dolabımın içinde “resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim” yazıyor. bana her gün, defaatle her şeyi mükemmel yapamayacağımı, peygamber olmadığımı ve hata yapabileceğimi, üstüme çok gelmemem gerektiğini hatırlatıyor.
“dünya soğur, akşam serinlerken,
benim sensiz sevinecek bir şeyim yok.
kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim,
ve işte en geniş cümlem:
içimi açtım sana.
içini açmak için.”
Sabahattin Ali'nin "deniz kenarına bir yere gidip dolaşalım. bugün canım insan yüzü görmek istemiyor; geniş, uçsuz bucaksız bir şeye... ve sana bakmak istiyorum" satırlarını neden yazdığını anlıyoruz.