ayrıca şu an bir dine (inanışa?) mensup olmam gerekiyormuş gibisinden bir hisse kapıldım. başıboş dolanıyormuşum gibi azıcık. kendimi devote eyleyebileceğim bir şey olması ne güzel olurdu
dün yine uzuuun zaman sonra yazı yazdım ve beğendim, insanlarla aram iyi, yaz mevsimini seviyorum, self date yapmaktan korkmuyorum hatta şimdi de bedavadan ice latte aldım, japonca çalışacağım.
bu dönem notlarım iyi gibi, mısır mitolojisine ikgim çoğaldı, spiritüel hissediyorum ve uzun zaman sonra kahve falı baktım (çoğu çıktı), sağlıklıyım fakat yemek yiyemiyorum?, bugün mayhem tişörtü giydim ve neden bilmiyorum– bütün altların iğrenen gözleri üzerimde
sürekli tempoya alıştığım için artık zerre yorulmaktan korkmuyorum hatta yatmak rahatsız ediyor.
mesela hiçbir zaman böyle bir cümle kuracağımı düşünmezdim
amınakodumun günleri hem hızlı geçiyor hem de sınavlar bitince gireceğim boşluğa sürekli sigara yakmaktan günde bir paket içiyorum halim hiç iyi gitmiyor
uzun zamandır hiç böylesine yorulmamıştım.. beynim japonca çalışıyor ve isteğimle bile değil. japon hocaya bir sayfa dolusu kaguya hime sunumu yapmış olmam da so peak