Nie żyje policjant jednej z komend wojewódzkich policji. Funcjonariusz zabił się z broni służbowej.
To policjant, który był sygnalistą. Ktoś wywierał na niego naciski.
To początek tej historii.
A SpaceX acabou de fazer a primeira captura de um estágio superior vindo de órbita na história da exploração espacial.
A Mechazilla pegou o Starship no ar, depois de mais de 20 horas em órbita, reentrada hipersônica e o maior desafio térmico que qualquer nave já enfrentou de forma reutilizável. Isso não é um upgrade.
É a quebra definitiva do paradigma que o Falcon 9 começou.
O Falcon 9 foi (e continua sendo) uma revolução. Reutilizar o primeiro estágio derrubou o custo de colocar carga em órbita de dezenas de milhares de dólares por quilo (era Shuttle) para algo na casa dos US$ 2.100/kg.
Contudo, o Falcon 9 ainda joga fora o segundo estágio a cada voo. A parte que realmente vai para o espaço, que sofre a reentrada a 27.000 km/h e que precisa sobreviver ao calor de plasma, é descartada. É como se você reutilizasse o motor de um avião, mas jogasse fora a fuselagem e as asas toda vez que pousasse.
A Starship muda a lógica inteira. Ela foi projetada desde o início para reutilizar os dois estágios (booster e nave) e para carregar mais de 100 toneladas métricas em órbita baixa de forma totalmente reutilizável.
O Falcon 9, no melhor cenário reutilizável, fica na casa das 15 toneladas. São 6 vezes mais capacidade em uma única missão. E o objetivo de custo não é apenas um pouco mais barato: é ordem de magnitude.
Projeções da própria SpaceX e de analistas do setor colocam a meta madura entre US$ 100 e US$ 200 por quilo.
Quando o custo marginal de um voo se aproxima do preço do combustível (metano + oxigênio líquido), o acesso ao espaço deixa de ser um evento excepcional e vira logística.
A captura do estágio superior é o salto real e não só mais um pouso de booster.
O booster do Falcon 9 (e do Super Heavy) só sobe alguns minutos e volta em velocidade relativamente baixa.
O Starship sobe até a órbita, fica lá, reentra em velocidade orbital, sobrevive ao aquecimento, controla o voo com as aletas e ainda precisa acertar a precisão de centímetros entre os braços da torre.
É a diferença entre reutilizar o foguete e reutilizar a espaçonave. Ninguém tinha feito isso antes. Nem de perto.
Não é um modelo de iPhone novo, com as mesmas funcionalidades, mas agora na cor fúcsia.
O Starship é a passagem de foguetes descartáveis caros para transporte orbital reutilizável em escala.
O que o Falcon 9 fez com o lançamento de satélites e com a própria Starlink, a Starship faz com tudo: constelações maiores, bases na Lua, missões a Marte com dezenas de toneladas por voo, e eventualmente o custo de subir carga se aproximando do de um avião de carga.
O paradigma não muda de novo. Ele se reinventa.
Hoje a Mechazilla pegou o futuro no ar. O resto é execução.
W całym tym zamieszaniu chcę powiedzieć kilka słów nie o kandydacie na Prezydenta RP, a o moim Tacie. Jak wiecie, Karol Nawrocki nie jest moim biologicznym ojcem, ale był, jest i zawsze będzie moim Tatą. Poznaliśmy się, gdy miałem 2 lata, a on 20.
Mieszkałem wtedy z Mamą w jednym małym pokoju, ona była wtedy studentką, która ciężko pracowała.
Tata pojawił się w naszym życiu jak promień słońca – najpierw jako „Karol”, czy „wujek”, a w końcu Tata. To on zabrał mnie na pierwszy mecz piłkarski, na pierwsze wakacje z Mamą, na pierwszą wycieczkę za granicę. W końcu zaprosił nas do siebie, i choć zamieszkaliśmy we trójkę w jednym pokoju, to był początek naszej rodziny.
Pamiętam, jak znalazł ulotkę o zajęciach z judo niedaleko naszego domu. Miałem 7 lat, a on zachęcił mnie, żebym spróbował. Chodziłem na treningi przez sześć lat, a Tata był na każdym turnieju, kibicował i przeżywał moje walki bardziej niż ja. Śmiał się, że to dla niego większy stres niż jego własne mecze piłkarskie czy amatorskie walki bokserskie sprzed lat.
