@E_Milka0330 Każdy zakaz rodzi czarny rynek. Lepiej mieć skrajną kontrolę nad tym niż nie mieć żadnej. Zakaz alkoholu rodzi rynek na alkohol nielegalny. Dlatego też się mówi np. o legalizacji marihuany, aby sprawować nad tym kontrolę. Nielegalna marihuana nie jest kontrolowana.
Szanowni Państwo,
jutro o godzinie 20:00 spotykamy się na rogu Rynku Głównego i ul. Sławkowskiej, żeby uczcić pamięć ofiar.
W tym trudnym czasie pokażmy solidarność oraz to, że Kraków zawsze będzie miastem dumnym, ale też gościnnym i otwartym.
W kontekście tragicznych wydarzeń z Krakowa dyskusja została politycznie przekierowana na to, czy sprawca był skrajnie prawicowy, czy lewicowy. Za mało tymczasem mówi się o motywacjach, które mogą być powiązane ze zjawiskiem rozpoznawanym jako Nihilistic Violent Extremism (NVE), czyli o ekstremizmie opartym na nihilistycznej przemocy, lub też ekstremizmie nihilistycznym.
NVE to zjawisko, które analizowane jest od relatywnie krótkiego czasu, bo większość artykułów naukowych na ten temat powstała po 2022 r. Pochylają się nad nim również służby i administracja wielu krajów.
NVE to spektrum zachowań, które łączy ich szkodliwość - mogą być zarówno ukierunkowane autoagresywnie (jak samookaleczanie się, zażywanie substancji psychoaktywnych, lub dążenie do odebrania sobie życia), jak i być wycelowane w innych ludzi - tu mamy do czynienia z napaściami, zamachami, morderstwami, przemocą w różnych jej przejawach wobec ludzi i zwierząt, ale i cyberprzestępczością.
Kiedy NVE przybiera postać aktów terroru, staje się przedmiotem zainteresowania służb. Trudno jednak dostrzec to zjawisko i radykalizację w tym kierunku, bo ona wymyka się naszemu myśleniu o znanych ekstremizmach. Nie musi być ani lewicowa, ani prawicowa. Jest przede wszystkim nihilistyczna. Dochodzi do niej online, w społecznościach, które znane są kolektywnie jako Edgesphere - sfera, w której normalizowane są zachowania przekraczające normy społeczne, transgresyjne osobowości i subkultury, które opierają się na celowym negowaniu standardów społecznych realnego świata, w którym funkcjonujemy na co dzień.
Kluczową motywacją osób należących do takich społeczności jest budowanie poczucia własnej wartości i statusu, które zależą od diapazonu podejmowanych przez nie działań mających na celu wykraczanie poza społeczne normy. Ideologia ani polityka nie odgrywaaj tu kluczowej roli, jej miejsce zajmują brutalność i okrucieństwo. Nie oznacza to jednak, że osoby należące do Edgesphere nie podejmują kontaktu z ideologiami. Przede wszystkim jednak kierują się mizantropią, cechuje je anomia i brak osadzenia w rzeczywistości, w której funkcjonują.
Przyjechali do Krakowa jako turyści, a przyszło im ratować ludzkie życie. Sześcioro wolontariuszy Obrony Cywilnej z Dublina znalazło się w pobliżu Rynku Głównego podczas wczorajszego zamachu. Gdy napastnik oddalił się z miejsca ataku, Irlandczycy natychmiast ruszyli na pomoc poszkodowanym. Prowadzili resuscytację krążeniowo-oddechową i tamowali krwotoki, jeszcze przed przybyciem służb medycznych.
Całe środowisko TCC, 764 i inne gówna rozrosły się jak chwast w internecie i to wcale nie na zamkniętych grupach discordowych/telegramowych, a przede wszystkim na tiktoku.
Tiktok ze swoim algorytmem jest takim diabelskim narzędziem, że perfekcyjnie dostosowuje treść do emocji, które towarzyszą odbiorcy.
Jeśli nie wierzycie to polecam zrobić eksperyment - założyć konto, wklepać datę urodzenia na jakieś 14-16 lat i raz wpisać w wyszukiwarkę coś związanego ze smutkiem/odrzuceniem/niezrozumieniem ze strony rówieśników.
Bo TCC (True Crime Community) tym właśnie jest. Określenie wzięło się od ludzi, którzy byli zafascynowani kryminologią, by transformować się w społeczność młodych osób, które podziwiają i propagują sprawców masowych zamachów i masakr na całym świecie.
To bardzo często łączy się z podłożem psychologicznym sprawców - odrzucony młody człowiek, którego prześladowano w szkole, u którego reakcją na agresję była eskalacja agresji.
