geleceği hayal ediyorum. bir papatya tarlasında olduğumu görüyorum. evim çok uzakta. karahindibalar var, rüzgarla savrulduklarını görüyorum. seni arıyorlar. tüyleri omuzlarına konmuş ve birazdan veda eder gibi düşecekler toprağa. en sevdiğim çiçeği hatırlıyor musun?
Ben de süper bilgili değilim tabii, harikalar yaratmıyorum ama karşı tarafa bilmedikleri şeyleri sorduğu için yetersiz hissettirmemeliyim. Ne gerek var ki tahammülsüzlüğe? Bi gün ben de yaşlanacağım, ben de zorlanacağım ve bunu bilerek yaşamak lazım
yaşı geçkin insanlarda fark ettiğim bir durum var. Telefonlarında çözemedikleri bir problem karşısında yardım isterken çok mahcup oluyorlar. Problemi anlatmadan önce, onları yargılayacağımızdan çok eminler ve bu yüzden "kızım biliyorsun, yaşlıyız pek anlamayız bu işlerden"
En sonunda onlar için zor ama benim için basit bir problemi çözdüğümde "işte, gençler bizden daha iyi tabii kusura bakmayın uğraştırdım sizi de sağ olun" diye utana sıkıla teşekkür ediyorlar. Amca diyorum lütfen asıl ben sana rica ederim yani kimse seni yargılamıyor ki burda :(
bitane dayı "afedersiniz dün sirkeli suyla ayaklarımı yıkıyordum telefonum o suya düştü şimdi açılmıyor" diye geldi, telefonu bana uzattı.....başkan yapma dokunamam
Başka bi müşterinin parça kontrolu için depoya geçtiğim için dayıyı içeride bırakmıştım, geri döndüğümde dayı beni beklemiş , gitmemiş sırf ona yardımcı olduğum için. çok güzel dileklerde bulundu bana. Çok mahcup oldum,
Bu kadıköy kelebeği otobüsün camında söğütlüçeşmeye kadar yapışık geldi. Sen de haklısın gözlerini bi anda kadıköyden allahın kazım karabekirine açmak senin için de kültür şoku yaratırdı. evin yolunu kaybetme çiceim 🥀