Neresinden bakarsan bak, ne kadar vicdanını rahatlatırsan rahatlat. Hayatıma, gençliğime, hayallerime, geleceğime, sağlığıma verdiğin zararı ömrünün sonuna kadar ödeyemeyeceksin. Kulun kulda hakkı kalmaz, ödeşmeden ömür bitmez.
Kimseyi içinde aklamaya çalışma. Herkes her şeyi bilerek, isteyerek hatta gözünün içine baka baka yaptı. Üstelik yaparken utanmadıkları gibi kendilerini iyi, seni kötü ilan ettiler.
“İki cihanda da hakkım helal değil…
Rabb’im seni tam ciğerinden vursun.
Ben, senin tarafından haksız yere çok vuruldum.
Bu ahımı bir ömür unutma.
Ne gecen huzur bulsun,
ne vicdanın tamamen sussun.
Çünkü insan bazen yaptığıyla değil,
kırdığı kalbin ahıyla yaşlanır.”
Hayatımın anasını ağlattınız..
Gülen yüzümü soldurdunuz..
İçimdeki hevesimi yok ettiniz..
Emeklerimi çöp ettiniz..
Size olan güvenimi kırdınız…
İyi niyetimi paramparça ettiniz…
Sabır diye diye içimi tükettiniz.
sustum diye her şeyi kabullendim sandınız,
ama en çok da beni bana yabancı ettiniz.
Hakkımı Allah sorsun sizden..
Hakkını yiyen, gönlünü kıran, günahını alan, vebaline giren, yıllarını çalan insanlar olacak bu hayatta ve sonda şu sözü getir aklına:
Şahidi Allah olanın hakkı kimsede kalmaz.
Affetmiyorum..
Hayatta iken bana kefen giydiren kim varsa
Affetmiyorum..
Canımın yanacağını bile bile yakanları
Affetmiyorum..
Üzülür demeden üstüme oynayanları
Affetmiyorum..
Soframda doyup sırtımdan vuranları
Affetmiyorum..
Gözümün içine baka baka beni kandıranları
Affetmiyorum..
Canım dediğim insanlar canımı yaktıkları için
Affetmiyorum…