bazı zamanlar hiçbir şeye aldırmadan, beni yoran telaşları düşünmeden sadece iyi bir şeyin usulca bana doğru yaklaşmasına inanmak istiyorum çünkü bazen en çok hiçbir şeyi zorlamadan da kalbimin istediği yere varabileceğini hissetmeye ihtiyaç duyuyorum.
geçmişe dair özlediğim şeylerin çoğu yaşanan anların kendisi değil de o anların içindeki kendi neşem, daha kolay heyecanlanan halim ve her şeye biraz daha hevesle bakabilen tarafım çünkü bazen eski zamanları değil de o zamanlardaki kendimi özlüyorum biraz da.
Herkesi memnun etmeye çalışmak, her işi mükemmel yapmaya çalışmak ama hiç birine yetememek, hiçkimseyi memnun edememek… Son altı yıl tüm enerjimi buna harcadığım için ne kendime kaldım ne çevremdekilere
28 yaşımda bencil olmaya çalışma sancıları çekiyorum. Korkunç. Hiçbir şeye tahammülü kalmamış bir insana dönüşmek korkunç. Henüz nasıl toparlayacağıma dair bir fikrim yok
Allah aşkına biri artık şu idraksizlere ‘giyinmenin’ salt İslamla bir ilgisi olmadığını, dünyanın hiçbir yerinde ibadethanelere, şık restoranlara, opera balo vb okazyonlara bu kılıkla gidemeyeceğini açıklasın. Soyunmanın moderniteyle bir ilgisi olmadığını, normal insanların +
En başarısız isim özhaseki olmuş.
Özellikle depremden sonra çevre şehircilik bakanlığının önemi anlaşılmıştır diye düşünürken bu isim tam bir hayal kırıklığı