İki koyun versen güdemezler diye akıllarınca muhaliflerle dalga geçenlerin yönettiği ülke. İşsizlik fonundaki paradan tut sigortanın tahviline kadar götürüp dolandırıcılara teslim etmişler. Hey yavrum hey.
"UZAKLAŞTIRMA KARARI KORUMUYOR"
diye haykıran kadınların sesine kulak tıkayan sistemin sonucu bu. Ülkede kadın kıyımı var. Kadın cinayetleri politiktir.
Işıl Öykü Dinç kardeşimizi 18 Mayıs 2025 tarihinde bir trafik kazasında kaybettik. Işıl yaya geçidinden geçmek istedi ancak hız sınırını aşan bir trafik canavarı tarafından vahşice hayattan koparıldı. Sanık sadece 48 saat cıvarı tutuklu kalıp serbest bırakıldı. Üstelik çarpan şahsın "kadın" olduğu iddia edilirken karakol raporunda bir "erkek" ismi var. Kazanın gerçekleştiği gün pendik sahil yolundaki üç mobese direğindeki toplam 15 kameranın çalışmadığı ve o gün bakımda olduğu söylendi. O yüzden aile kızlarının görüntülerine MOTORCU KASKI KAMERASINDAN ulaşabildi. Kazayı yapan sanık ve yanındaki kız arkadaşı olaydan 45 gün sonra evlenip düğün videolarını "ışılöyküdinçiçinadalet" etiketi ile dalga geçerek paylaştılar. Aile aylardır sürekli tehdit ediliyor. Dört duruşmada da Sanık Ömer Faruk Ballı hız sınırının 50km olduğunu iddia etti. Ancak o yerin hız sınırı 70 iken Işıl'a çarpıp 40 metre havaya savuruyorlar. Işıl kardeşim 1.71 boyunda ve 60 kg ağırlığında bir kız çocuğuydu. Madem hızınız 60 nasıl bu kadar hasar verebildiniz. Işıl'ın bütün kemikleri kırıldı, kafatası çatladı ve vücudu parçalandı. Ve söylemek istiyorum ki kazayı yapan iki sanıkta özel bir hastanede yoğun bakım hemşiresi olmalarına rağmen Işıl kanlar içinde can çekişirken yardım etmediler ve kaçtılar. Ve şu anda hala ellerini kollarını sallayarak dolaşıyorlar. Lütfen Işıl kardeşimizin sesi olalım adalet yerini bulsun. Aile yas tutmak yerine adliyelerde koşturuyorlar. Adalet istiyoruz! Lütfen Işıl'ın çıkaramadığı sesi olun. Bir sonraki duruşması 27 Kasım'da Kartal Anadolu Adliyesi saat 10:30'da!
#IşılÖyküDinç
#IşılÖyküDinçİçinAdalet
#kazadeğilcinayet
Bu dakikadan sonra resmi "Cumhuriyet Halk Partisi" yalnızca bir tabeladan ibarettir. Tarihsel birikimini ve ruhunu devralan yeni halkçı/cumhuriyetçi hareket ülkemize hayırlı olsun. Artık sorumluluk her birimizin üzerinde.
6 Temmuz Pazartesi günü hem sözde casusluk hem de diploma davasında 2 ayrı mahkemede yargılamam var. İBB Davası’nın hakimi ise aynı gün benim İBB Davası’nda savunma yapmamı istiyor. Üstelik daha önce en son savunma yapmamı kabul ettiği halde.
Bir insan aynı gün 3 ayrı mahkemede savunmaya zorlanmasının insani bir yönü yok. 110 gündür süren dava sürecinin sonlarına gelmişken mahkeme başkanının 9 Temmuz’da duruşmayı sonlandırma ısrarı düşündürücüdür.
Neden 9 Temmuz ısrarı?
Bu ani kararın sebebi ne?
3 eylemi olan sanıklar 1 tam gün savunma yaparken, 142 eylemden suçladıkları Ekrem İmamoğlu’nun savunması neden kısıtlanıyor?
Bu soruların yanıtı yok. 9 Temmuz sonrası Türkiye’de ne olacak?
Gazeteci Barış Pehlivan, Göktaş'ın avukatı Metin Aslan'ın kendisine ilettiği mesajları aktardı.
Buna göre Göktaş, tutuklama kararının ardından avukatlarına "Neşemizi çalamayacaklar" dedi.
