umemonちっち/ナオ＆ルーカス

沖縄から来た保護猫の黒猫ルーカスと、キジトラのナオ(オス6歳)と家人暮らし。ベランダのガーデニングとサッカー観戦好き⚽️

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

3年前の写真。こんな仲良し⁉️
ナオの方が甘えん坊は変わらないw
#猫　#仲良し

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

今日も元気でありがとう。
#猫

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

君のフミフミ、とても穏やかな気分。
#猫　#フミフミ

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

この視線の先にナオ。
#猫　#たそがれてる

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

この視線の先にナオ。
#猫　#たそがれてる

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

TVに夢中のルーカス。
#猫　#ダーウィンが来た

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

おやつタイムのナオ。
#猫　#おやつ

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

←今朝のベランダのルーカス。
→何故かクローゼットにこだわるルーカス。
#猫　#クローゼット好き

[ihtiyar_33_ @Dede38__]

Ben sadece bir barınaktan köpek sahipleneceğimi sanıyordum.
Evrakları imzalayacaktım.
Tavsiyeleri dinleyecektim.
Onu arabaya bindirip eve götürecektim.
Evde yatağı hazırdı.
Mama ve su kapları, tasması, birkaç oyuncağı…
Her şeye hazır olduğumu sanıyordum.
Ama onun, kafes kapısının sıradan bir yürüyüş için açılmadığını anladığı anda bana nasıl baktığına hazır değildim.
O kapı onun için açılıyordu.
Barınak çalışanının yanında duruyordu.
Hareketsizdi.
Neredeyse donmuş gibiydi.
Siyah tüyleri, küçük beyaz patileri, yorgun gözleri vardı.
Ve içimi sıkan kadar temkinli bir bekleyişi…
Zıplamıyordu.
Tasmayı çekmiyordu.
Havlamıyordu.
Sanki o gün sonunda seçildiğine inanmaktan korkuyordu.
O.
Tasma bana uzatıldığında önce barınak çalışanının eline baktı.
Sonra bana baktı.
Ardından bana doğru küçük bir adım attı ve bedenini bacağıma yasladı.
Çok yavaşça.
Sanki izin ister gibi.
Eğildim ve ona fısıldadım:
“Eve gidiyoruz.”
Kelimeleri anladı mı bilmiyorum.
Ama sesimi anladı.
Arabada ilk başta arka koltuğa çıktı ve hareketsiz kaldı.
Pencereye baktı.
Kapılara baktı.
Direksiyondaki ellerime baktı.
Dikiz aynasından onu görebiliyordum.
Rahatsız etmemeye çalışıyordu.
Fazla yer kaplamamaya çalışıyordu.
Yanlış bir şey yapmamaya çalışıyordu.
Beni en çok kıran da buydu.
Bir köpek, eve götürüldüğü gün rahatsızlık vermekten korkmamalıydı.
Arabayı sürmeye başlar başlamaz usulca ayağa kalktı.
Dikkatlice yanıma yaklaştı.
Bir patisini omzuma koydu.
Sonra diğerini.
Başını yanağıma yakın bir yere yasladı.
Ağırdı.
Sıcaktı.
Güveniyordu.
Nefesini kulağımın yanında hissediyordum.
Ve ağlamaya başladım.
Sevinçten titremiyordu.
Arabada zıplamıyordu.
Yüzümü yalamaya çalışmıyordu.
Sadece bütün bedeniyle bana tutunuyordu.
Sanki beni bırakırsa araba tekrar barınağa dönecekmiş gibi.
Yavaş sürdüm.
Neredeyse nefes almadan.
Bir elim direksiyondaydı, diğer elimle omzumdaki patisini usulca okşuyordum.
O da orada kalıyordu.
Gözlerini kapatıyor, sonra tekrar açıyordu.
Sanki bütün bunların gerçek olup olmadığını kontrol eder gibi.
Camdan sokaklar, trafik ışıkları, yabancı arabalar akıp gidiyordu.
Diğer herkes için sıradan bir gündü.
Onun içinse kapalı bir kapının ardında geçen bütün bir hayat sona eriyordu.
Barınakta insanları kaç kez izlediğini düşündüm.
Birinin kafesinin önünde durmasını kaç kez umduğunu…
Birinin başka bir köpekle çıkıp gidişini kaç kez gördüğünü…
İnce bir battaniyenin üzerinde, havlamaların arasında, bir gün kendisine ait bir insanı olup olmayacağını bilmeden geçirdiği geceleri düşündüm.
Ve şimdi, sanki beni çoktan sonsuza kadar seçmiş gibi bana yaslanıyordu.
Oysa birbirimizi daha sadece birkaç saattir tanıyorduk.
Eve vardığımızda hemen arabadan inmedim.
Orada kaldım ve ağladım.
O hâlâ patilerini omzumda tutuyordu.
Sonra burnunu yanağıma sürttü.
Sanki bu kez o beni teselli etmeye çalışıyordu.
O anda anladım:
Ben sadece bir köpeği kurtarmamıştım.
O da benim içimde bir şeyi kurtarmıştı.
Güçlü olmaktan yorulmuş tarafımı.
Koşulsuz seçilmenin nasıl bir şey olduğunu unutmuş tarafımı.
Çekincesiz sevilmenin nasıl hissettirdiğini unutan yanımı.
Bugün evde, yumuşak bir yatakta uyuyor.
Gerçi çoğu zaman yanıma yakın olmayı tercih ediyor.
Yürürken beni gözleriyle takip ediyor.
Oturduğumda başını dizlerime koyuyor.
Bazen uykusunda irkiliyor.
Ben de sakinleşene kadar onu okşuyorum.
Benden önce neler yaşadığını bilmiyorum.
Ama bir şeyi kesin olarak biliyorum:
Arabada patilerini omzuma koyduğu gün, onun barınak hayatı sona erdi.
Ve benim hayatım biraz daha yumuşadı.
Bazen bir hayvan teşekkürünü kelimelerle söylemez.
Sadece size öyle sıkı tutunur ki, konuşmaya gerek kalmadan her şey anlaşılır olur.
Bu hikâye kalbinize dokunduysa bir ❤️ bırakın ve kurtarılmış bir köpek için gerçek eve dönüş yolunun, birinin artık fikrini değiştirmediği gün başladığına inananlarla paylaşın.

