"Türk Soylu olmayanlar istediği yere yerleşemez. Anadili Türkçe olmayanlar müstakil mahalle kuramaz, işçi ve sanatçı küme'si oluşturamaz. Ecnebilerin bir Belediye’deki nüfusu %10’u geçemez."
Resmî Gazete- 21 Haziran 1934
10 yaşındaki Ali Koç, 54 ülkeden yüzlerce öğrencinin katıldığı İtalya Bilim Olimpiyatları'nda dünya 1.'si oldu.
"Yaşa Türkiye"
Ali Koç'un kazandığı madalyalar:
🥇 Matematik Dünya Birincisi
🥇 Bilim Dünya Birincisi
Çetinkaya mağazasında 12 insanı yakarak öldürenleri salıp meydan meydan gezdiriyorlar, vatan için can ve kan veren koruyucularımızın mütevazi dernek binasını tahliye ettiriyorlar.
Kimler kimlerle beraber…
Bir otobüs kalkar her gece içimin peronlarından, Yolcuları hep eksik, biletleri adsız.
Masada yarım kalmış bir çay bardağı, Ve tabağında soğuyan bir zaman dilimi.
Soruyorum duvarlara, bu kaçıncı sonbahar ?
Herkes kendi kalabalığının provasını yaparken,
Bana düşen yine bu odanın ağırbaşlı sessizliği.
Dar bir koridorda yürür gibiyim kendime doğru,
Adımlarım ürkek, parkeler gıcırdıyor hafızamda.
Bir romanın hiç yazılmamış ara sayfasıyım belki de, Ana karaktere hiç değmemiş, kenarda unutulmuş.
Dışarıda akan hayat, vitrin camlarından sızan ışık,
Beni teğet geçiyor, gölgemi bile yanına almadan.
Ne çok insan vardı oysa ömrün antrelerinde, Şimdi ise bir sandalyenin ahşap yalnızlığı var sırtımda.
Kelimeler serpiyorum odanın boşluğuna,
Tutunacak bir el, duyulacak bir çığlık ararcasına.
Ama yankı bile yorulmuş benden, dönmüyor geri. Yüreğimde biriken bu sağanak, Kendi kuytu denizimi taşırıyor sessizce.
Biliyorum, bir intihar değil bu, bir vazgeçiş de değil. Sadece insanın kendi kalesine çekilmesi, Kapıları içeriden kilitleyip, anahtarı fırlatması boşluğa.
Böyle bir yalnızlık işte; Hem kalabalık bir tiyatro sahnesi kadar göz önünde,
Hem de hiç sahnelenmeyecek bir oyun kadar gizli ve derin.
@izmirlipagan
Bir otobüs kalkar her gece içimin peronlarından, Yolcuları hep eksik, biletleri adsız.
Masada yarım kalmış bir çay bardağı, Ve tabağında soğuyan bir zaman dilimi.
Soruyorum duvarlara, bu kaçıncı sonbahar ?
Herkes kendi kalabalığının provasını yaparken,
Bana düşen yine bu odanın ağırbaşlı sessizliği.
Dar bir koridorda yürür gibiyim kendime doğru,
Adımlarım ürkek, parkeler gıcırdıyor hafızamda.
Bir romanın hiç yazılmamış ara sayfasıyım belki de, Ana karaktere hiç değmemiş, kenarda unutulmuş.
Dışarıda akan hayat, vitrin camlarından sızan ışık,
Beni teğet geçiyor, gölgemi bile yanına almadan.
Ne çok insan vardı oysa ömrün antrelerinde, Şimdi ise bir sandalyenin ahşap yalnızlığı var sırtımda.
Kelimeler serpiyorum odanın boşluğuna,
Tutunacak bir el, duyulacak bir çığlık ararcasına.
Ama yankı bile yorulmuş benden, dönmüyor geri. Yüreğimde biriken bu sağanak, Kendi kuytu denizimi taşırıyor sessizce.
Biliyorum, bir intihar değil bu, bir vazgeçiş de değil. Sadece insanın kendi kalesine çekilmesi, Kapıları içeriden kilitleyip, anahtarı fırlatması boşluğa.
Böyle bir yalnızlık işte; Hem kalabalık bir tiyatro sahnesi kadar göz önünde,
Hem de hiç sahnelenmeyecek bir oyun kadar gizli ve derin.
@izmirlipagan
pkklılar birkaç gündür bir taraftan hesabı şifreyi çözerek ele geçirmeye çalışıyorlar bir taraftan organize olarak yoğun spam ve şikayet yağmuruna tutuyorlar. Bu gönderi altına birşeyler karalamanız faydamıza olacaktır.
Bu beyaz nişanlar kadar tertemiz ve masumdular, aynı zamanda bir o kadar yalnızdılar.
Srebrenitsa'da kötü bir şey olacak diye günler öncesinde duyurmaya çalıştılar ama, Avrupa kendi eliyle düşmana teslim etti.
Hepsine haram olsun. #SrebrenitsaSoykırımı
Milyonlarca şehidin ve gazinin kanıyla yunmuş Türk bayrağına el uzatanların, el uzattıkları o yerde sallandırıldığı bir Türkiye hayal ediyorum. NOKTA…🇹🇷🇹🇷🇹🇷