Kendisiyle görüşen Kemal Kılıçdaroğlu'na ise “CHP’yi salın” dedi.
https://t.co/eJD1b61Wqv
sanat apolitikleştirilemez ve hayattan koparılamaz. hayatın kendisi politiktir. sanat hayatın kendisini ortaya koyar. apolitik sanatı kabul edersek etliye sütlüye karışmadan para kazanan ticari figürler olur, insanlıktan ve sanatçılıktan çıkarız.
değerlerimiz, inançlarımız elbet ki önemlidir. kendi hayatlarımızda doğruları yaparak değerlerimize ve inançlarımıza sahip çıkmalıyız. "sanatçı sanatını yapsın, beğenmeyen gitmesin" ikliminde yaşamak isterdim.
deniz'in ve bugün tutuklanmamış ama otosansür uygulamak zorunda kalmış, yaratıcılığını kısıtlamak zorunda kalmış, belki korkan bütün sanatçılarımızın ve halkımızın yanındayım.
yanında olmam hiçbir şeyi değiştirmez pekala farkındayım. fakat fikirlerimi söylemeden hayatıma devam ettiğimde kendime saygım azalıyor. "sen sanatını yap" diyeceklere de şimdiden sanatçının hayatının sanat olduğunu ve tavrının, duruşunun da sanatçılığının tam da kendisi olduğunu söylemek isterim.
Biliyorum maalesef biz evin içinde deli gibi onu ararken 1 saatin sonunda ayakkabılığın içinde ayakkabı taklidi yaptığını gördüğümde "ne var kardeşim" bakışı atarken anlamıştım
En el mes del orgullo quisiera hablar de la filosofa lesbiana Marilyn Frye quien planteo hace 40 años en su tesis algo que sigue incomodando: la cultura masculina heterosexual es, en realidad, homoerotica.
Todo o casi todo lo que es propio del amor, la mayoría de los hombres heteros lo reservan exclusivamente para otros hombres (lealtad, admiracion, respeto, la reverencia, la imitación, el deseo de aprender y ser reconocidos por alguien, los vínculos profundos)
La mayoría de las cosas que hacen los hombres son para impresionar otros hombres: posesiones, trabajo, inclusive las mujeres que las muestran como trofeos.
A las mujeres le piden devoción, servicio y sexo. Lo que ofrecen cómo respeto hacia ellas suele ser paternalismo, y lo que llaman "honor" es ponerlas en un pedestal, porque es una forma de control, no de respeto.
El patrón se nota hasta en los gestos mas cotidianos. Ven deportes porque se supone que les gusta los deportes, pero solo ven deportes practicados por otros hombres, como si lo que les gustara fuera que los practican ellos, más que el deporte en sí.
Escuchan con desdén a una mujer y luego asienten cuando un hombre repite exactamente lo que ella dijo. El contenido no cambió, cambia quien lo emitio. Defienden ideologías machistas, misoginas, racistas y autoritarias muchas veces no por convicción profunda sino porque adoptarlas les compra la pertenencia a un grupo de hombres.
Los hombres aman a otros hombres (en el sentido amplio: los admiran, los respetan, viven para su mirada) y usan a las mujeres como instrumentos de ese vinculo: como trofeos, como conquista, como contraste para definirse como hombres de verdad.
Hasta el dios que adoran es hombre. Lo imaginan padre, lo llaman señor, le rezan como al patriarca celestial que crea con la palabra, desde afuera, sin cuerpo y sin entrañas. Pero la creación de la vida en la tierra ocurre dentro del cuerpo de una mujer. Lo mas cercano a dios que existe en la experiencia humana: es una mujer.
Esa es la tragedia silenciosa del amor heterosexual en el patriarcado: las mujeres se enamoran, paren hijos, envejecen al lado de hombres que, en el fondo, las detestan. Duermen abrazadas a quienes, si tuvieran que elegir entre su dignidad y la aprobación de otros hombres, elegirían a los otros hombres sin pensarlo.
A pesar de ser heterosexuales, actúan como si odiaran a las mujeres: las critican, no las escuchan, las engañan, las maltratan. Las matan.
-Resumen sacado del instagram conciencia.inquieta
Sinirden elim ayağım titriyor maas sürekli cok düşük yatıyordu insan kaynaklarına sordum neymis 2 saat mola süresi kesiyorlarmıs :D 5 DAKİKA BİLE MOLAM YOK DAHA ONCE TUVALETE GİTTİM DİYE FIRCA YEMİSTİM diyorum ki ben mola yapmıyorum yalnız, bi sürü calisan var hepsini tek tek +