To nie ma żadnego podłoża ideologicznego, co dla osób starszych, popularnych leśnych dziadków z kręgów politycznych, jest nie do pomyślenia. W USA ten mechanizm wygląda tak samo - zamachowców próbuje wcisnąć się w ramy bliskości do Demokratów/Republikanów. Po pierwsze: to świetne paliwo polityczne. Po drugie: dorośli próbują w ten sposób racjonalizować sobie masakrę, klasyfikując je w ramy motywów, które znają z historii.
A tu BAM. Bo okazuje się, że TCC, 764 czy inne nie mają absolutnie żadnego podłoża ideologicznego. Przynajmniej nie takiego, które dla starszej części społeczeństwa jest zrozumiałe.
To młodzi ludzie ogarnięci nihilizmem i kultem przemocy. Nic więcej. Chwalą zamachowców dlatego, że są zamachowcami, a nie dlatego, że nieśli za sobą jakieś poglądowe przesłanki.
Wiem, że przemoc dla przemocy jest trudna do zrozumienia. Warto jednak się nad tym pochylić, bo zjawisko zatacza coraz szersze kręgi, które trafiają na grunt najbardziej przystępnej dla młodych platformy, jaką jest tiktok.
Dlatego już parę godzin po masakrze urządzonej przez Michała O. na tiktoku zaczęły latać z nim edity. I będą tworzone dalej, bo mizantropia szerzy się w zastraszającym tempie, a mam wrażenie, że w tej dziedzinie jesteśmy w światowej czołówce.
Jako świat zachodni kompletnie nie radzimy sobie z kontrolą mediów społecznościowych. Oddaliśmy tę przestrzeń Chińczykom, którzy cholera wie na jakiej zasadzie i z jakimi zamiarami wymyślili algorytm, który ewidentnie wzmacnia negatywne emocje wśród zachodniej młodzieży.
Dlatego zamiast poszukiwania legitymacji partyjnej PO czy PiSu (zdrowi zaczęli analizować komitet wyborczy, z którego rodzina Michała O. była zgłoszona do komisji wyborczej, ja pierdole xd) zalecam przekuć energię na domaganie się od naszej klasy politycznej paru rzeczy:
- Zastanowienia się nad kierunkiem, w który będziemy szli jako państwo w kwestii kontroli social mediów
- Zastanowienia się nad tym, co zrobić z nihilistyczną i mizantropiczną młodzieżą
- Przede wszystkim: zweryfikowania problemu i źródła radykalizacji młodych
Żeby przy kolejnym razie nie było pustej gadki o tym, że Minecraft podburza młodzież do przemocy, a zamachowiec był zafascynowany skrajnie prawicowymi/lewicowymi poglądami.
Ostatni dzwonek na działania.
Bohaterka z Krakowa
Przyjechała z rodziną na spokojny weekend do Krakowa. Kiedy padły strzały, ruszyła ratować obcych ludzi. Historia pani Iwony naprawdę chwyta za serce.
Wśród tragicznych wiadomości z Krakowa pojawiają się historie ludzi, którzy w najtrudniejszych chwilach pokazali niezwykłą odwagę. Jedną z takich osób jest pani Iwona, pielęgniarka ze Szpitala Powiatowego w Jarocinie.
Przyjechała do Krakowa z rodziną, żeby odpocząć i wspólnie spędzić weekend. W sobotę bliscy na chwilę się rozdzielili. Córka Milena z mężem i dzieckiem wróciła do apartamentu, a pani Iwona wraz z drugą babcią została na Rynku Głównym.
Obie kobiety weszły do sklepu Zara i udały się na drugie piętro. Zaledwie trzy, cztery minuty później na parterze rozległy się strzały.
Pani Iwona nie wiedziała jeszcze dokładnie, co się wydarzyło. Zbiegła na dół i zaczęła pomagać rannym.
Tymczasem jej córka dowiedziała się o strzelaninie i próbowała skontaktować się z mamą. Dzwoniła raz, drugi, kolejny. Bez odpowiedzi.
Wyobrażam sobie, co musiała wtedy przeżywać.
Dopiero później okazało się, że w czasie tych telefonów pani Iwona walczyła o życie poszkodowanych.
Jak relacjonuje córka, pielęgniarka prowadziła resuscytację rannych, a jednej z dziewczyn, postrzelonej w brzuch, zakładała dostęp dożylny.
Zamiast myśleć o własnym wypoczynku, wykorzystała swoje doświadczenie zawodowe, żeby pomagać ludziom, których nawet nie znała.
Kiedy pani Milena opisała tę historię w mediach społecznościowych, nie kryła dumy z mamy. Podkreśliła, że to właśnie ona nauczyła ją wrażliwości na drugiego człowieka i chęci niesienia pomocy.
Na zachowanie swojej pracownicy zareagował również Szpital Powiatowy w Jarocinie, publicznie dziękując jej za postawę.
