Rojava İçin Bir Çağrı
Bu sözlerim,
bir tarafın değil,
insanın sözleridir.
Bu sözlerim,
haritalara değil,
hayata bakar.
Rojava’da olan biten,
bir askeri başlık değildir.
Bir vicdan meselesidir.
Orada bombalanan yalnızca evler değildir.
Hafıza bombalanır.
Gelecek bombalanır.
Birlikte yaşama ihtimali bombalanır.
Soruyorum size:
Bir çocuk hangi sokakta doğarsa daha az çocuk olur?
Bir annenin çığlığı hangi dilde daha az acıtır?
Bir hayat, hangi gerekçeyle “ikincil” sayılabilir?
Halep’te şehirler çöktü.
Eşrefiye’de gündelik hayat sustu.
Şêxmeqsûd kuşatmalarla nefessiz kaldı.
Beni Zeyd harabeye döndü.
Bu isimler birer haber başlığı değil.
Bunlar yaşanmış hayatlar.
Bugün şunu açıkça söylüyorum:
Hiçbir güvenlik gerekçesi, sivil hayatı yok sayamaz.
Hiçbir strateji, çocukların korkusundan daha önemli değildir.
Bu sözlerim bir suçlama değildir.
Bir nefret dili değildir.
Bu sözlerim, insan kalma ısrarıdır.
Sessizlik tarafsızlık değildir.
Sessizlik, çoğu zaman zulmün konforudur.
Hafıza susturulamaz.
Onur ertelenemez.
Bir halk, gerekçelerle görünmez kılınamaz.
Bugün Rojava’ya bakarken
aslında kendimize bakıyoruz:
Bu çağda,
bu kadar tanıklık varken,
biz nerede duruyoruz?
Bu sözlerim bir son değil.
Bir başlangıçtır.
Suskunluğa karşı,
insani bir ısrar.
Unutmaya karşı,
hafızanın sesi.
#Rojava