¡DISPONIBLES LOS PARCHES DE SEGURIDAD DE PHP!
PHP ha publicado las actualizaciones urgentes para solucionar las dos vulnerabilidades críticas que permiten ejecutar código remoto SIN autenticación.
Estas son las versiones que debes instalar:
8.2.35, 8.3.36, 8.4.27 y 8.5.12
Son dos vulnerabilidades:
→ CVE-2026-109618: Un fallo en la gestión de memoria puede corromper datos internos y permitir ejecutar código malicioso.
→ CVE-2026-109619: PHP puede reutilizar memoria ya liberada, permitiendo que un atacante aproveche ese estado para ejecutar código.
¿A quién le afecta esto?
A servidores que utilizan PHP-FPM, Apache con mod_php, LiteSpeed, php-cgi...
Ya se ha demostrado un ataque contra Apache con mod_php que funciona SIN autenticación y ANTES de ejecutar el código de tu aplicación. Vamos, un locurón.
¿Y si uso una versión antigua?
PHP 8.1 y anteriores ya no tienen soporte oficial, pero por la gravedad del problema han publicado parches EXCEPCIONALES para PHP 7.4, 8.0 y 8.1.
También hay proveedores de Linux que distribuirán sus propios parches. Ojito.
IMPORTANTE: PHP advierte que las mitigaciones temporales NO solucionan completamente el problema, así que cuidado con confiar en cambiar cualqueir cosita de la config y olvidarte.
La única solución completa es ACTUALIZAR.
Toda la información oficial:
https://t.co/0igSmeittC
@Idaean Los dos tienen parte de razón: ella no tiene por qué mantenerlo gratis y él no tiene por qué pagarle la hipoteca. La solución es compartir gastos y acordar una contribución justa por vivir allí, sin confundir alquiler con propiedad.
Juan Soto Ivars DEMOLEDOR en #Horizonte: "¿Cuándo voy a tener miedo a la ultraderecha? Cuando quemen colegios, ayuntamientos, cuando destrocen ciudades, saqueen tiendas, y cuando, sucediendo eso, la ultraderecha lo justifique y lo aliente"
قناة DW الألمانية أنتجت وثائقي عن المهاجرين في ضواحي باريس، وركزت فيه على مجموعتين عايشين في نفس المنطقة.
من جهة، فيه حوالي ٧٠ ألف فرنسي من أصول صينية. في أوبرفيلييه، بضواحي باريس الشمالية، بنوا أكبر مركز لبيع الملابس بالجملة في أوروبا. حياتهم بسيطة يقومون بدري ويشتغلون لين وقت متأخر، يديرون ورش صغيرة، ويمسكون محلاتهم، ويوصلون البضايع. يرجعون يحطون اللي يكسبونه في تجارتهم، وإذا ضاقت عليهم، يدبرون أمورهم ويحاولون يتجاوزونها بنفسهم. غالبا هادين وبعيدين عن الأضواء، ونادر يطلبون إعانات خاصة من الحكومة، وما ينزلون الشوارع عشان يثيرون الفوضى. ومع مرور السنين، زاد عدد العوايل اللي اشترت بيوت وكبرت تجارتها.
وعلى الجهة الثانية، جاليات المهاجرين من شمال أفريقيا، ساكنين في نفس الحي. اندماجهم الاقتصادي في المنطقة ما تقدم كثير. لكن الوثائقي رصد تغير خفي في طريقة التفكير و هي نظرة بدأت تنتشر بهدوء تعتبر اللي يعتمد على نفسه نوع من التهديد.
بحسب اللي رصده الفيلم، بعض اللي واجهوا صعوبة في الاندماج يميلون يشوفون أنفسهم ضحايا، ويحسون إن المجتمع مدين لهم بالكثير. بس يوم يلتفتون ويشوفون الصينيين اللي جنبهم، تتغير نظرتهم. وبدل ما يتعلمون منهم التجارة، يتعاملون معهم كمنافسين.
طيب، من وين جاي هالعداء؟ أوضح نقطة صدام هي إن الصينيين كل ما نجحوا أكثر، صار التمسك برواية المظلومية أصعب. الكل هنا جاي من برا، ويواجه نفس صعوبات الغربة. وحتى الصينيين يوم جوا، كثير منهم ما كانوا يتكلمون فرنسي، ولا عندهم علاقات في البلد. فإذا فيه شخص يقدر يكد ١٢ ساعة وزيادة في اليوم، ويرتب حياته شوي شوي، يصير صعب تردد عبارة (إحنا متعثرين لأن الدنيا ظالمة) واحد يصدقك
اللي يبني نفسه بجهده وبدون ضجة، غالبا يضايق اللي تعود يلوم الظروف والعالم ويعيش في عقليه الضحيه.
