gecenin hışmında savrulurken mevcûdum
nâgehân bir feryâd gibi düştü içime
ne senin lûtfun derman, ne fecrin vâdi
zira ben, ışığa göz kapayan pervâne
sana dair gam değil bu inkisar
daha derin, daha sahipsiz
bir fânus içinde ziyan olmuş
aşina sandığım bir suret gibi
Her geçen gün biraz daha eksilir
Hayat damla damla içinden çekilir
Ne bir el uzanır, ne bir ses ulaşır
Açlık içinde sessizce taşlaşır.
Bir kız gider, geriye kalan bir boşluk
Anlatır bize ne büyük bir yokluk
Savaşır kendinle, kaybolur izlerin
Kapanır dünyan, biter nefeslerin