물레타령(Çıkrık Türküsü) Geçmişte kadınların iplik eğirme çarkında iplik eğirirken söyledikleri temsili bir halk şarkısıdır. Kadınların iç dünyası, görücü usulü evliliği, aşkı, özlemi, ayrılık acısını, yalnızlığı ve hayatın zorluklarını dile getirdiği hüzünlü bir halk şarkıdır.
Pankartımıza saldırdılar, alandan kovmaya çalıştılar, iftiralar attılar…
Ne yaparlarsa yapsınlar madencilerimize destek olmaktan hiç vazgeçmedik.
En sonunda da…
İnsan bilir ki yollar uzundur, dağlar yüksektir, nehirler engeldir; fakat asıl mesafe, kalpler arasına giren sessizliktir. Göğün düzeni ne merhamet eder ne de acele eder; o sadece alır ve verir. Bugün bir araya getirdiğini yarın ayırır, bugün ayırdığını belki yeniden buluşturur.
Joseon devrinde kadın kocasının evini kendi evi olarak kabul etmeliydi. Kadın evlendikten sonra baba evi için bir yabancı haline gelir (出嫁外人), evliliği "geri dönmek" manasına gelen 歸 karakteri ile ifade edilirdi. Çünkü esas ait olduğu yerin koca evi olduğu düşünülürdü.
O, doğruyu söylemekten vazgeçmedi; çünkü ona göre bir devlet adamının görevi, hükümdara hoş görünmek değil, doğruyu savunmaktı. Ölümünden sonra bile adı kaldı; çünkü erdemli olanlar gider, fakat bıraktıkları iz sonsuza dek yaşar.
Bir adam kış boyunca kuru dallara baktı.
Ancak bahar geldiğinde ağaç çiçek açtı.
Bunu gören adam anladı ki:
Göğün düzeni, insanın kederini beklemez.
İnsan bazen göğün sustuğunu sanır.
Oysa gök sadece bekler.
@Dromercay Savaş benim gözüm de göğün düzenini bozan en büyük fırtınadır. Halkın evleri boşalır, tarlalar yabani otlarla dolar, babalar oğullarını, oğullar babalarını gömemez olur. Gök böyle bir zamanı utançla izler. Çünkü savaşta ne doğruluk kalır ne insanlık. Barış, göğün nefesidir.
Sen dünya için kanını döktün. Ama şimdi, kim hatırlıyor?
Gökyüzü rüzgârı hatırlamaz, nehir akan suyu tutmaz.
Bilge kişi bilir ki erdem, hatırlanmak için değil,
Dao’nun akışına uygun olduğu için yapılır.
İnsanlar unutur; fakat yol (Dao) unutmaz.
Eski Çin kaynaklarından Liang Shu'da Goguryeo halkı için şöyle deniyor:
"Şehvete düşkünlerdir. Erkekler ve kadınlar birbirlerini ayartıp zina ederler."
Bu cümle, Çin ve Kore kültürü arasındaki farkı ortaya koymakta ve Liang Shu'daki kaydın Goguryeo halkını abartılı şekilde yerdiğini göstermektedir.
Çin kültüründe kadınlar ve erkekler birbirlerinden keskin kurallar ile ayrı tutulmuşlardır. Çin'in beş klasik eserinden biri olan Liji'ye göre kadın ve erkek, ailelerinin onayı ve çöpçatanın aracılığı olmadan isimlerini dahi öğrenemezlerdi. Goguryeo'ya bakıldığında ise durum farklı görünüyor. Bei Shi adlı eski bir Çin kaynağında Goguryeo için şöyle denir:
"Evlilik geleneklerine göre, kadın ve erkek birbirlerini seviyorlarsa evlendirilirler. Erkek evinden yalnızca domuz eti ve içki gönderilir. Para ve değerli mal gönderme gelenekleri yoktur. Eğer gelinin evinden biri para veya değerli mal kabul ederse halk bunu utanç verici bulur ve 'kızlarını köle olarak sattılar' der."
Goguryeo dönemi kadınlarının evlilik öncesi birliktelikte ve evlilik sürecinde Çin kadınına göre özgür bir hareket alanına sahip oldukları görülmektedir. Bu fark, Liang Shu'da eleştirel ve üstten bakan bir üslupla ele alınmıştır.