Yetiştirmek isterim. Bakıp büyütmüş olması annesine bağımlı ve anneci olmasını gerektirmez ki bu bireyselliğe aykırıdır benim gözümde. Aradaki mesafeyi koruyarakta gayet sağlıklı ve mutlu ilişkiler kurulabilir :)
Kayınvalidem hayatımda tanıdığım en mükemmel kayınvalidelerdendir. Ve eşimle ilişkileri de gayet iyidir çünkü sevgili kayınvalidem kendine bağımlı değil de bağlı bir evlat yetiştirmiş. Anlayana çok şey anlatır :) Eğer bir gün erkek annesi olursam da gayet kendisi gibi bir evlat+
Kocam çok anneci ne yapayım diye soran gelinler ne olacaktı anacı olmayacak mıydı siz anacı değil misiniz ne yapsın kadın oğlanı doğurmuş büyütmüş okutmuş eline ekmeğini vermiş düğününü yapmış altınını takmış size aslan gibi koca yetiştırmiş yok neymiş adam anacıymış bırakın bu nankörlüğü siz de bir gün erkek anası olabilirsiniz
Yaşamdaki en önemli becerilerden birisi, neye devam etmemiz, neyi bırakmamız gerektiğini doğru bir şekilde seçebilmektir.
Bunun için gerekli koşul ise olabildiğince gerçekçi şekilde düşünebilmek ve iyi çıkarım yapabilmektir.
Biri bana bu ülkedeki en temel problemi sorsa "bedel ödememek" derim herhalde. Herkesin her yaptığı yanına kalıyor ve her şey bir şekilde hallediliyor. Her şeyin bir şekilde halledildiği toplumda da zararlı çıkan hep kurallara uyan, görgülü insanlar oluyor.
Dünyanın en yalıtımsız sitesine en andaval insanlarla bir bizi numunelik olarak koymuşlar, yine komşu gürültüsünden uzaklaşmak için evden çıkmak zorunda kaldığım bir gece yaşanıyor ortası yok ya sesi duymamak için evden çıkacaksın ya da anlamayacaklarını bile bile kavga edeceksin
sosyal zekasi dusuk insanlar beni inanilmaz yoruyor, davranislarinin rahatsiz edici oldugunu anlamiyor, sinirlara saygi duymak ya da nezaketle belli edilen seyleri anlamak diye bi sey yok, gerekli tepkiyi de versen anlamiyor, yapay zekanin bile sosyal zekasi daha yuksek
ben balkondan dusmem yukseklik korkum var.
uyusturucu kullanmam.
silaha veya mafyaciliga ilgi duyana selam vermem.
intihar etmem. arkamda birakacagim bi ailem var.
basima ne gelirse gelsin hicbiri kaza olmaz.
ne narin’e ne de başka herhangi bi çocuğa söz verebilecek durumda değiliz bana kalırsa. biz her kötülüğü “üzülerek öğrenmiş bulunan” ve bi diğeri yaşanana kadar sadece bekleyen tuhaf bi kalabalığız.
anne-babama bazen çok sinir oluyorum, yıllarca durmaksızın neyin "çok ayıp" olduğunu öğretip beni yürüyen adab-ı muaşeret kaidesine çevirdiler, sonra da kocaman bir nezaketsiz öküz sürüsünün içine attılar. kaç yaşıma geldim hala insanların görgüsüzlük seviyesine şaşırmam geçmedi
yakın arkim ilk defa annemlerin evinde(böyle söyleyince de çok garip oldu😭) bensiz kalıyor. Onlar orda kardeşimle ağlayacak kıvamda ben de burda. Gurbet üstüne 363839393 saat konuşabilirim(kimse gurbetimin 1.5 saat mesafe olmasıyla dalga geçemez dkdldldlld)
Cumhuriyeti en başta en yüksek sesle biz kutlamalıyız canım kadınlar. Yüz yıl önce bir adımız oldu. Cahillere, yobazlara, şeriat sevdalılarına, kadın düşmanlarına bizi “yeniden” yok saymanın fırsatını kollayanlara karşı hep daha yüksek sesle ille de cumhuriyet. Nice yüz yaşlara✨
hayatınıza biraz uzaktan baktığınızda aslında üzüldügünüz kisilerin sizi hak etmediğini, onları fazla büyüttügünüzü ve kafanızda kurduğunuz insan olduğunu sandıgınızı göreceksiniz, degerli oldukları icin degil biz deger verdiğimiz icin özellerdi bunu unutmayın