یکی را برای دیگری قربانی کنم.
میخواهم میان این دو ملت پل بسازم.
از مردم ایران میخواهم بهجای نگاه کردن به ژاپنیها با ناامیدی یا تحقیر، با احترام و امید به آنها نگاه کنند.
و از ژاپنیها نیز میخواهم مردم ایران را نه از دریچهٔ کلیشهها و تبلیغات، بلکه بهعنوان انسانهایی واقعی ببینند.
ژاپنیها را سرزنش و تحقیر نکنید.
از آنها حمایت کنید.
ما نیز میخواهیم کشورمان را بهتر کنیم، فرهنگمان را حفظ کنیم و بتوانیم آیندهٔ خودمان را با ارادهٔ خودمان تعیین کنیم.
اخیراً بیش از گذشته عباراتی مانند «بردهٔ آمریکا» و «سگ آمریکا» دربارهٔ ژاپن دیدهام و به همین دلیل احساس کردم باید این حرفها را از قلبم با شما در میان بگذارم.
امیدوارم حتی بخش کوچکی از احساسم به شما منتقل شود.
من کسی هستم که خون دو ملت را در رگهایش دارد و فرهنگ و تاریخ هر دو کشور را دوست دارد.
آرزویم این است که روزی بتوانم پلی واقعی میان مردم ایران و ژاپن باشم.
تهران کاتو 🇯🇵🇮🇷
【1/2】
خطاب به مردم عزیز ایران 🇮🇷🇯🇵
این روزها بیشتر از گذشته میبینم که بعضیها از ژاپن با عباراتی مثل «بردهٔ آمریکا»، «سگ آمریکا» یا «کشور دستنشاندهٔ آمریکا» یاد میکنند.
من انتقاد از رابطهٔ امروز ژاپن و آمریکا را درک میکنم. خودِ بسیاری از ژاپنیها نیز دربارهٔ میزان استقلال کشورشان و رابطهٔ ژاپن با آمریکا سؤالها و انتقادهای جدی دارند.
اما بهعنوان یک ژاپنی، و مهمتر از آن، بهعنوان کسی که هم خون ایرانی و هم خون ژاپنی در رگهایش جاری است، چیزی هست که از صمیم قلب میخواهم به شما بگویم:
لطفاً تاریخ ژاپن و مسیری را که مردم این کشور طی کردهاند، فراموش نکنید.
ژاپن برای مدت طولانی سیاستی را دنبال میکرد که در تاریخ ما به آن «ساکوکو» (鎖国) گفته میشود؛ سیاستی که ارتباط کشور با بخش بزرگی از جهان خارج را بهشدت محدود میکرد.
اما در قرن نوزدهم، ناوگان آمریکایی به فرماندهی «کمودور متیو پری» وارد ژاپن شد و با نمایش قدرت نظامی، ژاپن را تحت فشار قرار داد تا بنادر خود را باز کند.
از آن زمان، ژاپن با سرعت وارد نظم بینالمللیای شد که قدرتهای بزرگ غربی برای نفوذ، مستعمرات و منافع خود در سراسر جهان با یکدیگر رقابت میکردند.
البته هدف من توجیه استعمار، اشغال یا جنگهایی نیست که بعدها خود ژاپن نیز در آنها نقش داشت. ما باید رنج و قربانیانی را که اقدامات ژاپن برای ملتهای دیگر به وجود آورد نیز ببینیم و از آن فرار نکنیم.
اما در عین حال، میخواهم بدانید که ژاپن از ابتدا بخشی از «غرب» نبود.
ژاپن نیز روزی در برابر قدرت نظامی کشورهای غربی قرار گرفت و با این پرسش اساسی روبهرو شد:
«چگونه میتوانیم استقلال کشورمان را در چنین جهانی حفظ کنیم؟»
و فراموش نکنید که مدتها پیش از آنکه ایران وارد رویارویی امروز خود با آمریکا شود، ژاپن مستقیماً با ایالات متحده وارد جنگ شده بود.
من اینجا قصد ندارم جنگ ژاپن با چین یا رنجهایی را که در آن دوران به وجود آمد توجیه کنم. انتقادهای انسانی و اخلاقی دربارهٔ آن دوران قابل درک است.
موضوعی که اکنون دربارهاش صحبت میکنم چیز دیگری است.
ژاپن در آن دوران تحت فشارهای شدید اقتصادی، از جمله محاصرهای که در تاریخ ژاپن با عنوان «محاصرهٔ ABCD» شناخته میشود، قرار گرفت و سرانجام وارد جنگ با آمریکا شد.
در ماههای پایانی جنگ، شهرهای ژاپن هدف بمبارانهای گسترده قرار گرفتند.
در بمباران بزرگ توکیو، تنها در یک شب حدود صد هزار نفر جان خود را از دست دادند.
و در پایان، هیروشیما و ناگازاکی هدف بمب اتمی قرار گرفتند.
برآورد میشود که تا پایان سال ۱۹۴۵ حدود ۱۴۰ هزار نفر در هیروشیما و حدود ۷۴ هزار نفر در ناگازاکی جان خود را از دست داده باشند.
این بخشی از حافظهٔ تاریخی مردم ژاپن است.
ژاپن کشوری است که با آمریکا جنگید و در پایان آن جنگ، دو شهرش هدف بمب اتمی قرار گرفت.