To Tata pokazał mi, czym jest patriotyzm. Opowiadał o polskich bohaterach, takich jak Rotmistrz Pilecki czy Żołnierze Niezłomni, którzy stali się moimi idolami. Dzięki niemu nauczyłem się, co to miłość do ojczyzny, pomoc słabszym i odwaga.
Ale najbardziej zapadło mi w pamięć to, jak Tata pomaga innym, nie można mu tego odebrać. Od dziecka widziałem, jak wyciąga rękę do potrzebujących – nieważne, czy to ktoś z rodziny, jego kolega, mój przyjaciel, czy obcy człowiek.
Czy to jak o 22 po mszy w jednym z kościołów w Gdańsku odwoziliśmy z parafii starszego pana, któremu życie nie szczędziło trudności, ale imponował on swoją wiarą i zapałem do życia. Kiedy Tata widzi na ulicy osobę w potrzebie, nigdy nie przechodzi obojętnie, zawsze mówi mi i mojemu rodzeństwu, że ta osoba ma w życiu ciężko, za takimi osobami chodzą różne ciężkie i trudne historię i trzeba im pomagać jeżeli możemy. Daje jedzenie, zostawia pieniądze, rozmawia - to co ma, tym się dzieli. Robi to z serca, nie dla kamer.
Tak samo było z panem Jerzym, którego poznałem, będąc małym chłopcem. Pamiętam, jak z Tatą poszliśmy do sklepu kupić mu telewizor, jak nosiłem mu siatki z zakupami, jak w Wielkanoc odwiedziliśmy go, by złożyć życzenia i dać mu prezent, bo nikogo innego oprócz sąsiada Karola Nawrockiego nie miał, nikt inny się nim nie interesował.
Tata pomagał panu Jerzemu przez lata, nie dla pochwał, ale bo tak trzeba. Tego mnie uczył – empatii, która stała się jedną z najważniejszych wartości w moim życiu.
Czytałem kłamstwa i manipulacje na temat mojego Taty. Zarzuty, które mijają się z prawdą, bolą, bo ja znam go najlepiej. To człowiek, który dał mi dom, miłość i wiarę, że mogę być lepszy. Człowiek, który każdego dnia pokazuje, co to znaczy być przyzwoitym.
Drodzy, nie dajcie się zwieść kłamstwom i manipulacjom. Poznajcie Karola Nawrockiego, jakiego ja znam – mojego Tatę, który uczy mnie, że warto żyć dla innych.
Czy to prawda że policjanci mają tylko 50 sztuk amunicji do wystrzelania w rok i to o ile mają na to czas? Powinni mieć w służbie karnety wejściowe na strzelnicę aby móc utrzymać właściwy poziom.
Dear Microsoft,
No rush. Take your time. Spend time with your family. Prioritize your mental health.
Happy Friday All
Sincerely,
Every corporate employee.😭
🇵🇱 @krzysztofbosak w @OficjalneZero: „Powinniśmy też mówić trochę o kryzysie wartości”.
Wicemarszałek Sejmu zwraca uwagę na narastającą samotność, zagubienie i poczucie wyobcowania wśród młodego pokolenia.
„Ludzie, którzy nie dostali żadnego przekazu […] czegoś, co jest wartościowe i co warto zachować, mają prawo czuć się zagubieni”.
@krzysztofbosak podkreśla, że młodym ludziom brakuje nie tylko pozytywnych wzorców i ideałów, ale również miejsc, w których mogliby budować prawdziwe relacje.
„Potrzebne są po prostu miejsca, gdzie ludzie mogą się normalnie ze sobą spotkać”.
Zamiast kolejnych zmian w programach nauczania należy odbudowywać wspólnoty, wzmacniać więzi międzypokoleniowe i tworzyć przestrzenie do spotkań poza światem wirtualnym. Młodzi potrzebują poczucia przynależności, wartości i realnego kontaktu z drugim człowiekiem!👇🏻
Z niepokojem obserwuję, jak prokuratura i minister Kierwiński wybierają sobie pojedyncze informacje ze śledztwa, które pasują im pod tezę prawicowej ideologii zamachowca, rozmywając przy tym całokształt jego motywów.
Minister Żurek podaje, że zamachowiec interesował się Breivikiem. Prawicowym zamachowcem z Norwegii.
Pomija przy tym jednak fakt, że interesował się również innymi masowymi mordercami, takimi jak Ted Kaczyński i Charles Manson, czyli postaciami z zupełnie innego podłoża ideologicznego.
Takie wybieranie sobie informacji pod przekaz nie przyniesie organom państwowym wiarygodności.