Pisałem o dwóch krakowskich chirurgach, którzy ruszyli na pomoc postrzelonym policjantom. Poznajcie historię pani Iwony.
I coraz mocniej dociera do mnie, ilu wspaniałych ludzi znalazło się w samym środku tego dramatu.
Pani Iwono, ogromny szacunek. W takich chwilach widać, że bohaterstwo nie zawsze oznacza wielkie gesty. Czasem oznacza po prostu bycie przy drugim człowieku wtedy, kiedy najbardziej potrzebuje pomocy.
Kraków ma swoich cichych bohaterów. Dwaj chirurdzy pokazali, czym jest odwaga
Jedli obiad z rodzinami. Chwilę później ratowali życie postrzelonych policjantów. Takich ludzi Kraków nigdy nie powinien zapomnieć.
Wśród dramatycznych wiadomości po zamachu w Krakowie przeczytałem historię, która naprawdę mnie poruszyła.
Prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak, dwaj krakowscy chirurdzy, spędzali sobotnie popołudnie z rodzinami w restauracji niedaleko skrzyżowania ulic Dietla i Stradomskiej.
Byli tam z żonami i siedmiorgiem dzieci. Właśnie wychodzili, gdy syn profesora zauważył strzelaninę.
Wszyscy schronili się w pobliskiej aptece. Kiedy ucichły strzały, lekarze natychmiast pobiegli do rannych.
Na ulicy leżeli dwaj postrzeleni policjanci, napastnik oraz ranny kierowca.
Dr Wierdak zajął się jednym z funkcjonariuszy. Zdjął własny płaszcz i przykrył nim wychłodzonego policjanta. Prof. Pędziwiatr pomagał pozostałym poszkodowanym. Razem z inną lekarką i policjantem przeszkolonym medycznie tamowali krwawienia i oceniali obrażenia.
Ale jest jeszcze jeden niezwykle ważny szczegół.
Chirurdzy nie tylko udzielili pierwszej pomocy. Pomogli również zdecydować, do których szpitali powinni trafić ranni.
Jeden policjant został skierowany do szpitala Jana Pawła II, gdzie przygotowano blok operacyjny. Drugi trafił do szpitala Narutowicza, a mężczyzna z obrażeniami twarzy do Rydygiera, na oddział chirurgii szczękowo-twarzowej. Napastnika przewieziono do Szpitala Uniwersyteckiego.
Według profesora pierwsza karetka dotarła po około 15 minutach. W tym czasie pomoc była już udzielana.
Co więcej, inni lekarze również przerwali wolny weekend i dobrowolnie przyjechali do krakowskich szpitali.
Prof. Pędziwiatr podkreśla, że nie uważa się za bohatera. Za prawdziwych bohaterów uznaje policjantów, którzy zatrzymali sprawcę, choć sami zostali ranni.
A ja uważam, że ogromne uznanie należy się im wszystkim. Policjantom, chirurgom, ratownikom i każdemu, kto w tych dramatycznych chwilach pomagał ratować ludzkie życie.
Źródło: Gazeta Krakowska
Dziś tu wszyscy się będą tłuc o prawicowość/lewicowość tego człowieka.
Musicie zrozumieć, że to jest pokolenie, które używa znanych nam symboli w zupełnie inny sposób. Ja to nazywam kultem bezsensu, jeśli chodzi o to, co uznają za zabawne. W przeciwieństwie do naszego pokolenia nie mają absurdu czy odwrócenia symboli, nie mają nawet ukrytych znaczeń. Im bardziej coś beznadziejnie chaotyczne, tym lepiej.
To jest dziwaczny post-postmodernizm, dekonstrukcja tej dekonstrukcji, która nie wyszła pokoleniu naszych rodziców, a my musieliśmy obserwować jak bardzo nie wyszła.
Oczywiście młodzi ludzie dzielą się na grupy w zależności od zainteresowań, ale generalna zasada poczucia humoru pozostaje niezmienna.
I tu zaznaczmy- piszę o internetowym życiu tego faceta, jako że należy do części ludzkości urodzonej w internecie i tam spędzającej większość życia. To tam właśnie należy szukać inspiracji, a jeśli posty pousuwał, niczego się nie dowiemy, bo nikt go nie sypnie. Raz, ze strachu, a dwa- u nich przemijanie, nietrwałość jest podstawą komunikacji i rozumienia świata. Może ktoś zapisał sobie jakieś fajne jego zdjęcie, ale większej dokumentacji nie zgromadzili.
Nie wiem czy wśród śledczych mamy osoby rozumiejące jak wyglądają umysły dwudziestoparolatków z internetu i jak znaleźć ich ścieżkę w necie. Na chłopski rozum powinny być, bo to całe pokolenie, z bardzo niezrównoważonym i w dodatku sporym marginesem.