#ALINTIVEŞİİRSEL ..

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

飛び出す絵本的な？
#猫

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

額縁に収まってるww
#猫　#絵画　#今日も元気にありがとう

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

額縁に収まってるww
#猫　#絵画　#今日も元気にありがとう

[SKTI @skti_8111828]

🇯🇵公式発表🔴⚪️

🇧🇪ロイヤル・アントワープGK野澤大志ブランドン選手べルギーリーグプレーオフクラブMVPに選出🧤👏
プレーオフでは10試合中9試合フル出場ビッグセーブ連発4回クリンシートチーム勝利に貢献✨️
📸@official_rafc

[神代植物公園 【公式】 @ParksJindai]

5/26 本日15:30頃のばら園の様子です🌹
現在、バラ×サツキ×噴水のコラボをお楽しみいただける状況です✨
＃春のバラフェスタ は5月31日(日)まで！
二番花の蕾があがってきているものもございますので、もうしばらくは ＃バラ を楽しめそうです♪(広報係)
＃神代植物公園

[FC東京【公式】 #東京が熱狂 @fctokyoofficial]

🔵6/6(土)プレーオフ第2戦 #BigThankYouDay スペシャルゲスト🔴
／／
青赤を身にまとった江頭2:50さんからのメッセージ ⚠️⚠️⚠️🔥🔥
＼＼
今週からはじまるプレーオフランド #C大阪 戦‼
6/6(土)は #MUFGスタジアム でともに戦いましょう！！🤝 🔥🔵🔴

当日のイベント情報はこちら▶https://t.co/QOaKLxHf0q

チケット購入はこちら ▶https://t.co/KACLMLTmYP

#AIDEMDAY #BigThankYouDay #国立最終熱戦
#fctokyo #tokyo

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

この子は膝上に来て熟睡中💤💤😘
#ねこ　#仕事中　#動けない

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

今日は日差しが暑い！
ゴロゴロしてまーす😸
#おはようございます。
#ねこ
#今日も元気に過ごせますように

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

今日は日差しが暑い！
ゴロゴロしてまーす😸
#おはようございます。
#ねこ
#今日も元気に過ごせますように

[TheJoyConnection + @Strategiceye127]

"माँ ने दरवाज़ा खटखटाया…
क्योंकि उसके बच्चे की सांसें थम रही थीं 🐾💔
कोई नहीं आया…
पर फिर एक इंसान फरिश्ता बनकर आया

[IZB @IZB90830214]

大切な2匹の猫が長野県筑北村で行方不明になってから、 今も毎日探し続けています。
似た猫を見かけたなど、どんな小さなことでも教えてください。
去年の今頃の写真です。まだ諦めていません。 無事に帰ってきてくれることを信じています。
#迷子猫 #迷い猫 #猫探しています #拡散希望 #猫 #保護猫

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

朝食後のゴロゴロ。ルーカスです。
#今日もご機嫌 #猫　
#今日も元気に過ごせますように

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

@marucha03318754 3週間、待っていてくれたんですね！🥹
ほんと、どちらも嬉しかったでしょう😭
暫く松葉杖でご不便が続くと思いますが
どうか無理はなさらずに。
また、暑かったり、朝晩冷え込んだりで
うっかり、私もここ最近、風邪気味でした。
maru-chanさんもどうぞお身体、
ご自愛ください。🫶

[umemonちっち/ナオ＆ルーカス @umemon_x]

@marucha03318754 おめでとう御座います‼️
まだ全快では無いと思いますが、
ブー太君、ゴロウ君に会えましたね？
反応はどうでしたか？