Rząd albo nie ma pojęcia co robi, albo cynicznie brnie dalej. Nie wiem co gorsze.
Jak obywatele mają ufać państwu, które tak postępuje?
Takiego dna w polityce dawno nie widziałem
Kierwiński bez weryfikacji mówi o skrajnie prawicowych poglądach zabójcy, a Żurek z informacji prokuratury o fascynacji seryjnymi zabójcami wyciąga tylko jedno nazwisko, żeby ratować kolegę z rządu
Tu już nie ma kompromitacji, tu jest celowe manipulowanie faktami
🗣️ @K_Stanowski: "Mam wrażenie, że ci dwaj policjanci, którzy wyeliminowali zamachowca w trzy minuty – bardzo szybko – aktualnie przykrywają całą prowizorkę naszego państwa. Gdyby zostali zabici – do czego było blisko, niestety – narracja byłaby dziś zupełnie inna. Oni uratowali nie tylko tych przechodniów wokół. Oni uratowali także polityków".
Nie ma znaczenia, czy terrorysta z Krakowa miał „prawackie”, „lewackie” albo „skrajnie centrowe” poglądy. Mógł wierzyć w Odyna, Allaha albo Potwora Spaghetti. Nawet jeśli jakiekolwiek powiązania zostaną odnalezione, żadna z tych kwestii nie określa prawdziwych przyczyn problemów, z którymi mamy do czynienia.
Trend TCC (True Crime Community) to dziecko współczesnego nihilizmu. To on wypycha młodych ludzi z problemami poza nawias społeczeństwa. Za Mieszkiem z UW nie stała ideologia. Stał głęboki kryzys człowieczeństwa, który przerodził się w psychozę. Nożownicy w polskich szkołach nie mordowali swoich nauczycieli w imię wzniosłych haseł. To dzieciaki, które wyrosły w kolorowym świecie hiperindywidualizmu, który oferuje wszystko prócz jednego – wspólnotowości i prawdziwych relacji, które są niezbędnym warunkiem prawidłowego rozwoju.
Nie wiem, co w domu terrorysty odnajdą śledczy. Może anarchię, krzyż celtycki, trzy strzałki i swastykę jednocześnie. Nie zdziwiłbym się. Ideologia w przypadku takich ludzi jest wtórna. Prawdziwym źródłem zła jest pustka wywołana zanegowaniem obiektywnego dobra i piękna, którą w dowolny sposób wypełniają niczym nieskrępowane algorytmy. Zrozumienie tego przez aparat państwa będzie kluczowe dla zapobiegania kolejnym tragediom.
T. Sakiewicz medialnie dostał za swoje.
Natomiast widzę, że urzędujący ministrowie - wczoraj Kierwiński, dziś Balczun - robią politykę na trumnach, sklejając morderstwa ze środowiskiem politycznym, które najbardziej im zagraża w najbliższych wyborach.
ABSOLUTNIE OBRZYDLIWE
Przepraszam - to jest to niewykorzystywanie tragedii do polityki? Serio?
Na jakiej podstawie pan minister to stwierdza? Ma już dostęp do kompletu materiałów ze śledztwa, które już się zakończyło? Z przeszukania w domu sprawcy, przejrzenia jego komputera i telefonu? Już odbyły się przesłuchania jego rodziców, sąsiadów, kolegów?
To jest dopiero robienie polityki na tragedii. Szybko poszło.
Kilka osób zarzuca nam bezczelnie, że próbujemy upolitycznić tragedię z Krakowa i to tylko dlatego, że cytujemy słowa albo policjantów albo innych osób, zadających ważne pytania.
Tymczasem w rządowej telewizji zastanawiają się czy ten atak nie miał nic wspólnego z demonstracją środowisk prawicowych, które niedaleko tego miejsca protestowały w związku z sytuacją pod TK.
Jak prowadząca program usłyszała, że to dwa oddalone od siebie miejsca to pyta się, czy może na ten atak miała wpływ nakręcanie emocji społecznych w związku z Trybunałem Konstytucyjnym.
Usłyszymy od tych osób słowa oburzenia, czy nie po linii?
Za niecałe 2 tygodnie wystrzelona 5 września 1977 roku sonda Voyager 1 pokona odległość 1 dnia świetlnego. Mimo przebytych prawie 26 miliardów kilometrów od Ziemi, wciąż mamy z nią łączność. Technologia sprzed 49 lat.
Vectra od miesiąca naprawia mi zdalnie głośność w dekoderze.