وفيه اختلاف ثاني عميق في فهم الثروة. كثير من اللي يطالبون بالإعانات يشوفون الثروة كأنها كيكة حجمها ثابت، تقاسموها الناس وخلاص. ما يشوفون كيف قامت محلات الجملة هذي، وكيف أصحابها شالوا البضايع بأيديهم، كرتون ورا كرتون. كل اللي يشوفونه إن ربح المحلات الصينية جاي على حسابهم.
وزد على هذا إن الصينيين متعودين على الصبر وتفويت المشاكل. إذا صار خلاف، عادي يختارون يعدون الموضوع عشان يحافظون على الهدوء. ومع هالخلل في التفكير، تتحول المسألة بسرعة إلى مشاكل أمنية. سطو، وترصد، واعتداءات في الشوارع، تتكرر ضد هالناس اللي كل اللي يبونه يعيشون بهدوء ويسترزقون.
Acabo de corregir un examen de 1ESO (12 años). Suspenden 17 de 25. Salvo por dos o tres chavales, el paisaje es estremecedor. En cambio, durante la hora de tutoría han demostrado una maestría sin igual en la detección y expresión de sus emociones y sentimientos. Detección y expresión que, por lo que he visto, no les han servido para ser más fuertes y estar mejor preparados, sino para construirse un relato que les permita presentarse como víctimas de múltiples y casi siempre inexistentes amenazas. Mucho me temo que en primaria han dedicado más tiempo al análisis de su fracaso escolar que a practicar la simple y costosa fórmula para evitarlo.
He sido facha sin serlo, así que vamos a sonar eugenésico sin serlo también.
El autodesprecio de cierto subconjunto de población occidental hacia lo que ha conseguido se estudiará en el futuro.
O no, depende de quien salga vencedor.
Crecí en las cuencas mineras asturianas, he visto huelgas y manifestaciones, peleas duras contra la policía reivindicando derechos, NUNCA, jamás he visto a un minero reventar la tienda de un vecino y mucho menos robarle. Dejémonos de gilipolleces.
Your name is Jean-Marc, you’re 46, and you run a video game and collectibles shop in Nice, wedged between an optician and a real estate agency selling 1-bed flats for €410,000 “with sea view” if you lean far enough off the balcony.
You know every GTA San Andreas cheat by heart. You tested all of them in 2005 on the PS2 in your bedroom at your mum’s place.
You opened in 2011 with a state-backed loan at 4.7%, and the naive belief that passion eventually pays.
It did pay, sort of. €1,900 a month in a good year, after the French tax office has eaten first, second and third. Your commercial rent is indexed on a formula nobody in the Republic actually understands.
You sell Funko Pops at €17.99, sealed Pokémon cards, refurbished controllers. You let little Enzo, 12, pay in installments because he’s saving for a Switch 2. You close at 7:30pm and walk home because the harbor parking is €3.40 an hour.
Saturday, there’s a protest “against the cost of living.”
You also think living costs too much. You almost went.
At 5:12pm, your metal shutter gets ripped open with a crowbar.
Forty teenagers in tracksuits and crossbody bags walk into your shop like it’s a bonus level. They take the PS5s, the Dragon Ball figures, the till with today’s €280 and even the box of paper bags that say “thank you for your visit.”
A guy in a floral shirt films it vertically for TikTok.
You step outside and say “stop, this is my shop.”
You get hit from behind.
Then rocks.
They laugh. Floral shirt guy is thrilled: good angle, good lighting.
Sunday morning, the police tell you there are “1,400 arrests nationwide” and they won’t send a squad for some Funko Pops. Filing the complaint takes 2 hours 40. The officer types with two fingers on Windows 7.
Monday noon, your insurer reminds you that your €1,140-a-year policy has a €3,000 deductible and a “riots and civil commotion” exclusion on page 31, font size 6.
Saturday night, an MP explains on TV that “the anger is legitimate” and we “shouldn’t cry over shop windows.” He’s never owned a shop window. He has a state-funded apartment.
Sunday, your limited edition Vegeta figures show up on Vinted. “Brand new, never opened, €39, pickup in North Nice.”
The seller has 4.9 stars.
Monday, the tax office emails you. They haven’t heard about the riots. They’ve heard about your payment deadline.
You did everything right, Jean-Marc. That was never the problem.
