یکی از مهمترین شوکهای تاریخیـفرهنگی من بعد از مهاجرت این بود که متوجه شدم توی ادبیاتِ بینالمللی، پادشاهان جهان رو با نام خودشون و عنوان King یا Monarch میشناسن و نام میبرن ازشون؛
اما محمدرضا پهلوی در سراسر جهان با عنوان Shah معرفی میشه.
یعنی واژه فارسی «شاه»، بدون پیشوند و پسوند، هرجایی شنیدید یا دیدید منظور محمدرضا شاه پهلویه. در واقع واژه شاه به یک شناسه مستقل برای یک شخص تاریخی تبدیل شده.
راستش چنین چیزی برای من صرفاً یک نامگذاری ساده نیست؛ پشتش فرایندی از برندسازی سیاسی، لایههای مهمی از زبان، تثبیت حافظه تاریخی و بازنمایی فرهنگی قرار داره.
#پاينده_ایران
#جاويد_شاه
حالا بیا به این خارجیای عقب مانده درمورد فیلتر بودن توییتر و اینکه ایرانیا با وی پی ان میان صد بار توضیح بده باز نمیفهمن=))جدی اینا چجوری با این ایکیوشون درس میخونن؟