Politycy w ogóle nie rozumieją i nie zrozumieją co się wczoraj stało. Będą się nawalać każdym znalezionym zdjęciem, bo uważają, że nawalanka podoba się elektoratom.
Bądźcie mądrzejsi, nie lećcie za nimi jak owce. To, że facet zrobił sobie zdjęcie z flagą ludzi alfabetu, nie oznacza, że jest elgiebetem. Hajlowanie wcale nie wskazuje na miłość do Adolfa, a obśmiewanie papieża nie jest antykatolicyzmem. To wykorzystywanie naszych symboli do zaznaczenia ich bezsensowności. Oni nie chcą tych symboli uznać za swoje, ich nie obchodzi znaczenie. Liczy się wrażenie, chodzi o to, by było śmiesznie.
Dla nas nie jest, dla nich bardzo.
Chłopak poszedł wzorem amerykańskich masowych morderców- zabił rodzinę, w ten sposób odcinając się od świata, potem pojechał zniszczyć tyle społeczeństwa/ludzkości ile się da. Gdybyście go zapytali o tych przypadkowych ludzi, powiedziałby, że nic do nich nie ma, może nawet ich żałuje. Ale trzeba było.
To jest nihilizm w czystej formie. Liczy się sam akt zniszczenia, nie droga, która do niego doprowadziła. Dlatego mass shooterzy usuwają przed atakiem zawartość społecznościówek. Nie chcą być analizowani, zacierają ślady, by opresyjna władza nie zrozumiała mechanizmów. Zauważcie, że fora true crime nigdy nie dociekają czemu zabił, liczy się tylko sam fakt mordowania i to on jest świętowany.
Chłopak miał coś złego w życiu- coś w rodzinie, środowisku. Mało kto rodzi się mordercą, to świat krzywdzi młody umysł do tego stopnia, że ten świat musi zostać zniszczony.
Uff, długie, ale to i tak ślizg po powierzchni problemu.
Dla ociężałych tekstowo- fakt, że próbuję opisać mechanizmy, nie oznacza poparcia dla morderstwa czy współczucia dla mordercy. Zrozumieć a poprzeć to dwie bardzo różne rzeczy...
Jakub Kulik, policjant ciężko ranny podczas dzisiejszej tragicznej strzelaniny w Krakowie, pilnie potrzebuje krwi! Jak informuje OSP Wołczyn, funkcjonariusz, który wcześniej służył w 18. batalionie, 2. kompanii, walczy o życie. Ma niesprawne jedno płuco, a jego stan wymaga ogromnej mobilizacji. Potrzebna jest krew grupy AB Rh+. Osoby, które mogą pomóc, proszone są o zgłaszanie się do punktów krwiodawstwa i wskazanie, że oddają krew dla Jakuba Kulika. Apelujemy o pomoc i udostępnianie tej informacji! Teraz liczy się każda pomoc!
O znaczeniu przypadku w życiu.
Bohaterowie dzisiejszego dnia to starszy posterunkowy Jakub Kulik oraz starszy posterunkowych Artur Morański.
Obaj są po operacjach i są w stanie stabilnym.
Co ich zapewne uratowało?
Zastanawiało mnie, czemu przy policjancie są tylko dwie osoby.
No cóż. W okolicznej restauracji jadło obiad... dwóch wybitnych chirurgów.
Pierwszy z nich to profesor doktor habilitowany nauk medycznych Michał Pędziwiatr. Kierownik katedry chirurgii UJ, kierownik oddziału chirurgii ogólnej i stanów nagłych.
Drugi to najprawdopodobniej Mateusz Wierdak, specjalista chirurgii ogólnej, lekarz SOR Szpitala Uniwersyteckiego.
To oni ruszyli jako pierwsi na pomoc najciężej rannemu policjantowi.
Starszy posterunkowy Jakub Kulik i starszy posterunkowy Artur Morański to prawdziwi bohaterowie. Uratowali prawdopodobnie wiele ludzkich istnień, nie zważając na ryzyko utraty życia. Ich stan jest poważny, ale są pod bardzo dobrą opieką. Cała Polska trzyma za Was kciuki.
@K_Stanowski Ogólnie mam łzy w oczach jak widzę tych dwóch policjantów, stopień poświęcenia i bohaterstwa jest niedopisania, mam nadzieję że państwo zadba o nich poza podziałami.
Z szacunku do ofiar i wszystkich niewinnych ludzi, którzy coś utracili dzisiaj, spędźmy ten weekend w ciszy. Zadzwońcie do swoich bliskich i upewnijcie się, czy wszystko u nich w porządku fizycznie i psychicznie. Jest to trudny czas dla nas wszystkich.
Kraków bądźmy solidarni.