Bazen çok yorgun hissediyorum, veya tükenmiş. Ne yapsam elimde olmadığını anlıyorum. Bu dünyanın handikapı da bu. Zaman zaman hepimiz belki de bazı şeylerden böyle hissedebiliyoruz. Çok ortak bir his; tükenmek ve yorgunluk. Bilmiyorum yaşamayan var mıdır, sanmıyorum.
Çok da üzülmeyin. Dünyadır geçer. Acıtır, üzer, dayanamam sanırsınız, yanarsınız; ama geçer. Arada, dünyanın seyrine, seyranına kendinizi bırakın. Görürsünüz geçer. Bir ince sızı kalır. O da insanlığınızı hatırlatır. İyidir.
hayatta geç kalınmışlık yoktur, Allahın bizim için takdir ettiği kader vardır ve o kader o ilahi düzende tam vaktinde ve yerinde işleyecektir. bunun içinde kadere tam iman ve nasibin mutlaka ulaşacağına kalben inanmak gerekir. keza Allah kulunu asla bırakmaz, o kuluna yeter.
ben bu yetiskinlik konusunu kafamda oturtamiyorum, ise geliyorum? kira oduyorum? adima bir suru fatura var? ev alisverisi falan yapmam gerekiyo? mesela yuzey temizleyici bitiyo yenisi bi anda belirmiyo benim gidip almam lazim, her sey bana bagli, yuzey temizleyici ne alaka benle
Bir çocuk doğuyor. Kimsesi yok. Hiçbir şeyi yok. Başka bir yerde bir adam doğuyor. Çalışıyor, bir ev alıyor o çocuğa. Sonra o çocuğa bir gün biri diyor ki, al bu ev senin. Nasıl? Burada mantık yok, matematik yok, plan yok. Sadece "nasip" var. Zaten nasipten öte de bir şey yok.