The problem is you were playing by the rules in a lobby where nobody else does.
So stop believing in the State. It’s not coming to save you. It’s coming to collect.
Stop voting. Every five years they hand you the controller, and it’s never plugged in.
Go to the gym. Not for revenge. For you. Because when the system folds, the only asset nobody can loot is the one you built under a barbell.
And make money they can’t see. Cash, side hustles, sats on a cold wallet in a sock drawer. Not your keys, not your coins. Not your shop, not your loss.
Fuck the system, Jean-Marc.
It already did it to you first.
A los que piden que ardan las calles me gustaría preguntarles de qué calles estamos hablando, exactamente. Mas que nada por ir concretando, que lo mismo estamos todos de acuerdo hasta que ponemos una dirección.
Porque uno dice "que arda todo" y queda super rebelde. Luego resulta que ese "todo" incluye el coche de una enfermera, la tienda de un señor que todavía está pagando el préstamo o un restaurante de una familia china que invirtio todos sus ahorros. La revolución tiene estos detallitos tontos cuando se acerca uno a mirar, porque te empiezan a salir personas por todas partes y te joden la panorámica.
El señor de la tienda, por ejemplo, qué hace ahí? Por qué no comprende que le están construyendo un mundo mejor? Lleva veinte años trabajando como un mulo, paga impuestos, tiene dos empleados y una úlcera, pero se ve que le falta conciencia social.
Ahí hay algo que a mí se me escapa. Todo esto se hace por el pueblo, pero para ser pueblo te piden más pedigrí que a un caniche de exposición. Porque al que pide que no le quemen el negocio le retiran el carnet en el acto. Alguien le ha preguntado qué quiere o sólo cuenta como pueblo mientras acepta sin rechistar que le jodan la vida?
Todo para el pueblo, pero sin el pueblo. Espera, esto me suena.
Entonces, quién es el pueblo?
El que revienta el escaparate, sí.
El que huye con los perfumes robados, también.
El dueño, viendo cómo se llevan entre risas su trabajo, no, ese es un capitalista, que se joda.
Yo le aconsejaría entrar y robarse algo, igual si es un poco ladrón lo reconocen como pueblo.
Qué estamos justificando exactamente? A veces hay que utilizar la violencia para defenderse. Pero a quién estás defendiendo cuando le quemas el coche a un desconocido. Qué peligro has evitado reventando un local? Hasta dónde puedes llegar y quién te ha dado permiso? Porque como valga con estar convencido de que eres de los buenos, estamos jodidos. Pocos cabrones he conocido que no tuvieran una explicación preciosa para lo suyo.
Imagina que la tienda es de tu hija y que, al intentar defenderla, le dan con una barra de hierro en la cabeza. Le explicas que hay que comprender esa rabia, que no se lo tome como algo personal y que están haciendo la revolución por su bien.
Es solo por saber si el contexto te sigue pareciendo tan convincente cuando la que recibe es tu hija.
O tu madre.
Y me interesa también el tío que reparte el entusiasmo, ese que lleva días calentando el ambiente y después aparece muy preocupado porque alguien se ha calentado. No se lo explica. Dijo que había que hacer arder las calles, pero como florecen los almendros, una cosa poética. Cómo iba a saber que entre tanto cenutrio habría algunos poco familiarizados con la metáfora.
Si a un idiota con la testosterona disparada le cuentas que su violencia es noble y le señalas a un enemigo, qué le estás dando? Una opinión o permiso? El que rompe paga, pero tú no eres, quizás, el responsable de todo?
Qué barata sale la revolución cuando la casa y el cuerpo los ponen otros, amigo.
Antes de pedir que arda todo, dime qué vas a poner tú, revolucionario de medio pelo, qué parte de tu vida estás dispuesto a ver hecha trizas.
Y después quédate a explicarle al de la tienda para qué ha servido arruinarle la vida, igual tiene ganas de partirte la cara. Será un buen momento para explicarle que la violencia no lleva a ninguna parte.
A ver si tienes cojones de darle esa lección delante de su negocio quemado.
La bonne nouvelle du jour, c'est qu'aucun centaure n'a été abîme. Ils sont tous restés au garage. Le système les réserve uniquement aux manifestants agriculteurs, pro-life ou anti-immigration.
U twijfelt eraan of deze rellen in Frankrijk goed gecoördineerd zijn? Dan mag u mij uitleggen waarom er op magische wijze pallets met flessen verschijnen op straat? 17 oktober stond al wekenlang op de agenda, en niet om te protesteren tegen de kwaliteit van het onderwijs.